Czterech do brydża – recenzja filmu „One Night in Miami…”

One Night in Miami…

Choć Regina King, laureatka Oscara za drugoplanową rolę w Gdyby ulica Beale umiała mówić, nie jest w branży filmowej w żadnym wypadku pierwszoroczniakiem, to dopiero w minionym roku otrzymała szansę na kinowy debiut jako reżyserka. Wcześniej aktorka ograniczała się do gościnnego kręcenia odcinków seriali (m.in. Tacy jesteśmy) oraz dwóch telewizyjnych fabuł, które przeszły jednak bez … Czytaj dalejCzterech do brydża – recenzja filmu „One Night in Miami…”

Varoufakis Unchained – recenzja filmu „Dorośli w pokoju”

Najnowsze dzieło Costy-Gavrasa opowiada o jednym z najbardziej znienawidzonych przez europejski establishment polityków minionej dekady. Na podstawie książki Porozmawiajmy jak dorośli, która ukazała się w Polsce nakładem Wydawnictwa Krytyki Politycznej, francuski reżyser greckiego pochodzenia stworzył biograficzny obraz o jej autorze – Janisie Warufakisie. Film Costy-Gavrasa jest jednak niczym polityczna kariera Warufakisa – na pomyśle i … Czytaj dalejVaroufakis Unchained – recenzja filmu „Dorośli w pokoju”

Matka i córka – recenzja filmu „Cząstki kobiety”

Cząstki kobiety

Pierwszą ważną premierą dystrybuowaną w 2021 roku przez Netflixa, która nie jest bez szans przy przyznawaniu nominacji oscarowych, jest film pt. Cząstki kobiety w reżyserii Kornéla Mundruczó. Uznany węgierski reżyser debiutuje w kinie angielskojęzycznym, przenosząc na ekran napisaną wspólnie ze swoją życiową partnerką Katą Wéber sztukę teatralną, wystawianą od 2018 roku w warszawskim Teatrze Rozmaitości. … Czytaj dalejMatka i córka – recenzja filmu „Cząstki kobiety”

Zagubieni – recenzja filmu „Tylko zwierzęta nie błądzą”

Błędem jest myślenie, że „film francuski” to zazwyczaj komedia romantyczna z wieżą Eiffla w tle. Spektrum twórczości Francuzów jest bardzo szerokie – historycznie to przecież oni byli pionierami kinematografii. Tylko zwierzęta nie błądzą w reżyserii Dominika Molla to całkowite zaprzeczenie tych stereotypów. To thriller-układanka skupiający się na pięciu całkowicie różnych postaciach. Punktem wyjścia jest zaginięcie … Czytaj dalejZagubieni – recenzja filmu „Tylko zwierzęta nie błądzą”

Pretoriańskie kanarki – recenzja filmu „Kanarek” – AfryKamera

Kanarek

Myśląc o kinie Afryki łatwo powędrować prostą ścieżką skojarzeń do filmów o wojnach plemiennych czy pozbawionych dobrodziejstw technologicznych wioskach, w których ludzie żyją w symbiozie z otaczającą ich przyrodą i wciąż kultywują szamańskie wierzenia. Festiwal AfryKamera, prezentujący różnorodne dzieła tamtejszej kinematografii od lat pokazuje widzom, jak bardzo mogą mylić stereotypy na temat filmów z tego … Czytaj dalejPretoriańskie kanarki – recenzja filmu „Kanarek” – AfryKamera

Push me to the edge – recenzja filmu „Wszyscy moi przyjaciele nie żyją”

Wszyscy moi przyjaciele nie żyją

Amerykanie już lata temu opanowali łączenie głupiego i wulgarnego humoru oraz eksploatacyjnej przemocy z ważnymi treściami. American Pie, Szkoła melanżu, Ósma klasa i cały nurt gross-out comedy i wiele innych zachwycały i bawiły cały świat. Przenoszenie na polski grunt amerykańskich wzorców kina rozrywkowego kończyło się zazwyczaj porażkami, by wspomnieć chociażby W lesie dziś nie zaśnie … Czytaj dalejPush me to the edge – recenzja filmu „Wszyscy moi przyjaciele nie żyją”

Imigrantka we własnym kraju – recenzja filmu „Poppie Nongena” – AfryKamera

Wydawałoby się, że ponad 50 lat po działalności Martina Luthera Kinga Jr. kwestia równouprawnienia ludzi o różnych kolorach skóry powinna być już dawno oczywistością. Tymczasem zbliżający się do końca rok 2020 pokazał, za sprawą śmierci George’a Floyda, ile jeszcze zostało do zrobienia. Nie innego zdania jest Christiaan Olwagen, reżyser pokazywanej na tegorocznej AfryKamerze Poppie Nongeny. … Czytaj dalejImigrantka we własnym kraju – recenzja filmu „Poppie Nongena” – AfryKamera

Jak zostać posłem – recenzja filmu „Softie” – AfryKamera

Sfałszowane wybory, bicie obywateli na ulicach za domaganie się należnych im praw człowieka, nietykalna władza tworząca podziały i nastawiająca przeciwko sobie ludzi, niczym te czarne i czerwone mrówki w słoiku z popularnej pseudonaukowej anegdoty. Obrazek znajomy dla każdej z wielu papierowych demokracji na świecie, ale mało gdzie tak jaskrawy jak w Kenii, kraju o jednym … Czytaj dalejJak zostać posłem – recenzja filmu „Softie” – AfryKamera

Raj (?) utracony – recenzja filmu „Maria Panna Nilu” – AfryKamera

Ludobójstwo w Rwandzie jest jednym z najtragiczniejszych i najbardziej brutalnych wydarzeń historii najnowszej, wielokrotnie przebijając nawet to co w tym samym czasie działo się w bliższej nam Jugosławii. Tym co łączy afrykańskie państewko z wojną na Bałkanach jest nie tylko absolutna bierność ONZ wobec śmierci niewinnych, ale także mnogość filmów opisujących te wydarzenia. „Maria Panna … Czytaj dalejRaj (?) utracony – recenzja filmu „Maria Panna Nilu” – AfryKamera

Nie jesteś moim bratem – recenzja filmu „Tęsknota” – AfryKamera

Tęsknota

W powieści Petit pays Gaël Faye opisał własne przeżycia z dzieciństwa spędzonego w Burundi i Rwandzie. Były to czasy przypadające na tragiczny rozdział w historii obu tych młodych państw. W programie festiwalu AfryKamera znalazła się adaptacja książki pod tytułem Tęsknota. Za projektem stoi francuski reżyser i scenarzysta Éric Barbier, którego polska publiczność może kojarzyć z … Czytaj dalejNie jesteś moim bratem – recenzja filmu „Tęsknota” – AfryKamera

A statek płynie – recenzja filmu „Niech gadają”

W ostatnim miesiącu roku HBO zaskoczyło wszystkich wypuszczając na swoją platformę najnowszy film Stevena Soderbergha („Seks, kłamstwa i kasety video”) i to w gwiazdorskiej obsadzie. Film powstał w zaledwie dwa tygodnie, w autentycznych wnętrzach największego liniowca na świecie i był w dużej mierze improwizowany. Meryl Streep gra cenioną w kręgach intelektualnych pisarkę, Alice Hughes, która … Czytaj dalejA statek płynie – recenzja filmu „Niech gadają”

Wilk owcy nie będzie bratem – recenzja filmu „Ojciec Nafi” – AfryKamera

Ojciec_Nafi

Większość muzułmanów na świecie to ludzie o pokojowym nastawieniu. Taki punkt wyjścia prezentuje film Ojciec Nafi ukazując, w jaki sposób religijny ekstremizm wdziera się do małej miejscowości niszcząc tradycyjny ład. W debiucie wyreżyserowanym przez Mamadou Dia w granicach senegalskiego miasteczka, gdzie w rzeczywistości jeszcze nie doszło jeszcze do inwazji islamskich dżihadystów, rywalizacja rodzeństwa i w … Czytaj dalejWilk owcy nie będzie bratem – recenzja filmu „Ojciec Nafi” – AfryKamera

Widowiskowość opery mydlanej – recenzja filmu „Niebo o północy”

Kosmos od zawsze fascynuje ludzi, jest nieprzebyty, niebezpieczny, nieodgadniony. Stanowi wyzwanie, ale i obietnicę nadziei, zwłaszcza w czasach, gdy nasza planeta niechybnie mknie ku samozagładzie. Kosmos to niezmierzona skarbnica, z której można czerpać by stworzyć wielkie jak Odyseja kosmiczna i kameralne jak Obcy. Ósmy pasażer Nostromo arcydzieła. Tym bardziej fascynujący i przykry jest fakt, że … Czytaj dalejWidowiskowość opery mydlanej – recenzja filmu „Niebo o północy”

Rola ofiary – recenzja filmu „Konferencja” – Sputnik

Przełom XX i XXI stulecia w historii Rosji upłynął pod znakiem wojny w Czeczenii, umacniania władzy przez Władimira Władimirowicza i powiązanych z oboma tymi projektami ciągłych zamachów terrorystycznych. O pamięci jednego z najbardziej krwawych ataków, na moskiewski teatr na Dubrowce, opowiada film „Konferencja” Iwana I. Twierdowskiego, pokazywany w konkursie tegorocznego festiwalu Sputnik. Putinowski Kreml i … Czytaj dalejRola ofiary – recenzja filmu „Konferencja” – Sputnik

Chłodny powiew wspomnień – recenzja filmu „Klimatyzacja” – AfryKamera

Kino często stanowiło rodzaj politycznego barometru, raz bezpośrednio angażując odbiorcę w aktualny konflikt, kiedy indziej przemycając nastroje, które dopiero po latach zostaną odczytane jako głos pokolenia. Dzisiejsze oczekiwania wobec dzieła z takimi aspiracjami cechowałaby z pewnością większa doza subtelności niż w przypadku klasyków kina gatunkowego (science-fiction, horror), jeśli nie w formie, to w sposobie metaforyzowania … Czytaj dalejChłodny powiew wspomnień – recenzja filmu „Klimatyzacja” – AfryKamera

Udręka bez ekstazy – recenzja filmu „Grzech” – Sputnik nad Polską

Najnowszy film Andrieja Konczałowskiego „Drodzy towarzysze!” święci tryumfy na światowych festiwalach i wśród publiczności, podczas gdy jego poprzednia fabuła „Grzech” pozostała niemal zupełnie niezauważona. Rzeczywiście nie jest to produkcja spełniona, jednak na pewno warta uwagi, a dzięki festiwalowi „Sputnik nad Polską” mamy wreszcie okazję ją obejrzeć. Grzech jest koprodukcją rosyjsko-włoską, nakręconą z dużym rozmachem, z … Czytaj dalejUdręka bez ekstazy – recenzja filmu „Grzech” – Sputnik nad Polską

Śpiący kraj – recenzja filmu „Nos lub spisek odmieńców” – Sputnik

Nos lub spisek odmieńców

Jedną z najciekawszych sekcji festiwalu „Sputnik nad Polską” jest „Magiczna podróż w świat Andrieja Chrżanowskiego – 80-lecie Mistrza animacji”. To wyjątkowa okazja, żeby zapoznać się dorobkiem rosyjskiego reżysera. Retrospektywa nie będzie jednak tylko przeglądem dawnych prac uznanego twórcy, albowiem skończył on właśnie nowy projekt, kryjący się pod enigmatycznym tytułem Nos lub spisek odmieńców. Aby rozwikłać … Czytaj dalejŚpiący kraj – recenzja filmu „Nos lub spisek odmieńców” – Sputnik

Patrz uważnie – recenzja filmu „Zero” – WATCH DOCS

Zero

Tegorocznym laureatem Nagrody im. Marka Nowickiego został Kazuhiro Sōda. Laur przyznawany jest przez Zarząd Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka za wybitne osiągnięcia w ukazywaniu praw człowieka w filmie, a statuetka tradycyjnie jest wręczana podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego WATCH DOCS. W tym roku z uwagi na pandemię japoński reżyser nie mógł przybyć do Warszawy, ale w sieci … Czytaj dalejPatrz uważnie – recenzja filmu „Zero” – WATCH DOCS

Pomarańczowy człowiek, czerwone czapki i szczepionki na 5G – recenzja filmu „Kolejny film o Boracie”

Kolejny prezydent, kolejne amerykańskie bolączki i śmiesznostki, kolejny Borat. Kolejna galeria maksymalnie podrasowanych stereotypów, które równie dobrze mogły wcześniej nie istnieć. Kolejna garść milionowych pozwów od ludzi, którym nie podobało się, jak wypadli przed kamerą. Zaskakująco ubogo natomiast w zakresie niepożądanej męskiej nagości, choć szerzej rozumianego ekshibicjonizmu jest pod dostatkiem. Przede wszystkim jednak nasuwa się … Czytaj dalejPomarańczowy człowiek, czerwone czapki i szczepionki na 5G – recenzja filmu „Kolejny film o Boracie”

Tańcząca z wilkami – recenzja filmu „Sekret wilczej gromady”

Sekret wilczej gromady

Tomm Moore, irlandzki rysownik i animator, jest obecnie jednym z najbardziej utalentowanych twórców filmów rysunkowych, co po raz kolejny udowadnia pełnometrażowym „Sekretem wilczej gromady”, który powstał dla platformy streamingowej Apple TV+. Mogliśmy się o tym zresztą przekonać już w dwóch poprzednich produkcjach jego autorstwa: Sekrecie Księgi z Kells (2009) oraz Sekretach morza (2014). Jego cechą … Czytaj dalejTańcząca z wilkami – recenzja filmu „Sekret wilczej gromady”

Melancholia – recenzja filmu „Umrzesz, mając 20 lat” – AfryKamera

Umrzesz, mając 20 lat

W ostatnich latach kino afrykańskie rozwija się w coraz większym tempie. Tamtejsi twórcy nie muszą już wyjeżdżać do Europy za marzeniami o karierze, również dzięki hojniejszym koprodukcyjnym budżetom z krajów Unii Europejskiej. Dobrym przykładem filmowej pustyni, która powoli zaczyna się zielenić, jest Sudan. Ubogie i pogrążone do niedawna w wojnie domowej państwo polscy kinomani mogli … Czytaj dalejMelancholia – recenzja filmu „Umrzesz, mając 20 lat” – AfryKamera

Piekło to Inni – recenzja filmu „Moje serce bije tylko, gdy mu każesz” – Splat!FilmFest

Jonathan Cuartas w Moje serce bije tylko, gdy mu każesz snuje nieśpieszną i niepokojącą historię o ludziach z marginesu społecznego, zmagających się z samotnością. Reżyser w swoim pełnometrażowym debiucie analizuje problem wolności ludzkiej, jednocześnie pytając czy są jakiekolwiek okoliczności, podczas których można decydować o cudzym życiu. Elementy horroru są tutaj tylko punktem wyjścia do licznych … Czytaj dalejPiekło to Inni – recenzja filmu „Moje serce bije tylko, gdy mu każesz” – Splat!FilmFest

Pętla – recenzja filmu “Jedna noc” – Pięć Smaków

Deszcz. Kłótnia pary w samochodzie. Odgłos uderzenia. To początek kluczowej, ustanawiającej cały film sekwencji Jednej nocy, nowego dzieła Kazui Shiraishiego, którego filmy już kilkukrotnie pokazywane były na Festiwalu Filmowym Pięć Smaków. Następnie reżyser przenosi akcję do wnętrza domu. Chłopiec o imieniu Yuji opowiada rodzeństwu przerażającą historię, którą właśnie wymyślił. Jego siostra Sonoko układa włosy lalce, … Czytaj dalejPętla – recenzja filmu “Jedna noc” – Pięć Smaków

Wszyscy jesteśmy Maoistami – recenzja filmu „Jallikattu” – Pięć Smaków

Byki są jednymi z najbardziej fascynujących ludzkość zwierząt. Wielkie, silne, z rogami, a jednocześnie hodowlane i przez to bliskie człowiekowi stały się obiektem ludowych rozrywek na całym świecie. Najbardziej znana nam jest oczywiście hiszpańska corrida, jednak już w czwartym wieku przed naszą erą podobne zabawy urządzano na subkontynencie Indyjskim (mówi się nawet o XV wieku … Czytaj dalejWszyscy jesteśmy Maoistami – recenzja filmu „Jallikattu” – Pięć Smaków

Rekin ludojad – recenzja flmu „Bestie na krawędzi” – Pięć Smaków

Bestie na krawędzi, reż. Kim Yong-hoon

Podczas tegorocznego Azjatyckiego Festiwalu Filmowego Pięć Smaków po raz pierwszy zaprezentowana została sekcja o, nieco enigmatycznej, nazwie – Parasites – zawierająca koreańskie filmy poruszające tematykę różnic klasowych. Obecność takiej selekcji na imprezie, jak i jej nazwę można traktować jako jeden z dowodów na to, że po wielkim sukcesie Bonga Joon-ho cały filmowy świat z zaciekawieniem … Czytaj dalejRekin ludojad – recenzja flmu „Bestie na krawędzi” – Pięć Smaków

Pozycja dziecka – recenzja filmu „Fortuna” – Tallinn Black Nights

Jest wiele sposobów na opowiadanie o otaczającym nas źle, o tabloidowych krwawych wydarzeniach. Można to robić publicystycznie i z otwartą przyłbicą wprost pokazując wszystkie wydarzenia widzowi, jak chociażby „Lincz”, „Amok”, czy udany „Pokój”. Można też do sprawy podejść bardziej artystycznie, by widz musiał wysilić mózg w interpretacjach, tę drogę wybiera w swoim debiucie Włoch Nicolangelo … Czytaj dalejPozycja dziecka – recenzja filmu „Fortuna” – Tallinn Black Nights

Wyzwolenie – recenzja filmu „Ulbolsyn” – Tallinn Black Nights

Adilchan Jerżanow od dawna jest jednym z ulubionych reżyserów naszej redakcji. Kazach już od niemal dekady zabiera nas do wsi Karatas, by tam, łącząc humor i groteskę z brudem godnym Smarzowskiego, odmalowywać jedyny w swoim rodzaju obraz postsowieckiego Kazachstanu. W ostatnim czasie znacząco przyśpieszył tempo produkcji i od 2018 roku realizuje dwa filmy rocznie. Wychodzi … Czytaj dalejWyzwolenie – recenzja filmu „Ulbolsyn” – Tallinn Black Nights

Pieskie życie – recenzja filmu „Come & Go” – Tallinn Black Nights

Japonia od kilku dekad jest jednym z najbardziej oddziaływujących na umysły ludzi krajów na całym świecie. Języka japońskiego uczą się fascynaci pod każdą szerokością geograficzną, tamtejsze seriale anime i mangi mają fanów nawet w najdalszych zakątkach globu, a kinematografia jest uważana za jedną z najlepszych na świecie. Jednocześnie wciąż jest to społeczeństwo pełne uprzedzeń, którego … Czytaj dalejPieskie życie – recenzja filmu „Come & Go” – Tallinn Black Nights

True Crime – recenzja filmu „This Town” – Tallinn Black Nights

Z czym kojarzy nam się Nowa Zelandia? Z ptakami kiwi, haką, Władcą Pierścieni, ale od kilku lat niewątpliwie także z absurdalnym humorem podawanym z kamienną twarzą w paradokumentalnej formie. A to wszystko za sprawą Taiki Waititiego, który zachwycił świat swoimi komediami i zyskał tym sobie bilet do Hollywood. Teraz jego śladem może podążyć inny tamtejszy … Czytaj dalejTrue Crime – recenzja filmu „This Town” – Tallinn Black Nights

Odmowa życia – recenzja filmu „Bedridden” – Tallinn Black Nights

Mongolia w kinie kojarzy nam się głównie z pustynią Gobi i koczowniczymi mieszkańcami prowincji, widzieliśmy to m.in. w Öndögu Wanga Quan’ana, czy bardzo dobrym Veins Of The World Byambasurena Davaaa. Rzadko mamy okazję zajrzeć do Ułan Bator, a przecież to metropolia wielkości Warszawy, z osiedlami, wieżowcami i korporacjami. Rzadką okazję spojrzeć na Mongolię poprzez film, … Czytaj dalejOdmowa życia – recenzja filmu „Bedridden” – Tallinn Black Nights

Wersy ulicy – recenzja filmu „When I’m Done Dying” – Tallinn Black Nights

Rap, muzyka uliczna i niewymagająca ani drogich instrumentów, ani długiej edukacji od początku swojego istnienia stanowił przepustkę do lepszego świata dla chłopaków z biednych dzielnic. W dzisiejszych czasach powszechnego i taniego dostępu do Internetu, rozwoju serwisów takich jak YouTube, czy Soundcloud droga od pucybuta do gwiazdy króciła się jeszcze bardziej, co podchwyciło także kino, czego … Czytaj dalejWersy ulicy – recenzja filmu „When I’m Done Dying” – Tallinn Black Nights

Matka – recenzja filmu „La Verónica” – Tallinn Black Nights

Czy istnieje człowiek, który oglądał Emę Pabla Larraina i nie zakochał się w dzikiej i nieujarzmionej energii debiutującej tam w roli tytułowej Mariany Di Girólamo? Być może, ale ja takiej osoby nie jestem w stanie zrozumieć. Okazuje się, że po tej ognistej reggetonowej orgii trzydziestolatka ani myśli zwalniać, co więcej jej drugi projekt znów dotyczy … Czytaj dalejMatka – recenzja filmu „La Verónica” – Tallinn Black Nights

Zależność – recenzja filmu „Submissão” – Tallinn Black Nights

Kino portugalskie w ostatnich latach przyzwyczaiło nas do artyzmu na najwyższym światowym poziomie. Dzieła Pedra Costy, Miguela Gomesa, czy queerowe szaleństwa João Pedra Rodriguesa bliskie są sercu każdego fana nowohoryzontowej uczty. Mniej mówi się o tamtejszym kinie społecznym, nawet wspaniałe Gniazdo Teresy Villaverde nie odbiło się w Polsce prawie żadnym echem. Mam nadzieję, że inny … Czytaj dalejZależność – recenzja filmu „Submissão” – Tallinn Black Nights

Ziemia obiecana – recenzja filmu „Great Happiness” – Tallinn Black Nights

Współczesne kino chińskie jest jednym z najciekawszych na świecie. Pomimo stale wzmożonych wysiłków cenzury, nawet taka ikona jak Jia Zhangke wypuściła w tym roku ordynarną propagandówkę (Na horyzoncie morze jest błękitne), pasja tworzenia i poszukiwania wśród twórców niezależnych jest nieskończona. Takie tytuły jak Siedzący słoń (Hu Bo, 2018), Rzeka czasu (Yang Chao, 2016), czy Długa … Czytaj dalejZiemia obiecana – recenzja filmu „Great Happiness” – Tallinn Black Nights

Własnymi ścieżkami – recenzja filmu „Mikrosiedlisko” – Pięć Smaków

Mikrosiedlisko

W sekcji Parasites organizatorzy Festiwalu Filmowego Pięć Smaków inspirując się fenomenem filmu Bonga John-ho, zgromadzili inne dzieła zgłębiające społeczną problematykę w Korei Południowej. Jednym z filmów z programu, który pochyla się nad przedstawicielami niższych klas i ich perypetiami, a przy tym nie zamienia się w obraz nędzy i rozpaczy oraz osadza ich zmagania w szerszym … Czytaj dalejWłasnymi ścieżkami – recenzja filmu „Mikrosiedlisko” – Pięć Smaków

Wichry namiętności – recenzja filmu „Ząb mądrości” – Pięć Smaków

Kiedy zobaczyłam w tegorocznym programie Pięciu Smaków, film który w zeszłym roku został w ostatniej chwili wycofany z Warszawskiego Festiwalu Filmowego wiedziałam, że jest to pozycja obowiązkowa. Oczywiście poza dreszczykiem emocji wywołanym domniemanym zatargiem z chińską cenzurą, warto podkreślić, iż jest to jedyny pełnometrażowy obraz z Chin kontynentalnych dostępny w ofercie festiwalu. Ostatnie lata były … Czytaj dalejWichry namiętności – recenzja filmu „Ząb mądrości” – Pięć Smaków

Ciało nie do poznania – recenzja filmu „Teddy” – Splat!FilmFest

Teddy

Po Willy 1er, pokazywanym w Cannes w 2016 roku, jako część programu ACID, bracia Boukhermowie zrealizowali film o nastoletnim wilkołaku z francuskiej prowincji. Teddy znalazł się w selekcji Cannes 2020, a w Polsce możemy go oglądać za sprawą Splat!FilmFest Produkcja opowiada historię tytułowego Teddiego – chłopaka, który po usłyszeniu niepokojących dźwięków wydobywających się z lasu, … Czytaj dalejCiało nie do poznania – recenzja filmu „Teddy” – Splat!FilmFest

Ready Player Mank – recenzja filmu „Mank”

Nowy film Davida Finchera stworzony dla Netlixa miał być laurką dla Hermana J. Mankiewicza, jednego z najważniejszych scenarzystów Hollywoodu Złotej Ery i współautora tekstu do Obywatela Kane’a. Proces twórczy i kontrowersje dotyczące wkładu Orsona Wellesa, ciągnące się pierwotnie w dyskursie filmoznawczym, a potem kontynuowane w biograficznych adaptacjach ekranowych, stanowią swoisty fundament i ramę narracyjną dla … Czytaj dalejReady Player Mank – recenzja filmu „Mank”

Nieodebrane połączenie – recenzja filmu „Głosy na wietrze” – Festiwal Ale Kino!

Voices-in-the-wind

Inspiracją do stworzenia filmu Głosy na wietrze, znanego pod japońskim tytułem Kaze no denwa („Wietrzny telefon”), była budka telefoniczna bez okablowania, która stoi w leżącym na wybrzeżu Pacyfiku miasteczku Ōtsuchi, gdzie od tsunami w 2011 roku 30 000 osób skorzystało z symbolicznej możliwości skomunikowania się ze zmarłymi bliskimi. Dziewięcioletnia Haru (Serena Motola) straciła rodzinę w … Czytaj dalejNieodebrane połączenie – recenzja filmu „Głosy na wietrze” – Festiwal Ale Kino!

Krzyk rozpaczy – recenzja filmu „Antygona” – Festiwal Ale Kino!

Antygona

Antygona w reżyserii Sophie Diraspe jest kreatywnym odczytaniem tragedii pióra Sofoklesa, które przenosi jego akcję ze starożytnych Teb do współczesnego Montréalu. W 2019 roku na festiwalu w Toronto została uznana za najlepszy film kanadyjski. Zdominowała też rozdanie rodzimych Oscarów, czyli Canadian Screen Awards, nie tylko zostając filmem roku, ale zgarniając jeszcze cztery inne statuetki. Podczas … Czytaj dalejKrzyk rozpaczy – recenzja filmu „Antygona” – Festiwal Ale Kino!

W pełnym rozkwicie – recenzja filmu „Córki” – Pięć Smaków

Córki-Pięć-Smaków

Koreańskim, społecznym podejściem do tematu macierzyństwa w 14. edycji Festiwalu Filmowym Pięć Smaków jest film „Kim Ji-young, urodzona w 1982”. W bardziej pogodnym wydaniu japońskim mierzenie się z losem matki w zurbanizowanym środowisku zostało ukazane w „Córkach” z sekcji Nowe Kino Azji. Hajime Tsuda zna projektowanie stylowych produktów od podszewki. Po ukończeniu studiów został reżyserem … Czytaj dalejW pełnym rozkwicie – recenzja filmu „Córki” – Pięć Smaków

Kłamstewko – recenzja filmu „Mój książę Edward” – Pięć Smaków

Trudna polityczna i geograficzna sytuacja Hongkongu – wyspiarskiego miasta-państwa odciętego przejściami (para)granicznymi od Chin kontynentalnych – zaowocowała wielkim rozwojem tamtejszej kultury, zwłaszcza filmowej. Jednocześnie panujący tam neoliberalny kapitalizm połączony z poczuciem politycznego zewnętrznego zagrożenia nieodzownie prowadzi do silnego tradycjonalizmu; podobny mechanizm obserwujemy wszak chociażby wśród polonii w Chicago. I to właśnie o tym konserwatyzmie dużej … Czytaj dalejKłamstewko – recenzja filmu „Mój książę Edward” – Pięć Smaków

Portret podwójny – recenzja filmu „Forman vs. Forman” – Kino na Granicy

Forman vs. Forman

Miloša Formana, dwukrotnego laureata Oscara, autor Lotu nad kukułczym gniazdem, Hair i Amadeusza znają nawet początkujący kinomani, a jego dokonania wchodzące w skład czechosłowackiej nowej fali takie jak Czarny Piotruś, Miłość blondynki czy Pali się, moja panno należą do kanonu światowego kina. Ale co tak naprawdę wiemy o zmarłym w 2018 roku czeskim reżyserze? Z … Czytaj dalejPortret podwójny – recenzja filmu „Forman vs. Forman” – Kino na Granicy

To wszystko – recenzja filmu „Proch i pył” – Pięć Smaków

Niezależny koreański reżyser Park Hee-kwon w swym pełnometrażowym debiucie Proch i pył podejmuje temat naznaczonej tragedią jednostki samotnie mierzącej się z obojętnością ze strony instytucji powołanych do niesienia pomocy. Na marginesie skupionej na bohaterce opowieści rozwija przekonującą wizję społeczeństwa, w którym życie konkretnej osoby w pędzącym ku przyszłości świecie okazuje się niejednokrotnie niczym więcej jak … Czytaj dalejTo wszystko – recenzja filmu „Proch i pył” – Pięć Smaków

Pozwól mi, spróbować jeszcze raz – recenzja filmu „Pod otwartym niebem”- Pięć Smaków

Pod otwartym niebem reż. Miwa NISHIKAWA

Aparat państwowy to wyjątkowo złożony mechanizm, nic więc dziwnego, że przy braku dobrej woli i odpowiedniej „konserwacji” ze strony ustawodawców dochodzi do patologii. Polakom narzekanie na działanie państwa weszło już w krew, a każde kolejne pokolenie cały czas napotyka te same zaniedbania. Z naszej perspektywy, tak dobrze rozwinięty kraj jak Japonia zdaje się być niemalże … Czytaj dalejPozwól mi, spróbować jeszcze raz – recenzja filmu „Pod otwartym niebem”- Pięć Smaków

Ślady na śniegu – recenzja filmu „Strach” – Tallinn Black Nights

Czy o uprzedzeniach mieszkańców prowincji można opowiadać w sposób uczciwy, spędzając całe życie w dużym mieście? Bułgar Iwajło Hristow w filmie „Strach”, który wygrał tegoroczną edycję Festiwalu Filmowego Tallinn Black Nights, udowadnia, że tak. Zapraszamy do naszej recenzji festiwalowej! W całej Europie od kilku lat trwa kryzys uchodźczy, nawet jeśli temat w erze covidu przygasł … Czytaj dalejŚlady na śniegu – recenzja filmu „Strach” – Tallinn Black Nights

Rzeka życia – recenzja filmu „Mekong 2030” – Pięć Smaków

Mekong 2030

W sekcji Podróż do Azji organizatorzy Festiwalu Filmowego Pięć Smaków oferują „szansę na odwiedzenie zakątków, o których nie wspominają żadne przewodniki, i spotkanie z ludźmi, których życia nie dokumentują kolorowe magazyny”. Nowelowy „Mekong 2030” jawi się jako istna kumulacja tej obietnicy programowej i bardzo kusząca propozycja dla wszystkich, którzy przez pandemię swoje wyprawy musieli odłożyć … Czytaj dalejRzeka życia – recenzja filmu „Mekong 2030” – Pięć Smaków

Unikałem powrotów, choć niebo jest pełne gwiazd – recenzja filmu „Nad rzeką Takatsu” – Pięć Smaków

W filmie Nad rzeką Takatsu japoński reżyser Nishikori Yoshinari rysuje kameralny i prowokujący do namysłu portret zżytej wewnętrznie społeczności zamieszkującej niewielką górską miejscowość w zielonej prefekturze Shimane. Konstruowane z dramaturgiczną precyzją, w atmosferze zadumy budującej pomost z dziełami dawnych mistrzów shomin-geki obrazy codziennego trwania w zgodzie z rytmem natury stają się dla twórcy pretekstem do … Czytaj dalejUnikałem powrotów, choć niebo jest pełne gwiazd – recenzja filmu „Nad rzeką Takatsu” – Pięć Smaków

Prywatne jest publiczne – recenzja filmu „Erotica 2022”

Erotica 2022

Erotica 2022 to pierwszy polski film produkcji Netflixa, na który składa się pięć nowel: Znikanie pani B Anny Kazejak (na podstawie scenariusza autorstwa reżyserki i Olgi Tokarczuk), Niedźwiedź Anny Jadowskiej (napisany przez nią i Grażynę Plebanek), Mocno Kasi Adamik i Joanny Bator, Jeśli będziesz długo siedzieć w ciszy przyjdą do ciebie inne zwierzęta Jagody Szelc … Czytaj dalejPrywatne jest publiczne – recenzja filmu „Erotica 2022”

Ojciec i syn – recenzja filmu „Boluomi” – Pięć Smaków

Boluomi

W startującym w konkursie Nowe Kino Azji w ramach Festiwalu Filmowego Pięć Smaków malezyjsko-tajwańskim Boloumi obserwujemy dwutorowo losy młodego emigranta, który przybył na Tajwan na studia, i jego ojca urodzonego w dżungli podczas walk z Brytyjczykami o niepodległość Malezji. Dla jednego z twórców, czyli Lau Kek-huata, Boluomi jest bardzo osobistym projektem. Jego rodziny dotyczą bowiem … Czytaj dalejOjciec i syn – recenzja filmu „Boluomi” – Pięć Smaków

Ciepły kocyk – recenzja filmu „Suk Suk” – Pięć Smaków

Dwa fakty dotyczące społeczeństw krajów rozwiniętych są bezdyskusyjne. Po pierwsze starzeją się one, żyje się coraz dłużej i coraz zdrowiej, co pozwala (w mniejszym lub większym komforcie ekonomicznym) dłużej i pełniej przeżywać jesień życia. Po drugie na przestrzeni dekad zaszły głębokie zmiany społeczne i możliwe staje się życie w zgodzie z samym sobą, które w … Czytaj dalejCiepły kocyk – recenzja filmu „Suk Suk” – Pięć Smaków

Nie nasza wojna – recenzja filmu „Obłoki śmierci – Bolimów 1915”

Bolimów 1915

Wśród najważniejszych bitew na ziemiach polskich każdy, kto odebrał choćby podstawową edukację, bez trudu wymieni obronę Westerplatte, Bitwę Warszawską, bitwę pod Grunwaldem czy pod Racławicami. W porównaniu z tymi słynnymi wydarzeniami niezwykle ważną dla losów I wojny światowej bitwę pod Bolimowem możemy traktować jako historię zupełnie zapomnianą przez naszych rodaków. Powód jest prosty: Polska nie … Czytaj dalejNie nasza wojna – recenzja filmu „Obłoki śmierci – Bolimów 1915”

Wszystko zostaje w rodzinie – recenzja filmu „Sweet Thing” – NH/AFF

Sweet Thing

Alexandre Rockwell jest w Polsce reżyserem niemal anonimowym. Niektórzy kojarzą go co prawda jako jednego z autorów “Czterech pokoi” (obok Quentina Tarantino, Roberta Rodrigueza i Allison Anders), ale na tym prawdopodobnie kończy się znajomość jego filmografii. 18 lat temu jego “In the Soup” zwyciężyło w Sundance, gdzie za konkurencję miało, chociażby “Wściekłe psy” Quentina Tarantino. … Czytaj dalejWszystko zostaje w rodzinie – recenzja filmu „Sweet Thing” – NH/AFF

100 pytań do… – recenzja filmu „Hopper/Welles” – NH/AFF

hopper/welles

Hopper/Welles nigdy nie był planowany jako osobny dokument, a już na pewno nie miał być pokazywany w kinach. W 1970 roku Orson Welles podczas przygotowań do Drugiej strony wiatru prowadził serię wywiadów z aktorami mającymi wystąpić w filmie. Jednym z jego rozmówców został opromieniony sukcesem swego reżyserskiego debiutu, Swobodnego jeźdźca, Dennis Hopper. Po latach producent … Czytaj dalej100 pytań do… – recenzja filmu „Hopper/Welles” – NH/AFF

Człowiek w zagrożeniu – recenzja filmu „La Llorona” – Camerimage

Czy można opowiadać o palących tematach politycznych i czarnych kartach historii w konwencji kina gatunkowego? Od dawna wiemy, że jak najbardziej, warto o tym jednak przypominać, gdyż wciąż zbyt mało twórców się na to porywa. Przykładem jak udane owoce może przynieść takie przedsięwzięcie jest „La Llorona” / “Płacząca kobieta” zeszłoroczny zwycięzca weneckiego Orizzonti, który właśnie … Czytaj dalejCzłowiek w zagrożeniu – recenzja filmu „La Llorona” – Camerimage

Bliskowschodnie antyporno – recenzja filmu „Notturno” – NH/AFF

Mało jest na świecie regionów tak wyraźnie obecnych w zbiorowej świadomości społeczeństw zachodnich jak Bliski Wschód. Ropa, terroryzm, wojny, fale uchodźców – skojarzenia są jednoznaczne. W Notturno Gianfranco Rosi odrzuca cały ten sztafaż, niemal ostentacyjnie ustawiając się w opozycji do mainstreamowego sposobu mówienia o tym regionie, sposobu, który reżyser nazwał podejściem pornograficznym (w wywiadzie dla … Czytaj dalejBliskowschodnie antyporno – recenzja filmu „Notturno” – NH/AFF

Kaczka dziennikarska – recenzja filmu „Na rauszu” – NH/AFF

„Na rauszu”, które zrobiło furorę na festiwalu Nowe Horyzonty, jest potencjalnie największym przebojem kasowym Best Film od dawna (o ile nam kina otworzą), a wielu wymienia go jako głównego faworyta do Oscara dla filmu Międzynarodowego. Postanowiłem pobawić się w połącznie weryfikatora fake newsów, i Nostradamusa, i w poniższej recenzji wytłumaczy wam czemu ten film nie … Czytaj dalejKaczka dziennikarska – recenzja filmu „Na rauszu” – NH/AFF

Dwa i jeden – recenzja filmu „Surogatka” – NH/AFF

W czasie, gdy w Polsce podejmowane są przez rządzących próby coraz większego ograniczania tzw. praw reprodukcyjnych, co wywołuje ostry sprzeciw społeczny (zwłaszcza wśród ludzi młodych), „Surogatkę” Jeremy’ego Hersha, nagrodzoną w sekcji Spectrum na 11. American Film Festival, ogląda się u nas trochę jak fabułę z innej planety. Na bohaterkę swojego pełnometrażowego debiutu biały, homoseksualny reżyser … Czytaj dalejDwa i jeden – recenzja filmu „Surogatka” – NH/AFF

Nigdy nie będziesz spał sam – recenzja filmu „Dni” – NH/AFF

W filmach tegorocznej edycji festiwalu Nowe Horyzonty niezwykle często zdawały się powracać tematy izolacji, atomizacji społeczeństwa. W kontekście wydarzeń roku 2020, które drastycznie nadszarpnęły istniejące więzi i zakłóciły dotychczasowy rytm życia ludzi na całym świecie, wiele z tych obrazów wybrzmiewa zupełnie inaczej niż zapewne mogłyby w innych warunkach. Są jednak tacy twórcy, którzy na długo … Czytaj dalejNigdy nie będziesz spał sam – recenzja filmu „Dni” – NH/AFF

Saudade – recenzja filmu „Metamorfoza ptaków” – NH/AFF

Metamorfozy ptaków

W międzynarodowym konkursie tegorocznego festiwalu Nowe Horyzonty znaleźć możemy dwanaście filmów. Są w nim owszem wyciszone obrazy, doskonale realizujące założenia nurtu slow cinema czy produkcje poruszające ważne i kontrowersyjne tematy, ba jest nawet cronenbergowski antythriller. Żaden nie może równać się z Metamorfozą ptaków, bowiem tylko dzieło portugalskiej debiutantki prezentuje tak złożoną i kompleksową wizję. Nie … Czytaj dalejSaudade – recenzja filmu „Metamorfoza ptaków” – NH/AFF

Andriej Bilge Jerżanow prezentuje – recenzja filmu „Miedzy śmiercią a śmiercią” – NH/AFF

Stwierdzenie, że Azerbejdżan nie jest filmową potęgą należy raczej do truizmów, szukając w meandrach pamięci i archiwów TVP jakiś tytułów związanych z tą kinematografią możemy w końcu przywołać musical z 1956 „Jak nie tamta, to ta” pokazywany swego czasu w polskiej telewizji. Tym większym sukcesem było zaproszenie w tym roku trzeciego filmu Hitala Bajdarowa „Między … Czytaj dalejAndriej Bilge Jerżanow prezentuje – recenzja filmu „Miedzy śmiercią a śmiercią” – NH/AFF

Na los szczęścia, Gundo! – recenzja filmu „Gunda” – NH/AFF

Wśród ogromnej ilości powstających współcześnie dokumentów mających nakłonić odbiorców do refleksji nad spożyciem mięsa i produktów odzwierzęcych trudno znaleźć pozycje naprawdę oryginalne i nieszablonowe. Prezentowana w debiutanckiej edycji berlińskiego konkursu ‘Encounters’, a na Nowych Horyzontach pokazywana w sekcji Oslo / Reykjavik 3, Gunda Wiktora Kossakowskiego stanowi dla tej tematyki powiew artystycznej świeżości. Seans Gundy to, … Czytaj dalejNa los szczęścia, Gundo! – recenzja filmu „Gunda” – NH/AFF

Po nas choćby potop – recenzja filmu „To nie pogrzeb, to zmartwychwstanie” – NH/AFF

To nie pogrzeb, to zmartwychwstanie

To nie pogrzeb, to zmartwychwstanie z maleńkiego i biednego Lesotho, to jedna z rewelacji ostatnich miesięcy (pokazy i nagrody m. in. w Hong Kongu, Rotterdamie, Sundance czy Wenecji). Nie dziwi zatem, że został on kandydatem oscarowym afrykańskiego państwa – zresztą pierwszym w historii. Obecnie produkcja walczy o Grand Prix w Konkursie Nowych Horyzontów. Film odnosi … Czytaj dalejPo nas choćby potop – recenzja filmu „To nie pogrzeb, to zmartwychwstanie” – NH/AFF

Chleba i igrzysk – recenzja filmu „Noc królów” – NH/AFF

Więzienie to miejsce od zawsze fascynujące wszelkich filmowców. Rządząca się własnymi zasadami, odcięta od reszty świata kraina, stanowiąca w założeniach swoisty czyściec, w wielu dziełach na przestrzeni lat przybierała różne formy. Można było w nim znaleźć porozumienie i elementarny humanizm, jak w „Pocałunku kobiety pająka”, przyjaźń w „Skazanych na Shawshank”, piekło na Ziemi w „Midnight … Czytaj dalejChleba i igrzysk – recenzja filmu „Noc królów” – NH/AFF

Symulacja – recenzja filmu „Niepamięć” – NH/AFF

Ludzkość od zawsze zadaje sobie pytanie o istotę życia. Od przemyśleń niemieckich filozofów, przez eksperymenty lekarzy lat 30. i 40. po współczesne kino arthousowe, odpowiedź ta nam wciąż umyka. O tej niemożliwości wydestylowania esencji życia ludzkiego opowiada w swojej debiutanckiej „Niepamięci” Christos Nikou. Jak to często bywa ze współczesnym kinem greckim rzecz się dzieje w … Czytaj dalejSymulacja – recenzja filmu „Niepamięć” – NH/AFF

Wehikuł czasu – recenzja filmu „Opowieści z kasztanowego lasu” – NH/AFF

Opowieści z kasztanowego lasu

Niedawno wybrane kandydatem do Oscara niewielkiej Słowenii Opowieści z kasztanowego lasu dostały się także do konkursu głównego Nowych Horyzontów. Film debiutanta Gregora Božiča był zresztą pokazywany już na kilku festiwalach, wszędzie wzbudzając uznanie. Jest to niezbyt popularna praktyka wśród młodych reżyserów, aby swoje pierwsze dzieło poświęcić w zupełności światu, który rozpadł się kilkadziesiąt lat przed … Czytaj dalejWehikuł czasu – recenzja filmu „Opowieści z kasztanowego lasu” – NH/AFF

Skradziona baza – recenzja filmu „Ostatni out” – NH/AFF

The Last Out

Ścieżka kariery zawodowego sportowca jest jedną z najbardziej kapryśnych, na jaką może zdecydować się młody człowiek. Marzenia i oczekiwania dzieci pobudzane są przez gwiazdorów z milionowymi kontraktami, jednak rzeczywistość często przynosi brutalną weryfikację. Michael Gassert i Sami Khan postanowili pokazać nam z bliska historię trzech młodych mężczyzn, pragnących podpisać zawodowe kontrakty w MLB – najlepszej … Czytaj dalejSkradziona baza – recenzja filmu „Ostatni out” – NH/AFF

Też jestem czyjąś córką – recenzja filmu „Rose gra Julie” – NH/AFF

rose-gra-julie

Historie o ludziach zagubionych w życiu, oderwanych od korzeni, niepewnych swojego miejsca powstają od zawsze. Pytanie zadane na samym początku brzmi: kim są tak naprawdę? Temat odkrywania tożsamości przewija się również w Rose gra Julie, najnowszym filmie małżeństwa, Joe Lawlora i Christine Molloy, znanego szerzej pod pseudonimem Desperate Optimists. Wszystko sprowadza się do nadania kierunku … Czytaj dalejTeż jestem czyjąś córką – recenzja filmu „Rose gra Julie” – NH/AFF

Życie imigranta jest trucizną – recenzja filmu „Vitalina Varela” – NH/AFF

vitalina varela

Filmy Pedra Costy nigdy nie były w pełni fabularne, zawsze po kolana, a może i po pas zanurzone były w rzeczywistości zastanej. Ten paradokumentalny rys objawia się w każdym jego dziele (może oprócz Krwi i Domu z lawy). Prawdziwe losy aktorów (głównie naturszczyków) odbijają się nierzadko w tym co proponuje Portugalczyk na ekranie. W rozdzierającym … Czytaj dalejŻycie imigranta jest trucizną – recenzja filmu „Vitalina Varela” – NH/AFF

Mam 20 lat – recenzja filmu „Shiva Baby” – NH/AFF

Masz dwadzieścia parę lat, studia niby się zbliżają do końca, ale wciąż jakoś papierku w ręku brak. Tak zresztą jak jakiejkolwiek pracy, w końcu chcesz uniknąć losu korposzczura. Każde spotkanie rodzinne to stres pytań, o życie prywatne, zawodowe plany, postępy na uczelni, porównań ze święcącą sukcesy równolatką. Gdy jednak na takiej imprezie pojawia się nie … Czytaj dalejMam 20 lat – recenzja filmu „Shiva Baby” – NH/AFF

El ángel exterminador – recenzja filmu „Nowy porządek” – NH/AFF

Rok 2020, pandemia uderza w setki milionów ludzi, do czerwca tego samego roku 10 (!) najbogatszych osób w USA wzbogaca się o ponad 340 miliardów dolarów. Różnice majątkowe się na świecie pogłębiają w zastraszającym tempie, wciąż coraz więcej ludzi ginie z głodu, a jednocześnie coraz więcej żywności jest wyrzucane. Wzrastające nierówności społeczne powodują wzrastające napięcia … Czytaj dalejEl ángel exterminador – recenzja filmu „Nowy porządek” – NH/AFF

Dzieci Neo – recenzja filmu „Bestio, bestio” – NH/AFF

Internet, jego wszechwładza, jego skłonność do zamykania nas w bańkach informacyjnych i agora jaką daje wszelkim ekstremistom nie tylko przeraża nas, ale także aktywnie szkodzi pozwalając się rozwinąć środowiskom takim jak Q-Anon czy Konfederacja. Niebezpieczeństwo połączenia wrażliwego umysłu z siecią mogliśmy zobaczyć niedawno w „Sali Samobójców. Hejterze” Jana Komasy, a teraz w „Bestio, bestio,” pokazywanym … Czytaj dalejDzieci Neo – recenzja filmu „Bestio, bestio” – NH/AFF

Raj utracony – recenzja filmu „Eden” – NF / AFF

W tym miejscu pierwotnie miał się znaleźć opis lockdownu, sytuacji gdy wielu ludzi może pracować, uczyć się i pojechać na festiwalowy urlop, a to wszystko nie wychodząc tygodniami z domu. No ale w tym momencie opisywanie tego byłoby banałem. Dość powiedzieć, że codzienne zmagania Ewy, głównej bohaterki „Edenu” z Konkursu tegorocznego festiwalu Nowe Horyzonty nagle … Czytaj dalejRaj utracony – recenzja filmu „Eden” – NF / AFF

Niebiańska plaża – recenzja filmu „Krabi, 2562” – NH/AFF

Krabi, 2562

Na połączonych Nowych Horyzontach i American Film Festival czeka całe mnóstwo wartych uwagi czy wręcz znakomitych filmów. Sporo z hitów ma już dystrybutorów i trafi w końcu do kin. Inną kategorią są jednak pozycje z programu, które z uwagi na swój artystyczny charakter czy poruszaną tematykę skazane są na obieg festiwalowy lub miejsce w bibliotece … Czytaj dalejNiebiańska plaża – recenzja filmu „Krabi, 2562” – NH/AFF

Św. Matylda od Siedmiu Boleści – recenzja filmu „Saint Maud”

Saint maud

Studio A24 znowu to zrobiło! Horror straszący „wystylizowanym umiejętnie nastrojem, budzącym naturalny lęk a jednocześnie głęboką refleksję poszerzoną o analizę współczesności” – jak to określił Waldemar Węgrzyn w niedawno opublikowanym na naszych łamach tekście o produkcjach tej wytwórni. Saint Maud to pełnometrażowy debiut brytyjskiej reżyserki Rose Glass. Opowiada historię tytułowej Maud (Morfydd Clark), która obejmuje … Czytaj dalejŚw. Matylda od Siedmiu Boleści – recenzja filmu „Saint Maud”

Cały świat patrzy – recenzja filmu „Proces Siódemki z Chicago”

Proces Siódemki z Chicag

Abbie Hoffman, Jerry Rubin, David Dellinger, Tom Hayden, Rennie Davis, John Froines, oraz Lee Weiner – to imiona i nazwiska ludzi odpowiedzialnych za protesty przeciw wojnie w Wietnamie podczas Krajowej Konwencji Demokratycznej mającej miejsce w 1968 roku w Chicago. To ich historie opowiada Proces Siódemki z Chicago. Aktywistom został postawiony zarzut zmowy i wszczynania buntu, … Czytaj dalejCały świat patrzy – recenzja filmu „Proces Siódemki z Chicago”

Love is Strange – recenzja filmu „DAU. Natasza”

Legendy o projekcie DAU krążyły po światku filmowym od lat. Monumentalna, imponująca, ale i kuriozalna inicjatywa zamknięcia aktorów na trzy lata na największym planie filmowym w Europie: 12 000 metrów kwadratowych odwzorowanego 1:1 radzieckiego instytutu naukowego, 700 godzin, w dużej mierze improwizowanego materiału filmowego, 14 filmów pełnometrażowych, dwa seriale i milion projektów pobocznych. Te wszystkie … Czytaj dalejLove is Strange – recenzja filmu „DAU. Natasza”

Piekło codzienności – recenzja filmu „Asystentka” – Tofifest

Asystentka

Ze wszystkich tytułów z tegorocznego, niezwykle zróżnicowanego programu festiwalu Tofifest, żaden nie uderzył mnie tak, jak niepozorna perełka Kitty Green (Casting na JonBenét, Ukraine Is Not a Brothel), która została bardzo dobrze przyjęta w zeszłym roku w Telluride i do tej pory krążyła głównie po serwisach VOD. Kto nie widział jeszcze Asystentki już od dziś … Czytaj dalejPiekło codzienności – recenzja filmu „Asystentka” – Tofifest

Społeczny upadek – recenzja filmu „7 powodów do ucieczki (od społeczeństwa)”

W czasach wszechobecnego marazmu, społecznych podziałów i rosnących w siłę chorób cywilizacyjnych Esteve Soler zamiast stworzyć film ku pokrzepieniu serc napisał scenariusz 7 powodów do ucieczki (od społeczeństwa). Hiszpan będący dramatopisarzem, choć ostatnimi laty szukający swojego miejsca w kinie (np. za sprawą krótkometrażówki „Interior. Familia.”), wraz z Gerardem Quinto wyreżyserował tę czarną komedię. 7 powodów … Czytaj dalejSpołeczny upadek – recenzja filmu „7 powodów do ucieczki (od społeczeństwa)”

Stromy stok – recenzja filmu „Slalom” – Tofifest

slalom

Debiut Charlène Favier – Slalom – został wybrany do selekcji festiwalu w Cannes. Sama impreza, jak wiemy, nie odbyła się z przyczyn pandemicznych, ale na innych festiwalach film mógł startować pod tym szyldem. Francuska reżyserka przygląda się w swoim dziele trudom związanym z osiągnięciem sukcesu sportowego. Nie unika też w tym kontekście coraz częściej wychodzących … Czytaj dalejStromy stok – recenzja filmu „Slalom” – Tofifest

Niebo obiecane – recenzja filmu „Polot”

polot

Pierwszy raz stykam się z twórczością Michała Wnuka. Na swoim koncie ma dotąd jeden dokument (Agfa 1939. Podróż w czasy wojny) jeden krótki metraż (Co mówią lekarze) i serial M jak miłość. Sam tytuł debiutu długometrażowego jest dość wyzywający. Jest bowiem pokusa by odnieść go także do samego twórcy: czy miał polot? Takie pytanie być … Czytaj dalejNiebo obiecane – recenzja filmu „Polot”

Dwa światy – recenzja filmu „Honey Cigar” – Tofifest

Honey Cigar

Honey Cigar to reżyserski debiut Francuzki algierskiego pochodzenia Kamiry Aïnouz. Niechybnie wiele osób będzie regularnie myliło ją z urodzonym co prawda w Brazylii, ale legitymizującym się także przodkami z Algierii, Karimem Aïnouzem, autorem Niewidocznego życia sióstr Gusmao. Do tej pory twórczyni miała niewielką styczność z planami filmowymi, pracując tylko raz przy scenariuszu do angielskojęzycznego remake’u … Czytaj dalejDwa światy – recenzja filmu „Honey Cigar” – Tofifest

Kobiecy tandem – recenzja filmu „My dwie”

My dwie

W swoim pełnometrażowym debiucie My dwie, Filippo Meneghetti, bierze na warsztat temat w kinie nieśmiertelny – miłość. Ale czy ma do powiedzenia coś nowego w tym aspekcie? Tytuł ten nieśmiało przebija się na międzynarodowych festiwalach – FEST w Belgradzie, ukraińskim MOLODIST, Dublinie, Stambule, Filadelfii. Także w Polsce został zauważony za sprawą nominacji w konkursie debiutów … Czytaj dalejKobiecy tandem – recenzja filmu „My dwie”

Manifesto – recenzja filmu „Numery” – Ukraina FF

Oleg Sencow debiutował w kinie swoim Graczem na festiwalu w Rotterdamie w 2011 roku. Zdobył wtedy pewną uwagę zgarniając kilka wyróżnień na najważniejszym ukraińskim festiwalu, w Odessie, jednak prawdziwą uwagę świata zyskał, gdy w 2014 roku został aresztowany przez rosyjskie władze za działalność polityczną na Krymie i osadzony w łagrze. Po wielu interwencjach światowych organizacji … Czytaj dalejManifesto – recenzja filmu „Numery” – Ukraina FF

Milczenie Leny – recenzja filmu „Sole” – Tofifest

Dostrzeżona w zeszłym roku w weneckim konkursie Horyzonty (nagrody Lanterna Magica i Włoskiej Federacji Klubów Filmowych), świetnie rokująca w konkursie głównym trwającego właśnie Tofifest Film Festival, w końcu nominowana także do Europejskiej Nagrody Filmowej w kategorii odkrycie roku – Sole wyrasta na czarnego konia kina niezależnego w tym wyjątkowo chaotycznym i nietypowym sezonie festiwalowym. Włosko-polska … Czytaj dalejMilczenie Leny – recenzja filmu „Sole” – Tofifest

Widok z okna na pierwszym piętrze – recenzja filmu „Drodzy Towarzysze!” – WFF

Drodzy Towarzysze!

Filmem zakończenia Warszawskiego Festiwalu Filmowego wybrano najnowsze dzieło Andrieja Konczałowskiego, Drodzy Towarzysze!. Wcześniej produkcja startowała w konkursie głównym w Wenecji i otrzymała tam Nagrodę Specjalną Jury. Tym razem rosyjski mistrz opowiada o jednym z tragicznych epizodów z dziejów Związku Radzieckiego, czyli strajku robotników i jego krwawej pacyfikacji w Nowoczerkasku w czerwcu 1962 roku (w tym … Czytaj dalejWidok z okna na pierwszym piętrze – recenzja filmu „Drodzy Towarzysze!” – WFF

To dobry chłopak był – recenzja filmu „18 kiloherców” – WFF

18khz

Stwierdzenie, że kazachska kinematografia nie należy do najpopularniejszych, jest wyjątkowo łagodnym określeniem jej obecnego statusu. Ten niepodległy od niemal 30 lat kraj tylko raz otrzymał nominację do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny (Czyngis-chan w 2008 roku), a tamtejsze produkcje rzadko kiedy doczekują się szerokodostępnych premier na rynkach takich jak polski. Całe szczęście naprzeciw potrzeb entuzjastów … Czytaj dalejTo dobry chłopak był – recenzja filmu „18 kiloherców” – WFF

Krew na betonie – recenzja filmu „Shorta” – WFF

shorta

Shorta to debiut pełnometrażowy duetu Anders Ølholm – Frederik Louis Hviid. Film miał premierę już na Międzynarodowym Tygodniu Krytyków podczas festiwalu w Wenecji, a obecnie jest pokazywany w ramach Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Mimo niewielkiego doświadczenia, Duńczykom udało się stworzyć mięsiste kino policyjne. Zapewniając rozrywkę nie umykają przed niewygodnymi tematami trawiącymi współczesną, zachodnią Europę, takich jak … Czytaj dalejKrew na betonie – recenzja filmu „Shorta” – WFF

Sumy-terminatory – recenzja filmu „Spirala” – WFF

Spirala

Konkurs debiutów i drugich dzieł Warszawskiego Festiwalu Filmowego to szczególnie ryzykowna sekcja. Początkujący twórcy miewają czasem predylekcję do wykładania swoich racji zbyt topornie albo wręcz przeciwnie, szukania eksperymentu lub dociskania pedału gazu i popadania w ekstremę. Innym przypadkiem jest jednak Spirala, debiut Cecílii Felméri. Młoda reżyserka pochodzenia węgierskiego urodzona w Kluż-Napoka w sercu rumuńskiej Transylwanii, … Czytaj dalejSumy-terminatory – recenzja filmu „Spirala” – WFF

Psychoterapia to nie wstyd – receznja filmu „Wygnanie” – WFF

wygnanie

Nurt poznawczo-behawioralny jest prawdopodobnie aktualnie dominującym w światowej psychologii. W czasach gdy coraz więcej osób nie radzi sobie z problemami i otaczającą je codziennością, nie rozumie świata i ludzi, psychologowie tego nurtu starają się „oczyścić ich okulary” poprzez wskazanie i wyplenienie błędów poznawczych. Tegoroczny kosowski kandydat do Oscara – „Wygnanie”, który był pokazywany w ramach … Czytaj dalejPsychoterapia to nie wstyd – receznja filmu „Wygnanie” – WFF

Zagraj to jeszcze raz, Allison – recenzja filmu „Czarny niedźwiedź”– WFF

Czarny niedźwiedź

Lawrence’a Michaela Levine’a wraz z żoną Sophią Takal zalicza się do czołowych twórców mumblecore’u. Oboje piszą, reżyserują i grają w swoich filmach. Czarny niedźwiedź pokazywany w Sundance i na Warszawskim Festiwalu Filmowym to ich dwunasta współpraca, Levine stanął za kamerą i napisał scenariusz, Takal odpowiadała zaś za produkcję. Twórców interesuje przede wszystkim natura tworzenia historii, … Czytaj dalejZagraj to jeszcze raz, Allison – recenzja filmu „Czarny niedźwiedź”– WFF

Zabawa w chowanego – recenzja filmu „Duże chłopaki nie płaczą” – WFF

Duże chłopaki nie płaczą

Paul Connoly bez cienia przesady przeszedł w dzieciństwie przez piekło. Był jednym z wychowanków domu dziecka im. św.. Leonarda w Hornchurch, gdzie opiekunowie prześladowali wychowanków psychicznie i fizycznie, włącznie z wykorzystywaniem ich seksualnie. Sprawa ta była swego czasu bardzo głośna na Wyspach Brytyjskich, a autobiograficzna powieść Paula opisująca doświadczenia z jego młodości stała się bestsellerem. … Czytaj dalejZabawa w chowanego – recenzja filmu „Duże chłopaki nie płaczą” – WFF

Miałem sen – recenzja filmu „Człowiek z zajęczymi uszami” – WFF

Kino nie zawsze musi nas otwierać na nowe doznania, rozszerzać nasze poznanie, uświadamiać nas o nieuświadomionym. Często po prostu wystarczy, kiedy dobrze składa znane klocki. Na przykład opowiadając o pisarzu w średnim wieku, który nie do końca sobie radzi w grę zwaną życiem, ma rodzinę, która go nienawidzi, młodszą kochankę, chorego psychicznie przyjaciela i kryzys … Czytaj dalejMiałem sen – recenzja filmu „Człowiek z zajęczymi uszami” – WFF

Życie wśród dzikich – recenzja filmu „Shirley” – WFF

Shirley

Nawet jeśli nazwisko Shirley Jackson nic Wam nie mówi i nie czytaliście żadnego z jej ponad dwustu dzieł grozy to pewnie o uszy obił Wam się netflixowy serial Nawiedzony dom na wzgórzu, który powstał na motywach książki Amerykanki. Wcześniej zresztą powieść adoptowali już Robert Wise (1963) i Jan De Bont (1999). Za sprawą pokazywanej w … Czytaj dalejŻycie wśród dzikich – recenzja filmu „Shirley” – WFF

Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o seksie, ale baliście się zapytać – recenzja filmu „Mia pragnie zemsty” – WFF

Mia pragnie zemsty

Mumblecore to typowo amerykański podgatunek kina niezależnego, który wyrósł na łonie festiwalu SXSW. Twórcy tacy jak bracia Duplass, Andrew Bujalski, czy Alexandre Lehmann, korzystając ze wzorców europejskiego arthouse’u, na czele z duńską Dogmą ’95 stworzyli w tamtejszym kinie niezależnym wyjątkowy rodzaj improwizowanej obyczajówki. Następnie ten nurt zaczął powoli przeciekać do Europy, a jednym z jego … Czytaj dalejWszystko, co chcielibyście wiedzieć o seksie, ale baliście się zapytać – recenzja filmu „Mia pragnie zemsty” – WFF

Pogranicze dobrego smaku – recenzja filmu „Magnezja” – WFF

Magnezja

Polski przedstawiciel w międzynarodowym konkursie Warszawskiego Festiwalu Filmowego stał się dla widzów pewnikiem takim jak śmierć i podatki. Nie ma w tym nic dziwnego, premiery rodzimych twórców zawsze przyciągają pełne sale widzów, a spotkania z powszechnie znanymi artystami, towarzyszące pokazom dla wielu stanowią atrakcję większą niż sama projekcja. Jednak zdarzają się przypadki, kiedy dobór repertuaru … Czytaj dalejPogranicze dobrego smaku – recenzja filmu „Magnezja” – WFF

Płytki grób – recenzja filmu „Post Mortem” – WFF

Post Mortem

Péter Bergendy jest dyplomowanym psychologiem, a pracę magisterską pisał na temat oddziaływania horroru na widzów. Nie dziwota, że w końcu zabrał się za ten gatunek, używając w praktyce zdobytą wiedzę teoretyczną. W kinie zaczynał od komedii romantycznej (Stop Mom Teresa!), ale największe sukcesy zawdzięcza osadzonym w latach 50. ubiegłego stulecia kryminałom (Egzamin i telewizyjny Sejf). … Czytaj dalejPłytki grób – recenzja filmu „Post Mortem” – WFF

Ambiwalencja – recenzja filmu „Szarlatan”

Szarlatan

Znachorstwo to jedno ze wzbudzających największą ambiwalencje zajęć. Z jednej strony ludowa mądrość i ziołolecznictwo budzą jakiś inherentny podziw, podskórny szacunek należnym tym, którzy wiedzą coś, co nam nigdy nie będzie dane. Jednocześnie nie sposób pozbyć się z głowy wizji hochsztaplerów w rodzaju Jerzego Zięby czy pseudoreligijnej szarlatanerii nawołującej w centrach miast przez megafony, jak … Czytaj dalejAmbiwalencja – recenzja filmu „Szarlatan”

Obywatel świata – recenzja filmu „Tony Halik”

Tony Halik

Najnowsze dzieło w dorobku Marcina Borchardta, autora wielce udanego dokumentu Beksińscy. Album wideofoniczny, opowiada, jak łatwo się zorientować już po tytule, o Tonym Haliku. Starsi widzowie oczywiście doskonale znają i z sentymentem wspominają jego programy podróżnicze (m.in. kręcony z Elżbietą Dzikowską Pieprz i wanilia), ale dla młodszych odbiorców zmarły ponad dwie dekady temu dziennikarz jest … Czytaj dalejObywatel świata – recenzja filmu „Tony Halik”

Jeszcze w zielone gramy – recenzja filmu „Nadzieja”

nadzieja

Ciężko o drugie zjawisko, przedstawiane w kinie w tak skrajnie różne sposoby, jak umieranie. Poetyka horrorów, filmów wojennych czy akcji przyzwyczaiła nas niejako do bezrefleksyjnego, szybkiego odbierania życia, podczas gdy na przeciwnym biegunie znajduje się niebagatelna liczba dramatów, skupiających się na powolnym procesie odchodzenia czy też walki o życie do ostatnich jego chwil. Można wręcz … Czytaj dalejJeszcze w zielone gramy – recenzja filmu „Nadzieja”

Apetyt rośnie w miarę jedzenia – recenzja filmu „Niedosyt”

Niedostyt

W domu ze szkła Hunter ma dostęp do wszelkich zbytków, pod warunkiem, że będzie wizytówką dla majętnej rodziny. Jednak w idealnie wyprofilowanej szybie pojawia się pęknięcie. Delikatna bohaterka filmu „Niedosyt” nauczyła się być taka, jaką chcą ją widzieć inni, ale z zakamarków luksusowych wnętrz powoli wyłania się prawdziwe oblicze protagonistki. Film otwiera scena, w której … Czytaj dalejApetyt rośnie w miarę jedzenia – recenzja filmu „Niedosyt”

Dzikość serca – recenzja filmu „Ema”

Ema

Zło. Duch. Wolność. Jedność. Amerykanizacja. Sztuka. Elementarne siły, energie przetaczające się przez nasze życie, przez jaźń jednostek zarówno najsłabszych, jak i najpotężniejszych. One od początku wyznaczały rytm kina Pablo Larraína, jednego z najciekawszych współczesnych reżyserów. Dyktatura zderza się z destrukcyjnymi związkami, depresyjna samotność z patologiczną wręcz wspólnotowością. U Larraína nie ma stanów pośrednich, od początku … Czytaj dalejDzikość serca – recenzja filmu „Ema”

TVN – Prawdziwe historie, odc. 8 – recenzja filmu „25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy”

25 lat niewinności

Cała polska usłyszała o sprawie Tomka Komendy na początku 2018 roku. W maju tego roku Sąd Najwyższy go uniewinnił, a już 11 września swoją premierę miała książka Grzegorza Głuszaka na ten temat; 9 września 2019 roku rozpoczęły się zdjęcia na planie jej ekranizacji, a teraz we wrześniu 2020 roku film wchodzi na ekrany polskich kin. … Czytaj dalejTVN – Prawdziwe historie, odc. 8 – recenzja filmu „25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy”

Serce wielkiej wody przeszywa mnie swym pulsem – recenzja filmu „Ośmiornica, nauczycielka życia” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Czego_nauczyla_mnie_osmiornica

Człowiek zanurzający się w chłodnych wodach Atlantyku u wybrzeży Kapsztadu dla stworzeń morskich będzie jak przybysz z innej planety. Dokument Ośmiornica, nauczycielka życia dostępny od niedawna na Netflixie pozwala odkryć, do czego dojdzie, gdy istota ludzka stanie się stałym bywalcem podwodnego lasu wodorostów na rok, ale nie będzie ingerować w cykl życia złożonego ekosystemu. Niezamieszkane … Czytaj dalejSerce wielkiej wody przeszywa mnie swym pulsem – recenzja filmu „Ośmiornica, nauczycielka życia” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Close-up – recenzja filmu „Między nami” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Reżyserski debiut Doroty Proby pod tytułem Między nami w ostatnich dniach wygrał nagrodę za najlepszy film polski na ogólnopolskim festiwalu filmów dokumentalnych Millennium Docs Against Gravity. W ciągu niespełna pięćdziesięciu minut spotykamy się z trzema parami pozostającymi w związkach. Znajdują się one w różnych życiowych sytuacjach, mają różne staże związku i wizje, jak powinien on … Czytaj dalejClose-up – recenzja filmu „Między nami” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Nie słuchałem potrzeb widzów, to był błąd! – recenzja filmu „Mulan”

mulan

W ostatnich latach zestawienia najbardziej kasowych produkcji pękają w szwach od sequeli, remake’ów i filmów z rozbudowanych, dobrze znanych widzom uniwersów. Kreująca ten trend wytwórnia Disneya utwierdza się w przekonaniu o słuszności tej drogi z każdym kolejnym sprawozdaniem finansowym, tym razem jednak postanowili pójść o krok dalej, ponownie ekranizując legendę o Mulan, co czyniło produkt … Czytaj dalejNie słuchałem potrzeb widzów, to był błąd! – recenzja filmu „Mulan”

Źródło – recenzja filmu „Skandal. Ewenement Molesty” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Rap jest w tym momencie niewątpliwie najpopularniejszym gatunkiem muzycznym w Polsce. W 2019 roku Taco Hemingway (wspólnie z Dawidem Podsiadło) stał się pierwszym krajowym artystą, który zapełnił cały Stadion Narodowy, co nie udało się m.in. Rihannie czy Madonnie. Wśród 20 najlepiej sprzedających się w Polsce płyt minionego roku aż 11 należało do tego gatunku. Jak … Czytaj dalejŹródło – recenzja filmu „Skandal. Ewenement Molesty” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Portret podwójny – recenzja filmu „Malarka i złodziej” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Malarka i złodziej

Rzecz dzieje się w Norwegii, czyli kraju trochę kulturowo egzotycznym, ale też takim, w którym z każdym ekspedientem na prowincji dogadasz się płynną angielszczyzną. Pewien wprawiony ćpun jednej nocy kradnie na nieświadomce dwa obrazy z galerii, i nawet nie pamięta, gdzie schował. I wierzcie lub nie, ale autorka obrazów, Czeszka, zaprzyjaźnia się z tym narkomanem … Czytaj dalejPortret podwójny – recenzja filmu „Malarka i złodziej” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Spotkania na krańcach świata – recenzja filmu „Nomada. Na tropie Bruce’a Chatwina” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Nomada

Werner Herzog do swej pokaźnej filmowej gabloty dołącza nowy eksponat. Tym razem snuta przez niego opowieść jest obrazem wyjątkowo osobistym, traktuje bowiem o zmarłym w 1989 roku przyjacielu niemieckiego reżysera. Autor Grizzly Mana w dokumentalnej formule przedstawia dorobek Bruce’a Chatwina, brytyjskiego pisarza, podróżnika, znawcy sztuki, gawędziarza, człowieka napędzanego potrzebą wiecznej wędrówki i odkrywania mistycznych tajemnic … Czytaj dalejSpotkania na krańcach świata – recenzja filmu „Nomada. Na tropie Bruce’a Chatwina” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Ulubiony film twojego wuja z SLD – recenzja filmu „Na horyzoncie morze jest błękitne” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Propaganda to nie jest łatwy gatunek, wszyscy, którzy w ostatnich latach mierzyli się z polskim kinem patriotycznym tudzież politycznym doświadczyli tego na własnej skórze. Jednocześnie jest to typ kina, który upodobało sobie wielu wybitnych artystów, jak chociażby Oliver Stone, Sergiej Eisenstein, czy Joris Ivens. Z prorządowych sympatii, często wyrażanych w swoich produkcjach znany także jest … Czytaj dalejUlubiony film twojego wuja z SLD – recenzja filmu „Na horyzoncie morze jest błękitne” – Millennium Docs Against Gravity 2020

Żyje się tylko dwa razy – recenzja filmu „Tenet”

Tenet

O twórczości Christophera Nolana różnie się zwykło mówić. Naprzeciw bezkrytycznie zachwyconych jego rozbuchanymi widowiskami, zawsze stoją mniej lub bardziej radykalni sceptycy, zarzucający mu brak wyobraźni i inne scenariopisarskie słabostki, szczególnie w kwestii pisania ciekawych bohaterów, którzy rozmawiają inaczej niż wielkimi literami przy każdym słowie. Choć osobiście zawsze idę na filmy Brytyjczyka z nadzieją, to konsekwentnie, … Czytaj dalejŻyje się tylko dwa razy – recenzja filmu „Tenet”

Katapulta w mojej głowie – recenzja filmu „Dolina Bogów”

Dolina Bogów

Niepowtarzalna i nieprzewidywalna twórczość Lecha Majewskiego wymaga od odbiorcy zarówno zaufania, jak i krytycznej podejrzliwości. Odrębny i samotny człowiek renesansu, kapryśny erudyta obdarzony wyobraźnią zdolną kreować światy i nasycać je symbolami, nie zawsze potrafi tę wizję przekształcić w dobre kino. W zasadzie każdy kolejny film Majewskiego to zagadka. Najnowsze dokonanie polskiego artysty w przewrotnej pandemicznej … Czytaj dalejKatapulta w mojej głowie – recenzja filmu „Dolina Bogów”

Czarny korzeń, kruchy ród – recenzja filmu „Złotokap”

Złotokap

Unnar jest synkiem mamusi. Kieszonkowe, wspólne obiadki, coroczny wypoczynek na Costa del Sol. Unnar się zakochał. Burza kasztanowych włosów, sarnie oczy i pokłady empatii zdolne stopić lodowiec. Problem w tym, że Unnar ma 39 lat, a jego wybranka to Polka podcierająca tyłki starcom. Mamusia nie jest zachwycona. A na dodatek ministerstwo chce wyciąć jej ukochane … Czytaj dalejCzarny korzeń, kruchy ród – recenzja filmu „Złotokap”

Ocalić od zapomnienia – recenzja filmu „Bądź sobą, czyli nieopowiedziana historia Alice Guy-Blaché”

Bądź sobą, czyli nieopowiedziana historia Alice Guy-Blaché

Kino jest jedną z najmłodszych gałęzi sztuki, istniejącą od przełomu XIX i XX wieku, czyli już w czasach powszechnie wydawanych gazet codziennych, jego początki są udokumentowane nadzwyczaj dobrze. Mimo to historia pierwszych, prezentowanych widzom ruchomych obrazów, miewała wiele białych kart, które dzięki pracy historyków kina, zapisane zostały dopiero po latach. Przykładem tego może być kariera … Czytaj dalejOcalić od zapomnienia – recenzja filmu „Bądź sobą, czyli nieopowiedziana historia Alice Guy-Blaché”

Cały ten kraj potrzebuje psychologa – recenzja filmu „Arab Blues”

Arab Blues

Nawet wśród wytrawnych kinofili, ciężko spotkać osoby znające dogłębnie afrykańskie kino. Nie ma w tym nic dziwnego, biorąc pod uwagę dostępność tych produkcji oraz to, jak niewiele filmów powstaje tam, w porównaniu do innych kontynentów. Tym bardziej cieszy fakt, że Gutek Film wprowadza do naszych kin dzieło Manele Labidi – Arab Blues, którego fabuła toczy … Czytaj dalejCały ten kraj potrzebuje psychologa – recenzja filmu „Arab Blues”

Eskapizm – recenzja filmu „Nie tak miało być”

Amanda Kernell to szwedzka reżyserka o lapońskich (Sámi) korzeniach. Jej poprzedni film Krew Saamów, traktujący właśnie o plemionach z Laponii odbił się szerokim echem na festiwalach europejskich i światowych. Po zdobyciu wielu nagród i nominacji, reżyserka powraca na srebrny ekran za sprawą Nie tak miało być. Główną bohaterką Nie tak miało być jest Alice (w … Czytaj dalejEskapizm – recenzja filmu „Nie tak miało być”

Autoportret kinomana – recenzja filmu „Liberté”

Liberte

Albert Serra splunął na widzów. Nie żeby zdarzyło mu się to po raz pierwszy, zawsze miał słabość do ekskrementów (Historia mojej śmierci), ulatywania życia (Śmierć Ludwika XIV) i testowania cierpliwości odbiorców (Śpiew ptaków). Prawdopodobnie jednak nigdy wcześniej nie połączył on tych wszystkich fetyszy w tak niestrawną, a przy tym przekonywającą intelektualnie breję, jaką jest Liberté. … Czytaj dalejAutoportret kinomana – recenzja filmu „Liberté”

Sprawcza siła tajemnicy – recenzja filmu „Obraz pożądania”

obraz pozadania

Sztuka rządzi się swoimi prawami. Ludzie zajmujący się nią hobbistycznie i zawodowo mają przyzwolenie na bycie ekscentrykami. Nikt nie burzy się na widok braku manier czy używek, bowiem są to sprawy przyziemne, którymi ludzie sztuki nie zaprzątają sobie głowy. Właśnie takie persony portretuje Obraz pożądania. Filmowa adaptacja powieści Herezja oranżu palonego Charlesa Willeforda wyreżyserowana przez … Czytaj dalejSprawcza siła tajemnicy – recenzja filmu „Obraz pożądania”

Podróż z bagażem podręcznym – recenzja filmu „xABo: Ksiądz Boniecki”

Xabo

W pierwszych ujęciach filmu „xABo: Ksiądz Boniecki” widzimy naszego bohatera na dworcu. Za chwilę jego charakterystyczna przygarbiona postać z torbą na ramieniu i laską w ręce wsiądzie do pociągu. W trakcie seansu będziemy towarzyszyć ks. Adamowi Bonieckiemu jeszcze w wielu podróżach. Kursuje on bowiem nieustannie między Krakowem, gdzie wciąż pracuje w redakcji „Tygodnika Powszechnego” a … Czytaj dalejPodróż z bagażem podręcznym – recenzja filmu „xABo: Ksiądz Boniecki”

Kuchenne rewolucje – recenzja filmu „#tuiteraz”

tuiteraz

Po związanym z pandemią koronawirusa lockdownie, kina powoli wracają do funkcjonowania. Ciągle daleko jednak do normalności, chociażby z powodu tego, że wszystkie największe amerykańskie premiery wciąż są wstrzymane z nadzieją na lepsze wyniki finansowe po ustabilizowaniu się sytuacji na świecie. W takiej sytuacji na większą uwagę mogą liczyć chociażby produkcje europejskie, które przy mocniejszej konkurencji … Czytaj dalejKuchenne rewolucje – recenzja filmu „#tuiteraz”

Uciec – recenzja filmu „Pod powierzchnią”

Groza uwięzienia wiele metrów pod wodą jest nieodłącznym popkulturowym skojarzeniem związanym z nurkowaniem. Na ludzi pod wodą czeka wiele niebezpieczeństw, rekiny, awarie butli gazowej, aktywność tektoniczna. Jeszcze przed pandemią koronawirusa kasową porażkę na całym świecie zdążyła ponieść Głębia strachu z uwięzioną pod wodą Kirsten Stewart. Czy skandynawskie podejście do tematu w dystrybuowanym przez Mayfly Pod … Czytaj dalejUciec – recenzja filmu „Pod powierzchnią”

Z dala od zgiełku – recenzja filmu „Daleko od Reykjaviku”

Po wygranej filmu Barany. Islandzka opowieść w sekcji Un Certain Regard w Cannes 5 lat temu, Grímur Hákonarson wraca z Daleko od Reykjaviku. Islandczyk akcję wszystkich swoich dotychczasowych filmów osadzał w ojczyźnie. Nie inaczej stało się tym razem. Daleko od Reykjaviku przedstawia przebieg konfliktu w małej miejscowości. Kością niezgody jest istniejąca od lat spółdzielnia rolników. … Czytaj dalejZ dala od zgiełku – recenzja filmu „Daleko od Reykjaviku”

Robert Iger „Przejażdżka życia. Czego nauczyłem się jako CEO The Walt Disney Company” – recenzja książki

Iger_biography

Okazuje się, że książki o przywództwie nie muszą być zawiłe dla osoby, która nie siedzi na co dzień w tym temacie i dla której terminologia biznesowa to czarna magia. Łatwość, z jaką przychodzi lektura książki „Przejażdżka życia. Czego nauczyłem się jako CEO The Walt Disney Company”, ukazanej nakładem wydawnictwa Sine Qua Non, wynika w dużej … Czytaj dalejRobert Iger „Przejażdżka życia. Czego nauczyłem się jako CEO The Walt Disney Company” – recenzja książki

Wyklęci – recenzja filmu „Wieczny okop”

Hiszpańska wojna domowa lat 30. ubiegłego wieku w ostatnim roku stała się nośnym tematem filmowym. Niedawno pisaliśmy o Póki trwa wojna Alejandro Amenábara, lecz to nie jedyna produkcja dotykająca tego okresu historycznego. Aż piętnaście nominacji do tegorocznych nagród Goya otrzymał Wieczny okop, który dostępny jest w ofercie Netflixa. Czy jest równie udany? To dzieło tria … Czytaj dalejWyklęci – recenzja filmu „Wieczny okop”

Like tears in rain – recenzja filmu „Jestem REN”

Jestem REN

W świecie showbiznesu od zawsze bardzo trudno było przebić się nowym twarzom. Nie inaczej sytuacja ma się w polskim kinie „od wieków” zdominowanym przez dawnych mistrzów jak Andrzej Wajda czy Agnieszka Holland. Od kilku lat jednak, między innymi za sprawą pomocnego finansowania Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, mamy do czynienia z wysypem ciekawych debiutów, by wspomnieć … Czytaj dalejLike tears in rain – recenzja filmu „Jestem REN”

A co z drugą stroną? – recenzja filmu „Póki trwa wojna”

Pochodzący z Chile Alejandro Amenábar od początku tego stulecia jest prawdopodobnie najbardziej uznanym, po Almodóvarze, hiszpańskim reżyserem. Zasłynął wybitnymi horrorami Teza i Inni, a następnie z mniejszym lub większym szczęściem ruszał po różne gatunki, od melodramatu po kino kostiumowe. Twórca kojarzony dotąd raczej z eskapizmem, wobec brunatnienia świata postanowił wyrazić swój głos w debacie politycznej. … Czytaj dalejA co z drugą stroną? – recenzja filmu „Póki trwa wojna”

Un siciliano vero – recenzja filmu „Zdrajca”

zdrajca

Mafia to jeden z tych tematów, które kino szczególnie sobie upodobało. Historia filmu gangsterskiego sięga lat 30. (za jego pierwszego przedstawiciela uznaje się Małego Cezara Mervyna LeRoya z 1931 roku), a w kolejnych dekadach gatunek nie tracił na popularności, przechodząc ciągłą ewolucję. Do jego najbardziej uznanych i wciąż bardzo rozpoznawalnych realizacji należą takie klasyki jak … Czytaj dalejUn siciliano vero – recenzja filmu „Zdrajca”

Marc Randolph „Netflix. To się nigdy nie uda” – recenzja książki

Końcem maja, nakładem wydawnictwa Sine Qua Non, ukazała się opowieść o początkach Netflixa napisana przez Marca Randolpha – współzałożyciela i pierwszego CEO tej platformy. Obecnie w tym kontekście częściej przywołuje się Reeda Hastingsa, który jest dyrektorem generalnym i wieloletnim przyjacielem Randolpha, jednak na samym początku to właśnie autor książki poświęcał najwięcej czasu temu projektowi (Hastings … Czytaj dalejMarc Randolph „Netflix. To się nigdy nie uda” – recenzja książki

Życie jest gdzie indziej – recenzja filmu „Najgorsze wiersze świata” – Wiosna Filmów 2020

W opinii Milana Kundery, poezja to taka nieopierzona, infantylna siostra prozy — zamiast widzieć język jako medium pozwalające wyrazić zawiłości rzeczywistości społecznej, liryka kłania się ku jego warstwie estetycznej, zainteresowana głównie samą sobą i swoim podmiotem czującym. Pisał o „wieku lirycznym”, czyli tej głupiej, irracjonalnej młodości, gdy wydaje nam się, że nasze pierwsze rozczarowanie miłosne … Czytaj dalejŻycie jest gdzie indziej – recenzja filmu „Najgorsze wiersze świata” – Wiosna Filmów 2020

Zmiany – recenzja filmu „Lola” – Wiosna Filmów 2020

Filmy o tematyce queer coraz częściej goszczą już, nie tylko na specjalnie dedykowanych im festiwalach czy sekcjach festiwalowych, ale trafiają także do regularnej dystrybucji. Jednym z nich jest Lola. Ta francusko-belgijska produkcja w reżyserii Laurenta Micheliego porusza temat transpłciowości u nastolatków. Tytułowa Lola to niepokorna osiemnastoletnia transkobieta, która nie utrzymuje kontaktu z ojcem nieakceptującym jej … Czytaj dalejZmiany – recenzja filmu „Lola” – Wiosna Filmów 2020

Happiness – recenzja filmu „Złe baśnie” – Wiosna Filmów 2020

Złe baśnie Favolacce

Jedną z największych niespodzianek festiwalu w Berlinie było nagrodzenie Srebrnym Niedźwiedziem za scenariusz Złych baśni bliżej nieznanych braci Damiano i Fabio D’Innocenzo. Jeśli jednak bliżej przyjrzymy się ich dotychczasowemu dorobkowi, okazuje się, że nie tylko dopieszczali tekst Dogmana Matteo Garrone, ale i ich fabularny debiut La terra dell’abbastanza został ciepło przyjęty na berlińskiej Panoramie w … Czytaj dalejHappiness – recenzja filmu „Złe baśnie” – Wiosna Filmów 2020

O tobie, człowieku – recenzja filmu „O nieskończoności” – Wiosna Filmów 2020

Styl Roya Anderssona należy do najbardziej charakterystycznych we współczesnym kinie artystycznym. Choć początki kariery Szweda sięgają lat 70., najbardziej znana pozostaje jego powstająca na przestrzeni ostatnich dwóch dekad trylogia: Pieśni z drugiego piętra (2000), Do ciebie, człowieku (2007) oraz Gołąb przysiadł na gałęzi i rozmyśla o istnieniu (2014), który przyniósł Anderssonowi Złotego Lwa. W Wenecji … Czytaj dalejO tobie, człowieku – recenzja filmu „O nieskończoności” – Wiosna Filmów 2020

Trzecia RP – recenzja filmu „Ojciec” – Wiosna Filmów 2020

Ojciec

Każdy ma swoje początki. Moim początkiem w Pełnej Sali była Sława w reżyserii duetu Kristina Grozeva i Petar Valchanov. Dlatego, kiedy tylko ogłoszono, że ich nowy film zostanie pokazany w ramach festiwalu Wiosna Filmów i następnie wprowadzony do kin przez dystrybutora Aurora Films od razu wyraziłem pragnienie recenzji. Czy warto było czekać na kolejny projekt … Czytaj dalejTrzecia RP – recenzja filmu „Ojciec” – Wiosna Filmów 2020

Ach, śpij kochanie – recenzja filmu “Kołysanka”

Pogodzenie roli rodzica i kariery zawodowej dającej osobistą satysfakcję wydaje się być jednym z kluczowych problemów współczesnych rodzin nuklearnych w krajach rozwiniętych. Nie przypadkiem politycy wielu państw prześcigają się w propozycjach, jak pomóc młodym rodzicom, by wymienić choćby program Rodzina 500+ czy darmowe przedszkola i żłobki. Jednym z rozwiązań, na jakie decydują się rodziny, choć … Czytaj dalejAch, śpij kochanie – recenzja filmu “Kołysanka”

Mrok – recenzja filmu „Jezioro dzikich gęsi”

Jezioro dzikich gęsi

W związku z przesuniętą z wiadomych powodów marcową premierą, teraz mamy możliwość obejrzenia Jeziora dzikich gęsi w reżyserii Yi’nan Diao, nominowanego do Złotej Palmy. Jest to czwarty pełny metraż tego reżysera, poprzedni – Czarny węgiel, kruchy lód – wygrał Złotego Niedźwiedzia w 2014 roku. Chińczyk orbituje wokół tematów związanych z bezprawiem, widać, że odnajduje się … Czytaj dalejMrok – recenzja filmu „Jezioro dzikich gęsi”

Czerwony pasek, czerwone gały – recenzja filmu „Szkoła melanżu”

Olivia Wilde to bodaj jedna z najbardziej bezpretensjonalnie zabawnych i barwnych postaci we współczesnym Hollywood. Od pamiętnie bezbłędnych drugoplanówek w lepszych i gorszych blockbusterach, i popularnych serialach, m.in. roli tajemniczej i nietolerującej ściemy Trzynastki w Dr House, przez działalność feministyczną, aktywne role w kampaniach prezydenckich Obamy i Hillary Clinton, występy na Broadwayu i u Ellen … Czytaj dalejCzerwony pasek, czerwone gały – recenzja filmu „Szkoła melanżu”

Michael Palin „Korea Północna. Dziennik podróży” – recenzja książki

palin

Temat Korei Północnej wydaje się zawierać w sobie treści najbardziej dla czytelnika pożądane. Jest tajemnica, polityczna opresja, totalitarna bezwzględność rządzących, uległość obywateli. Czytelnik zachodni może spokojnie współczuć Koreańczykom, ale też ze zrozumieniem przyjąć, że to w końcu inna kultura. Kiedy zaś dochodzi do (nawet pozornej) odwilży czy politycznego kryzysu, bądź człowiek północnokoreański znajdzie się po … Czytaj dalejMichael Palin „Korea Północna. Dziennik podróży” – recenzja książki

Gambit królewski – recenzja filmu „Shadow”

Shadow

Z braku możliwości wybrania się do kina, w ostatnim okresie dużo większą uwagę przykładamy do oferty dostępnych w Polsce platform VOD. W tym tygodniu na czterech z nich (IPLA, Player.pl, vod.pl, chilli) zagościło „Shadow”, dzieło chińskiego reżysera Zhanga Yimou z 2018 roku, które nie doczekało się szerokiej kinowej premiery w Polsce, szczęśliwcy mogli je zobaczyć … Czytaj dalejGambit królewski – recenzja filmu „Shadow”

Zarażeni samotnością – recenzja filmu „Nic nie ginie”

nic_nie_ginie_2019

Zgrabny i kameralny komediodramat z 38. festiwalu „Młodzi i Film” w Koszalinie i ulubieniec publiczności ubiegłorocznego Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni ma swoją premierę VOD na platformie CANAL+ oraz na platformie Player.pl już 20 kwietnia. Mowa o „Nic nie ginie”, debiucie fabularnym Kaliny Alabrudzińskiej. Reżyserka długo namawiała aktorów, żeby przelali swoją wrażliwość na odgrywanych … Czytaj dalejZarażeni samotnością – recenzja filmu „Nic nie ginie”

W samo południe w Lyonie – recenzja filmu „Poznajmy się jeszcze raz”

POZNAJMY SIĘ JESZCZE RAZ

Czas domowej kwarantanny to dla wielu okazja do zmiany nawyków i przyzwyczajeń. Kinomani, którzy do tej pory nie wyobrażali sobie, aby chłonąć nowości dystrybucyjne inaczej jak w kinie, muszą powoli przyzwyczajać się do premier VOD i na platformach streamingowych. Jak na ironię, bohater Poznajmy się jeszcze raz, filmu, który po krótkim pobycie w polskich kinach, … Czytaj dalejW samo południe w Lyonie – recenzja filmu „Poznajmy się jeszcze raz”

Muzeum niewinności – recenzja filmu „Żegnaj, mój synu”

żegnaj mój synu

Zaczyna się od tragedii – chłopiec topi się w zalewie, w którym bawił się z kolegami. Nic o nim nie wiemy, twarze zrozpaczonych rodziców i zdruzgotanego przyjaciela są nam jeszcze całkiem obce. Żegnaj, mój synu Wanga Xiaoshuaia zaprasza nas jednak w ich świat i gdy po trzech godzinach seans dobiegnie końca, będziemy z nimi zżyci … Czytaj dalejMuzeum niewinności – recenzja filmu „Żegnaj, mój synu”

Marzenie ściętej dłoni – recenzja filmu „Zgubiłam swoje ciało”

2019 był bardzo dobry dla francuskojęzycznej animacji. Do najlepszych filmów tego roku należały ujmująca Marona – psia opowieść, którą w styczniu jako redakcja wyróżniliśmy Złotym Biletem, 12-minutowy short Mémorable, czyli najpiękniejszy krótki metraż tegorocznych Oscarów, oraz nominowane przez Akademię w kategorii animacji długometrażowej Zgubiłam swoje ciało Jérémy’ego Clapina, które zdobyło również Grand Prix Międzynarodowego Tygodnia … Czytaj dalejMarzenie ściętej dłoni – recenzja filmu „Zgubiłam swoje ciało”

Berło i błoto – recenzja filmu „Król”

Z roku na rok Netflix wypuszcza coraz więcej ciekawych produkcji oryginalnych. Niestety, nie wszystkie trafiają w Polsce na ekrany kin, jak Irlandczyk lub Historia małżeńska; większość tych filmów ląduje od razu na platformie. Spośród zeszłorocznych tytułów bodaj najbardziej pokrzywdzonym przez niemożność obejrzenia na dużym ekranie był Król w reżyserii Davida Michôda. Scenariusz filmu, autorstwa Michôda … Czytaj dalejBerło i błoto – recenzja filmu „Król”

Dobrze ze sobą – recenzja serialu „Feel Good”

Mae Martin tworząc Feel Good zdecydowała się na podobny format co Aziz Ansari ze swoim Master of None. Martin to kanadyjska stand-uperka, która napisała (wraz z Joe Hampsonem) scenariusz do miniserialu oraz zagrała główną postać – Mae – inspirowaną jej prawdziwym życiorysem. Ta netflixowa nowość dostępna jest od minionego piątku. Serialowa Mae występuje w klubie … Czytaj dalejDobrze ze sobą – recenzja serialu „Feel Good”

Krwawy obóz – recenzja filmu „W lesie dziś nie zaśnie nikt”

dziś w lesie nikt nie zaśnie

„W lesie dziś nie zaśnie nikt” szumnie i mylnie reklamowany jako „pierwszy polski slasher” stał się jedną z pierwszych premier, które trzeba było przenieść z uwagi na zamknięcie kin. Przedłużająca się pandemia koronawirusa zmusiła producentów i dystrybutora do trudnej, acz rozważnej decyzji, żeby swój film udostępnić widzom już teraz na Netflixie, który zresztą współfinansował produkcję. … Czytaj dalejKrwawy obóz – recenzja filmu „W lesie dziś nie zaśnie nikt”

„Ktoś, kto będzie cię kochał w całej twej nędznej glorii” – recenzja książki Raphaela Boba-Waksberga, autora „Bojacka Horsemana”.

Bob-Waksberg

Raphael Bob-Waksberg, twórca netflixowego „BoJacka Horsemana” i dostępnego na Amazon Prime „Undone”, skoczył z bardzo wysoka, nie mając pewności czy spadochron zadziała. Bo jak inaczej nazwać wkraczanie na literacki firmament. Na tym nieboskłonie wydaje się widzieliśmy już wszystko, bolesne upadki i piękne wzloty. Po lekturze książki początkującego pisarza mogę orzec, że nie będzie powtórki z … Czytaj dalej„Ktoś, kto będzie cię kochał w całej twej nędznej glorii” – recenzja książki Raphaela Boba-Waksberga, autora „Bojacka Horsemana”.

Armie ciemności – recenzja filmu „Sala samobójców. Hejter”

sala samobojców hejter

Pierwszą Salę samobójców Jana Komasy słusznie chwalono za świeżość spojrzenia i słusznie ganiono za nadmierną egzaltację, dziury logiczne i stylistyczne anachronizmy. Na pewno jednak był to pomysł, który w roku 2011 na papierze sprawiał wrażenie genialnego – high school drama w jeszcze dość modnej estetyce emo, z przystojnym chłopcem robiącym sobie krzywdę, gwarantowała modelowy target … Czytaj dalejArmie ciemności – recenzja filmu „Sala samobójców. Hejter”

Bella Ciao – recenzja filmu „Zło nie istnieje” – Berlinale 2020

Noblista Kazuo Ishiguro miał swego czasu argumentować nieprzyznanie Złotej Palmy Czerwonemu Krzysztofa Kieślowskiego tym, że jest to film wykalkulowany pod nagrody i gusta festiwalowych Jury, który nie wnosi do kina nic świeżego. Właśnie w takich filmach specjalizował się do tej pory Irańczyk Mohammad Rasoulof. Czy There Is No Evil, które przyniosło mu Złotego Niedźwiedzia podczas … Czytaj dalejBella Ciao – recenzja filmu „Zło nie istnieje” – Berlinale 2020

Sztuka autokreacji – recenzja filmu „Prawda”

Prawda

Hirokazu Koreeda od dawna należał do grona twórców powszechnie cenionych, a po Złotej Palmie w Cannes dla niedawnych „Złodziejaszków” z pewnością można go określić mianem reżysera spełnionego. Mając silnie ugruntowaną pozycję w panteonie największych artystów kina japońskiego, zdecydował się na krok, który eksperci od rozwoju osobistego określiliby mianem wyjścia ze strefy komfortu, i swój najnowszy … Czytaj dalejSztuka autokreacji – recenzja filmu „Prawda”

Niebo i ziemia – recenzja filmu „Biały, biały dzień”

Populacja Islandii jest mniejsza niż liczba mieszkańców Szczecina, ale bynajmniej nie przeszkadza to północnoeuropejskiemu państwu w regularnym wypuszczaniu ciekawych filmów. Jednym z najgłośniejszych nazwisk tamtejszej kinematografii stał się ostatnio Hlynur Pálmason, którego pełnometrażowy debiut, Zimowi bracia, gościł na polskich ekranach przed dwoma laty. W tym roku reżyser powraca z drugim obrazem pt. Biały, biały dzień. … Czytaj dalejNiebo i ziemia – recenzja filmu „Biały, biały dzień”

Przestroga – recenzja filmu „Irradiés” – Berlinale 2020

Irradiés

Czołowy światowy dokumentalista, twórca legendarnego już „Brakującego zdjęcia” z 2013 roku Rithy Panh przez całe swoje życie zmaga się z traumą reżimu Czerwonych Khmerów i ludobójstwa, którego także jego najbliżsi padli ofiarą. W swoim najnowszym projekcie – „Irradiés” postanawia wyjść poza ramy Azji Południowo-Wschodniej i przedstawić uniwersalną historię o cierpieniu i okropności wojny. Czy mu … Czytaj dalejPrzestroga – recenzja filmu „Irradiés” – Berlinale 2020

Dawno temu w 2019 roku – recenzja filmu „Nigdy, rzadko, czasem, zawsze” – Berlinale 2020

Never Rarely Sometimes Always'

Eliza Hittman to jedno ze złotych dzieci festiwalu w Sundance. Tam zdobyła pierwsze laury, tamtejsze stypendium pozwoliło jej zrealizować pełnometrażowy debiut. Tam też jej wszystkie dotychczasowe filmy miały swoje światowe premiery. Przy okazji swojej trzeciej fabuły wypływa wreszcie na szersze wody – to wszystko dzięki zaproszeniu do konkursu głównego 70. Berlinale. Czy Never Rarely Sometimes … Czytaj dalejDawno temu w 2019 roku – recenzja filmu „Nigdy, rzadko, czasem, zawsze” – Berlinale 2020

Dziecko Hioba – recenzja filmu „Berlin Alexanderplatz” – Berlinale 2020

Berlin Alexanderplatz

Odkupienie. Wiara. Dobro. Zło. Kuszenie. Nadzieja. Tegoroczna edycja MFF w Berlinie odmienia te rzeczowniki przez wszystkie przypadki, bardziej filozoficznie w „Malmkrogu”, organicznie w „DAU. Natasha” czy mistycznie w „Todos os Mortos”. W ten nurt tematyczny wpisuje się także „Berlin Alexanderplatz”, jeden z najciekawszych i najważniejszych tytułów tegorocznego konkursu głównego. By pokazać, że na każdego człowieka … Czytaj dalejDziecko Hioba – recenzja filmu „Berlin Alexanderplatz” – Berlinale 2020

I wanna play the game – recenzja filmu „W labiryncie”

W labiryncie

Kariera reżysera Donato Carrisiego nie należy do najbardziej typowych dla tej branży. Zanim zaczął tworzyć filmy, dał już się poznać masowemu odbiorcy jako twórca bestsellerowych kryminałów; co ciekawe ma do tego niebagatelne przygotowanie merytoryczne, gdyż z wykształcenia jest prawnikiem ze specjalizacją z kryminologii i behawiorystyki. Samego twórcę należy traktować przede wszystkim jako pisarza, który, być … Czytaj dalejI wanna play the game – recenzja filmu „W labiryncie”

Pacem in Terris – recenzja filmu „Słudzy” – Berlinale 2020

słudzy

Relacje reżimu i Kościoła w czasach zimnej wojny są niełatwym oraz fascynującym tematem. Z jednej strony świątynie często stawały się opozycyjnymi centrami i oazami oporu, a kler był inwigilowany i prześladowany. Z drugiej jednak pewna współpraca często stawała się koniecznością, wszak każdy chce żyć i działać. Wszędzie są też czarne owce, które chętnie wykorzystają sytuację, … Czytaj dalejPacem in Terris – recenzja filmu „Słudzy” – Berlinale 2020

Historie małżeńskie – recenzja filmu „The Woman Who Ran” – Berlinale 2020

The Woman Who Ran

Hong Sang-soo jest jednym z najbardziej płodnych i wiernych własnemu stylowi reżyserów w obiegu festiwalowym. Przez 24 lata od swojego debiutu zrealizował już dwadzieścia cztery filmy, w tym aż cztery miały festiwalowe premiery w 2017 roku – odpowiednio na festiwalach w Berlinie, Cannes (dwa) i San Sebastian. Po depresyjnym „Hotelu nad rzeką” na kolejny film … Czytaj dalejHistorie małżeńskie – recenzja filmu „The Woman Who Ran” – Berlinale 2020

Psychoanaliza for dummies – recenzja filmu „Siberia” – Berlinale 2020

Siberia

Abel Ferrara w dalekiej przeszłości dał nam naprawdę wspaniałe filmy – „Miasto strachu”, „Króla Nowego Jorku”, „Złego porucznika”. W XXI wieku jednak się pogubił, jego produkcje reprezentowały raczej niski poziom. Próbą powrotu do lepszych czasów było dla niego zacieśnienie współpracy z Willemem Dafoe i eksplorowanie bardziej osobistych tematów. Próby z „Pasolinim” i „Tommaso” poniosły jednak … Czytaj dalejPsychoanaliza for dummies – recenzja filmu „Siberia” – Berlinale 2020

W małpim gaju – recenzja filmu „Monos”

Konflikt w Kolumbii, choć oficjalnie zakończony cztery lata temu, bez wątpienia wciąż jest żywy w świadomości mieszkańców tego kraju, wpływając na kształt i tematy tamtejszej kultury. Na poparcie tej tezy wysunąć można Monosa w reżyserii Alejandro Landesa, obok dzieł Ciro Guerry najgłośniejszy film kolumbijski ostatnich lat, chwalony m.in. w Sundance czy San Sebastián. Tytuł Monos … Czytaj dalejW małpim gaju – recenzja filmu „Monos”

Młoda Brazylia – recenzja filmu „Wszyscy zmarli” – Berlinale 2020

Wszyscy zmarli

1899 to rok przemian, oczekiwań, marzeń, niepewności. Jak każdy przełom stuleci prowokował do zadawania sobie pytań fundamentalnych, fantazjowania o tym, co może jeszcze nastąpić. Takie właśnie myśli ma Isabel (Thaia Perez), głowa rodziny Soareses, niegdyś wielkich posiadaczy ziemskich, twórców kawowego imperium. Upadek rodziny Soaresów oraz kwestia rasizmu i podejście do niewolnictwa w kraju, który dopiero … Czytaj dalejMłoda Brazylia – recenzja filmu „Wszyscy zmarli” – Berlinale 2020

Poezja niedopowiedzeń – recenzja filmu „The Staggering Girl”

Luca Guadagnino w ostatnich latach wyrósł na jedno z najciekawszych nazwisk światowego kina. Ponad dekadę po pierwszym dużym sukcesie (Jestem miłością) pozostaje nieprzewidywalny, realizując z roku na rok filmy tak różne jak Tamte dni, tamte noce i Suspiria. Jego nowy projekt także jest nietuzinkowy – choćby dlatego, że to pierwszy fabularny film średniometrażowy w dorobku … Czytaj dalejPoezja niedopowiedzeń – recenzja filmu „The Staggering Girl”

Świtezianka – recenzja filmu „Undine” – Berlinale 2020

Undine

Christian Petzold już jakiś czas temu umiłował sobie dekonstruowanie melodramatu jako swój kierunek artystyczny. Tym, co najbardziej przyciąga go do tego archetypicznego gatunku jest zapewne kwestia tożsamości. Bo co to znaczy kochać? Czy wiemy tak naprawdę kogo i dlaczego kochamy? Czy miłość jest uczuciem jednostkowym, czy może zostać przelana na kolejne osoby? W „Feniksie” Nelly … Czytaj dalejŚwitezianka – recenzja filmu „Undine” – Berlinale 2020

Na beczce prochu – recenzja filmu „Nędznicy”

nędznicy

Nastolatek wychodzi z klatki schodowej owinięty francuską flagą. Zmierza do centrum miasta, aby wraz z innymi obejrzeć finał Mistrzostw Świata w piłce nożnej. Tam poczuje jakąś namiastkę wspólnoty, gdy razem z tłumem wymachującym narodowymi symbolami będzie śpiewał Marsyliankę i krzyczał z radości. Cały film Ladj Ly będzie dążył do tego, by tę otwierającą scenę zbiorowego … Czytaj dalejNa beczce prochu – recenzja filmu „Nędznicy”

Wieczność – recenzja filmu „Malmkrog” – Berlinale 2020

Malmkrog

Cristi Puiu nie ma wytchnienia dla swoich widzów. Po dekonstrukcji świadomości Rumunów poprzez przedstawienie wielogodzinnej stypy w Sieranevadzie teraz idzie o krok dalej. W prezentowanym w berlińskiej sekcji Encounters Malmkrogu porywa się na dyskusję o sensie człowieczeństwa, znaczeniu dobra i zła, religii czy koncepcji cywilizacji Zachodu. A to wszystko podczas trzyipółgodzinnej nieprzerwanej dyskusji po francusku, … Czytaj dalejWieczność – recenzja filmu „Malmkrog” – Berlinale 2020

Nieudane inspiracje – recenzja filmu „Miłość mojego brata”

Czy Kanada faktycznie jest krajem mlekiem i miodem płynącym? Tak samo jak wszędzie indziej na świecie ludzie zmagają się tam ze swoimi oraz cudzymi problemami. Nad jedną z wielu ludzkich historii pochyla się Monia Chokri w Miłości mojego brata. W swoim pełnometrażowym debiucie kanadyjska reżyserka decyduje się przedstawić mocno ze sobą splecione losy dorosłego rodzeństwa. … Czytaj dalejNieudane inspiracje – recenzja filmu „Miłość mojego brata”

Życie to iluzja – recenzja filmu „Sybilla”

sybilla

Nie da się zaprzeczyć, że Justine Triet porusza się w temacie niewiast na skraju załamania nerwowego ze sprawnością Almodóvara. Wstęp najnowszego filmu Francuzki inspirowany jest fabułą „Innej kobiety” Woody’ego Allena. Tam również podczas przeprowadzanej sesji terapeutycznej wyznania niezadowolonej kobiety burzą spokój u młodej, szanowanej intelektualistki, inicjując kryzys psychiczny. W „Sybilli” podobna sytuacja służy ukazaniu tytułowej … Czytaj dalejŻycie to iluzja – recenzja filmu „Sybilla”

Portret artysty w wieku starczym – recenzja filmu „Tommaso”

Tommaso

Gdyby ktoś obudził was w środku nocy, przystawił pistolet do głowy i kazał szybko wymienić przynajmniej jeden autotematyczny film, większość zapewne podałaby Osiem i pół. Przecież arcydzieło Felliniego, parafrazowane między innymi przez Woody’ego Allena we Wspomnieniach z gwiezdnego pyłu, to najbardziej reprezentatywny przedstawiciel kina o jego twórcy. Samo ujawnienie postaci reżysera w filmie nie musi … Czytaj dalejPortret artysty w wieku starczym – recenzja filmu „Tommaso”

Na skróty – recenzja filmu „Nieoszlifowane diamenty”

Nieoszlifowane diamenty

Od 31 stycznia na Netflixie dostępna jest jedna z najciekawszych produkcji zeszłego roku, czyli „Nieoszlifowane diamenty” braci Safdie. Powracamy do niej z okazji rozdania nagród Film Independent, na których zdobyła aż trzy statuetki – za montaż, reżyserię i dla odtwórcy głównej roli męskiej, Adama Sandlera. Brzydkie kaczątko amerykańskiej kinematografii zdołało znowu przemienić się w pięknego … Czytaj dalejNa skróty – recenzja filmu „Nieoszlifowane diamenty”

Żyjesz dla fabryki, umierasz dla fabryki – recenzja filmu “Amerykańska fabryka”

Amerykańska fabryka

Widzowie śledzący poczynania Netflixa od dłuższego czasu, z pewnością zauważyli, że streamingowy gigant nie zajmuje się jedynie dostarczaniem widzom kolejnych filmów i seriali, ale dba również o kreowane w nich wartości. Wśród oryginalnych produkcji spod znaku czerwonej N, znajdujemy mnóstwo dzieł mówiących o tolerancji, ekologii, równości płci czy prawach zwierząt. O ile w fabułach wszystkie … Czytaj dalejŻyjesz dla fabryki, umierasz dla fabryki – recenzja filmu “Amerykańska fabryka”

Le Mans Bloody Hell! – recenzja filmu „Le Mans ’66”

Le Mans

Szeroko rozumiane kino sportowe, oparte na zarówno prawdziwych wydarzeniach, jak i tych, które rodzą się od zera w głowach scenarzystów, wbrew pozorom nie gustuje w historiach wielkich mistrzów, potwierdzających swoją dominację przez długie lata. Widzowie na całym świecie pokochali przecież nie championa – Apollo Creeda, a ucierającego mu nosa boksera-amatora Rocky’ego Balboę, a bohaterem jedynego … Czytaj dalejLe Mans Bloody Hell! – recenzja filmu „Le Mans ’66”

Szalone nożyczki – recenzja filmu “Na noże”

Rian Johnson, świeżo po ambiwalentnym przyjęciu Ostatniego Jedi, podjął się kolejnego ryzykownego przedsięwzięcia. Tym razem jednak, zamiast słynnej i uwielbianej serii filmowej, wziął na tapet jeden z najstarszych i najbardziej skodyfikowanych filmowych gatunków. Kryminał, a konkretnie film detektywistyczny (tzw. whodunit), obecny jest na ekranach kin od początku XX wieku, a przecież jego książkowy odpowiednik stworzył … Czytaj dalejSzalone nożyczki – recenzja filmu “Na noże”

Historia lubi się powtarzać – recenzja filmu „Małe kobietki”

„Małe kobietki”, powieść Louisy May Alcott, można uznać za historię, która na stałe zagościła w sercach ludzi. Już od ponad wieku co kilkanaście lat pojawiają się nowa ekranizacje, w których zawsze występuje aktorski kwiat kinematografii. Niewątpliwie sukces leży w ponadczasowości i uniwersalnym przesłaniu książki. Fabuła, mimo iż nie do końca przeszła próbę czasu, to jednak … Czytaj dalejHistoria lubi się powtarzać – recenzja filmu „Małe kobietki”

Pieskie życie – recenzja filmu „Marona – psia opowieść”

Marona

Nie od dziś wiadomo, że animacje i zwierzęta się dopełniają. Disney zaczynał od Myszki Miki, potem opowiadał m.in. o lwie Simbie, jelonku Bambim czy 101 dalmatyńczykach. Trend uczłowieczania świata w filmie animowanym na zwierzętach się nie zatrzymał, czyniąc z bohaterów zabawki, produkty spożywcze, emocje czy emotikony. Nie znaczy to jednak, że w dobie coraz śmielszych … Czytaj dalejPieskie życie – recenzja filmu „Marona – psia opowieść”

Śmiało kroczyć tam – recenzja filmu „Proxima”

Proxima

„Śmiało kroczyć tam, gdzie nie dotarł jeszcze żaden człowiek” głosi motto przyświecające bohaterom seriali „Star Trek”. W ich świecie cała Ziemia zjednoczyła się, odrzucając nacjonalizmy i wewnętrzne konflikty, co umożliwiło eksplorację bezkresu kosmosu. Chociaż Alice Winocour w swoim najnowszym filmie „Proxima” akcję osadza w bardzo niedalekiej przyszłości, to śmiało można powiedzieć, że hasło to towarzyszy … Czytaj dalejŚmiało kroczyć tam – recenzja filmu „Proxima”

Małysz, Ojciec Święty, Zenon Martyniuk, Franciszek Maurer – recenzja filmu „Psy 3. W imię zasad”

Psy 3

W pierwszych Psach Bogusław Linda, czy tam jego alter ego, pamiętnie argumentował odejście swojej byłej żony stwierdzeniem: „Bo to zła kobieta była”. W Ostatniej krwi, która ostatnią się nie okazała, Cezary Pazura ku uciesze polskiej, chorobliwe mizoginistycznej publiki okładał swoją ekranową żonę, twórczo rozwijając przy tym ów wątek: „Franz nie ma racji, wy nie jesteście … Czytaj dalejMałysz, Ojciec Święty, Zenon Martyniuk, Franciszek Maurer – recenzja filmu „Psy 3. W imię zasad”

Duch czasu – recenzja filmu „Dwóch papieży”

Pierwsze doniesienia na temat Dwóch papieży mogły budzić mieszane odczucia. Film miał podejmować temat bez wątpienia ciekawy, w rolach głównych obsadzono doskonałych aktorów, po drugiej stronie kamery stanąć mieli zdolny reżyser i operator, a koszty realizacji projektu pokrywał kapitał Netflixa; z drugiej jednak strony scenariusz napisał Anthony McCarten, którego dotychczasowy dorobek na polu filmowych biografii … Czytaj dalejDuch czasu – recenzja filmu „Dwóch papieży”

Obiecajcie, że mnie nie zapomnicie – recenzja filmu „Judy”

Są postaci, które zapadają w zbiorowej popkulturowej pamięci, ich sława sięga dużo dalej niż ich życie i dużo dalej niż ich twórczość. Stają się symbolami, pomnikami. Jedną z takich postaci jest niewątpliwie Judy Garland, wieczna Dorotka, która nigdy nie uniosła ciężaru nałożonego na jej wąskie barki najpierw przez ambitnych rodziców, a następnie producentów MGM. O … Czytaj dalejObiecajcie, że mnie nie zapomnicie – recenzja filmu „Judy”

Matnia – recenzja filmu „Oficer i szpieg”

Oficer i szpieg

Sprawa Dreyfusa – pod taką nazwą przeszedł do historii polityczny skandal, który rozpalił Francję na przełomie XIX i XX wieku. Historia Alfreda Dreyfusa, francuskiego oficera pochodzenia żydowskiego, który na podstawie spreparowanych dowodów został oskarżony o szpiegostwo na rzecz Niemiec, miała daleko idące konsekwencje w społeczeństwie francuskim i jeszcze długo odbijała się czkawką – nie tylko … Czytaj dalejMatnia – recenzja filmu „Oficer i szpieg”

Skóra, w której żyję – recenzja filmu „Deerskin”

Deerskin

Do jakich czynów zdolny jest człowiek, kiedy kogoś naprawdę kocha? Ile gotów poświęcić dla miłości? Kiedy targa nami namiętność odpowiedź jest prosta – wszystko, a nawet jeszcze więcej. Opętańcze pożądanie sprawia, że wszelkie hamulce puszczają, a my niczym postaci z dzieł lorda Byrona, opętani szaleństwem, gotowi jesteśmy zgładzić każdego, kto spróbuje zagrodzić nam drogę do … Czytaj dalejSkóra, w której żyję – recenzja filmu „Deerskin”

Pieśń o wojnie – recenzja filmu „1917”

1917

Z niezrozumiałych dla mnie powodów w popkulturze I wojna światowa zdecydowanie ustępuje popularnością swojej ćwierć stulecia młodszej potomkini. Jaskółką pewnej zmiany mogła być gra Battlefield I z 2016 roku pozwalająca przenieść się na pola bitew pod Gallipoli czy Verdun. W październiku do polskich kin wszedł też dokument I młodzi pozostaną o młodych Brytyjczykach walczących we … Czytaj dalejPieśń o wojnie – recenzja filmu „1917”

Always On My Mind – recenzja filmu „Matthias i Maxime”

Xavier Dolan, od kiedy, przekraczając smugę cienia wellesowskich 26. urodzin, wyrósł z tytułu genialnego dziecka kina indie, miał trochę pod górkę. Już odbiegający od jego dotychczasowych zainteresowań thriller Tom budził wątpliwości, canneński hit To tylko koniec świata bardzo podzielił publiczność, a porażka artystyczna anglojęzycznego The Death and Life of John F. Donovan była tak dotkliwa, … Czytaj dalejAlways On My Mind – recenzja filmu „Matthias i Maxime”

Ain’t Got No Love – recenzja filmu „Błąd systemu”

Jednym z przebojów tegorocznego Berlinale był bez wątpienia Błąd systemu – film uhonorowany Nagrodą im. Alfreda Bauera, później też wystawiony przez Niemcy w oscarowym wyścigu. Debiut Nory Fingscheidt do polskich kin trafi w styczniu, wcześniej był pokazywany przedpremierowo w całej Polsce w ramach Tygodnia Filmu Niemieckiego. Czy obraz ten faktycznie zasługuje na szum, który wywołał … Czytaj dalejAin’t Got No Love – recenzja filmu „Błąd systemu”

In vino veritas – recenzja filmu „Winowajca”

Winowajca

Tytułowy bohater filmu „Winowajca” przekroczywszy smugę cienia absurdalnie rzuca z dnia na dzień pracę i bez słowa wyjeżdża do Włoch, aby tam reanimować rodzinny biznes winiarski. Na miejscu wszyscy są przyjaźnie nastawieni, choć sceptyczni. Czy można wziąć na serio śmiałe zamierzenia niefrasobliwego uciekiniera, który rezygnuje z lukratywnej pracy prawnika na rzecz nowego hobby? Porywczy Mark … Czytaj dalejIn vino veritas – recenzja filmu „Winowajca”

Krótki format: „Gwiezdne Wojny: Skywalker. Odrodzenie”

Skywalker. Odrodzenie

Gwiezdne Wojny: Skywalker. Odrodzenie Tytuł oryginalny: Star Wars: The Rise of Skywalker Kraj: USA Reżyseria: J.J. Abrams Występują: Daisy Ridley, Adam Driver, Oscar Isaac i inni Dystrybycja polska: Disney Ocena: 3/5 Chciałoby się powiedzieć, że Moc dawno nie była tak wszechobecna w mediach. Po chwilowej absencji, Gwiezdne Wojny prawie jednocześnie zawitały na naszych konsolach (Star … Czytaj dalejKrótki format: „Gwiezdne Wojny: Skywalker. Odrodzenie”

I po La La Landzie – recenzja filmu „Historia małżeńska”

Historia małżeńska

Oscarowy wyścig trwa w najlepsze, kolejne gremia przyznają swoje nagrody i nominacje, a dystrybutorzy wydają miliony na kampanię. Netflix po zeszłorocznej walce o statuetkę dla meksykańskiej Romy w tym roku przygotował aż trzech silnych anglojęzycznych kandydatów. Czy któregoś z nich czeka ostateczna wiktoria? Najprawdopodobniejsza wydaje się ona dla Historii małżeńskiej, obyczajowego dramatu spod ręki drugiego … Czytaj dalejI po La La Landzie – recenzja filmu „Historia małżeńska”

Idź i skacz – recenzja filmu „Jojo Rabbit” – Camerimage

Jojo Rabbit

Oswajanie wielkich tragedii poprzez humor i karykaturę miewało różne oblicza. Bez mała 80 lat temu Charlie Chaplin śmiał się w twarz Hitlerowi, a Kapitan Ameryka pacyfikował dyktatora swoją aryjską pięścią na okładce debiutanckiego komiksu. Wiele lat później, u progu nowego tysiąclecia, Roberto Benigni złapał garść Oscarów za swoją pokrzepiającą reinterpretację doświadczenia Holokaustu Życie jest piękne, … Czytaj dalejIdź i skacz – recenzja filmu „Jojo Rabbit” – Camerimage

Kochać to także umieć się rozstać – recenzja filmu „Van Goghi” – Sputnik

Van_Goghi_2018

Film Van Goghi Siergieja Liwniewa opowiada o trudnej więzi ojca z synem. Początkowo miała to być opowieść o relacji z matką, tak ważnej w życiu każdego, ale roszada się opłacała. Ci, którzy mieli już przyjemność obejrzeć rosyjski komediodramat, zgodnie twierdzą, że Daniel Olbrychski spełnia się w roli egoistycznego i niesamodzielnego starszego pana. Wiktor to uznany … Czytaj dalejKochać to także umieć się rozstać – recenzja filmu „Van Goghi” – Sputnik

Noce Bangkoku – recenzja filmu “BNK48: Dziewczyny nie płaczą” – Pięć Smaków

bnk48

J-pop to obok anime i mangi jedno z najczęściej kojarzonych z Japonią zjawisk w zachodnim świecie. Również inne kraje azjatyckie pozostają pod silnym wpływem kultury Kraju Kwitnącej Wiśni. Wśród zespołów, które odcisnęły największe piętno na rynku muzycznym sąsiadów warto wymienić AKB48. Powstały w Akihabarze, dzielnicy Tokio (skąd nazwa bandu), japoński girlsband liczy obecnie ponad sto … Czytaj dalejNoce Bangkoku – recenzja filmu “BNK48: Dziewczyny nie płaczą” – Pięć Smaków

We’ll never be royals – o filmie “Ślicznotki”

W napiętym sezonie festiwalowym na dalszy plan schodzą kinowe premiery. Przez to łatwo pominąć produkcje, które, chociażby przez protekcjonalny, sugerujący bezmyślne, przeciętne kino rozrywkowe tytuł, nie kuszą zbyt gorąco. Taki los w naszej redakcji spotkał „Ślicznotki”, które już niestety zakończyły swój dystrybucyjny bieg, ale, których niewątpliwie warto wypatrywać w ofercie serwisów vod. Minęło 11 lat … Czytaj dalejWe’ll never be royals – o filmie “Ślicznotki”

Po drugiej stronie maski – recenzja filmu „Czerwony fallus” – Pięć Smaków

czerwony fallus

W roku 2017 Festiwal Filmowy Pięć Smaków przygotował wyjątkową retrospektywę kina bhutańskiego. Ważkość tej inicjatywy była nie do przecenienia, ponieważ młode kino z himalajskiego kraju pozostaje nadal niedostępne i nieznane. Po seansach takich filmów jak Miód dla dakini czy Hema Hema rósł apetyt na więcej. Na szczęście i w tym roku w programie festiwalu znalazło … Czytaj dalejPo drugiej stronie maski – recenzja filmu „Czerwony fallus” – Pięć Smaków

Stranger than fiction – recenzja filmu „Buñuel w labiryncie żółwi” – Etiuda & Anima

Widzowie 26. edycji krakowskiego festiwalu Etiuda & Anima mogli obejrzeć film, który jest szczególnym rarytasem. Walcząca o nominację do Oscara animacja hiszpańskiego twórcy Salvadora Simó opowiada bowiem o kręceniu filmu – i to nie byle jakiego oczywiście, ale z dorobku samego Luisa Buñuela. Już sam ten fakt powinien zaciekawić każdego wytrawnego kinomana. Mamy oto bowiem … Czytaj dalejStranger than fiction – recenzja filmu „Buñuel w labiryncie żółwi” – Etiuda & Anima

Długa noc przed nami – recenzja filmu „Lighthouse” – AFF

Lighthouse

Renesans produkcji w nieoczywisty sposób czerpiących z tradycji kina grozy trwa w najlepsze już od paru lat. Nadszedł więc moment, w którym można zaobserwować rozwój twórczy autorów, których obrazy tę arcyciekawą modę zapoczątkowały. I tak jak niektórzy w kolejnych dziełach porzucili horrorową stylistykę (jak David Lowery, Trey Edward Shults lub David Robert Mitchell), tak inni … Czytaj dalejDługa noc przed nami – recenzja filmu „Lighthouse” – AFF

Koguty z demobilu – recenzja filmu „Wielka poezja” – Sputnik

Wielka poezja

Paweł Łungin to jedna z największych żyjących legend rosyjskiego kina, człowiek, którego bez przesady możemy postawić w jednym rzędzie z takimi tuzami jak Andriej Zwiagincew, Andriej Konczałowski czy Aleksandr Sokurow. Teraz na światowe ekrany wszedł reżyserski debiut jego syna Aleksandra. Czy pierworodny poszedł w ślady ojca? Aleksander był na kino skazany od urodzenia, reżyserem był … Czytaj dalejKoguty z demobilu – recenzja filmu „Wielka poezja” – Sputnik

Odcienie tęsknoty – recenzja filmu „Niewidoczne życie sióstr Gusmão”

Kino brazylijskie nie jest w naszym kraju zbyt popularne, ale kiedy już się pojawia, zdecydowanie warto się z nim zmierzyć. W ostatnich latach mogliśmy oglądać np. świetnego „Aquariusa” z wielką kreacją Soni Bragi czy nie w pełni udane, ale estetycznie nakręcone „Hard Paint”, zaś tej jesieni do kin trafiło „Niewidoczne życie sióstr Gusmão” – nagrodzone … Czytaj dalejOdcienie tęsknoty – recenzja filmu „Niewidoczne życie sióstr Gusmão”

Cena sławy – recenzja filmu „Nina Wu” – Pięć Smaków

Nina Wu

Dziewczyna z prowincji, walcząca o przepustkę do wielkiego świata show-biznesu to zawsze interesujący mnie typ bohaterki, mimo że stosunkowo często wykorzystywany przez kino. Czy tego rodzaju awans społeczny jest w ogóle możliwy i czy ceną sławy musi być utrata podmiotowości? Inspiracją dla Wu Ke-xi, scenarzystki i odtwórczyni głównej roli była akcja #metoo, jednak tytułowa Nina … Czytaj dalejCena sławy – recenzja filmu „Nina Wu” – Pięć Smaków

Gatunek? Film na ważny temat – recenzja filmu „Ci, którzy pozostali”

Wszyscy to znamy: raz na jakiś czas musi powstać film wyglądający trochę jak produkcja telewizyjna, który w przystępnej dla podstawówek formie przypomni, że Holocaust był zły, a komunizm jeszcze gorszy. Uwielbia je wasza babcia i wasza polonistka, idealnie pasują na double feature z „Czasem honoru” i podkład do świątecznego kotleta. Takim właśnie filmem jest tegoroczny … Czytaj dalejGatunek? Film na ważny temat – recenzja filmu „Ci, którzy pozostali”

Przyszłość ma twoje imię – recenzja filmu „Maggie” – Pięć Smaków

Maggie

Kiedy młody mężczyzna, Sung-wan, spaceruje po barierce przy piosence „Maxine”, szukając drogocennego pierścionka, wygląda wtedy, jakby unosił się nad ziemią. Pozostawione samemu sobie młode pokolenie Koreańczyków w debiucie Yi Ok-seop żyje w odrealnionej bańce, ale jak się okazuje – w przyjaznym im miejscu. Fabuła filmu „Maggie” opiera się luźno na perypetiach młodej pielęgniarki, Yoon-young i … Czytaj dalejPrzyszłość ma twoje imię – recenzja filmu „Maggie” – Pięć Smaków

Niech na całym świecie wojna – recenzja filmu „Krasue: zimne tchnienie”

Krasuje: zimne tchneinie

Kino to rozrywka, rozrywka, z której wyrosła sztuka, rozrywka, w której może się kryć bardzo wiele treści, która może inspirować się bardzo wieloma źródłami, ale wciąż rozrywka. Wspaniale, że powstają takie filmy jak „Krasue: zimne tchnienie”, które pozwalają nam sobie o tym przypomnieć. Filmy, zwłaszcza gatunkowe, niezwykle chętnie sięgają po legendy i ludowe podania. Postaci … Czytaj dalejNiech na całym świecie wojna – recenzja filmu „Krasue: zimne tchnienie”

Kowadła wojny – recenzja filmu „Ukryte życie” – AFF

„Ukryte życie” to obraz bardzo długo oczekiwany, przynajmniej przez fanów Terrence’a Malicka. Jak zapowiadano, Amerykanin porzuca tu narracyjne eksperymenty ze swoich ostatnich filmów i powraca do opowiadania historii; zresztą historii nie byle jakiej, bo osadzonej w realiach II wojny światowej – tak jak „Cienka czerwona linia”, dla wielu najważniejsze dzieło reżysera. Nic więc dziwnego, że … Czytaj dalejKowadła wojny – recenzja filmu „Ukryte życie” – AFF

Morderca na urlopie – recenzja filmu „Pan Long” – Pięć Smaków

Pan Long

Znany bywalcom festiwali japoński reżyser Hiroyuki Tanaka, ukrywający się pod pseudonimem SABU, dwa lata temu przyjechał na Berlinale z nowym filmem. Startujący w konkursie głównym „Pan Long”, choć wrócił z Niemiec bez nagród, udowodnił, że eklektyczny styl autora „Miss Zombie” nie stępił się ani trochę. Dzięki selekcjonerom Pięciu Smaków mogli się o tym przekonać na … Czytaj dalejMorderca na urlopie – recenzja filmu „Pan Long” – Pięć Smaków

Jestem Kazik, co po ulicach łazi – recenzja filmu „Kult. Film”

Kult. Film

Filmy dokumentalne o zespołach muzycznych czy wokalistach powstają bardzo często: co roku na ekrany polskich kin kilka tego typu propozycja, a internetowe streamingi dorzucają dziesiątki kolejnych. Pretekstem do stworzenia takiego dzieła zazwyczaj są śmierć artysty lub przejście na zasłużoną emeryturę. Inaczej jest jednak w przypadku zespołu Kult, który nie ma zamiaru schodzić ze sceny, a … Czytaj dalejJestem Kazik, co po ulicach łazi – recenzja filmu „Kult. Film”

It Is What It Is – recenzja filmu „Irlandczyk” – Camerimage

Irlandczyk

Peter Greenaway na spotkaniu towarzyszącym swojej, fenomenalnej zresztą, wystawie w toruńskim CSW zarzucił koledze po fachu (reżyserskim, nie malarskim) hipokryzję. Scorsese krytykuje epidemię taśmowo produkowanych filmów o superbohaterach, samemu rzekomo będąc wtórnym i nie mogąc przestać kręcić filmów o mafii. Zanim obronimy motywacje Martina w doborze tematów i estetyk, warto spojrzeć na same liczby: do … Czytaj dalejIt Is What It Is – recenzja filmu „Irlandczyk” – Camerimage

Krwawy karnawał, czyli o fenomenie popularności „Jokera”

Joker

Minął już ponad miesiąc od premiery „Jokera”, a emocje wokół filmu Todda Phillipsa nie słabną. Takiej pozaekranowej żywotności nie doczekało się chyba żadne kinowe dzieło od czasu „Trzech billboardów za Ebbing, Missouri”, których tytułowy motyw wykorzystywano w różnorakich społecznych akcjach i protestach. Skalę wyjątkowości recepcji „Jokera” unaocznia też porównanie z innym, skądinąd podobnym filmem. „Parasite” … Czytaj dalejKrwawy karnawał, czyli o fenomenie popularności „Jokera”

Babcia weszła na dach – recenzja filmu „Kłamstewko” – AFF

Chińsko-amerykańskie „Kłamstewko” było jednym z przebojów tegorocznego Sundance. Na ekrany w USA weszło już parę miesięcy temu, a dziś M2 Films ogłosiło, że wprowadzi ten tytuł do naszego kraju w regularnej dystrybucji kinowej w roku 2020! Podróż po polskich festiwalach film (wtedy jeszcze jako „Pożegnanie”) rozpoczął od dwóch pokazów włączonych w ostatniej chwili do programu … Czytaj dalejBabcia weszła na dach – recenzja filmu „Kłamstewko” – AFF

Om mani padme hum – recenzja filmu „Balon” – Pięć Smaków

balon

W roku 2016 na 10. jubileuszowej edycji festiwalu Pięć Smaków nagrodę NETPAC odebrał Tybetańczyk Pema Tseden. Jego „Tharlo” urzekło widzów i jurorów głównie przepiękną stroną wizualną, choć dostrzegano w nim również policzek dyskretnie wymierzony Chińskiej Republice Ludowej. W tym roku reżyser powrócił do Warszawy, przywożąc z sobą aż dwa filmy: „Jinpę” oraz omawiany w poniższym … Czytaj dalejOm mani padme hum – recenzja filmu „Balon” – Pięć Smaków

List miłosny – recenzja filmu „Całuję, Antosha” – AFF

Anton Yelchin nie zyskał wielkiej popularności ani za życia, ani po swej tragicznej śmierci. Wiele osób zna jego twarz z drugoplanowych ról w „Star Treku” i „Tylko kochankowie przeżyją”, ale niekoniecznie kojarzy nazwisko. Wyreżyserowany przez Garreta Price’a dokument „Całuję, Antosha” utrwala postać młodego aktora w zbiorowej świadomości, w pewnym sensie otwierając mu drogę do pośmiertnej … Czytaj dalejList miłosny – recenzja filmu „Całuję, Antosha” – AFF

Szkolne dni – recenzja filmu „Kwiaty zła” – Pięć Smaków

Kto z nas nigdy nie był nastolatkiem? Kto z nas wiedział, co ze sobą zrobić? Jak w tłumie ma się odnaleźć przypadkowy chłopak z prowincjonalnego miasta? Jak się samoidentyfikować? O młodzieńczym zagubieniu, poszukiwaniu siebie w maskach i łatkach oraz próbie określenia własnej tożsamości w tym całym zamieszaniu opowiadają „Kwiaty zła”. Film miał międzynarodową premierę na … Czytaj dalejSzkolne dni – recenzja filmu „Kwiaty zła” – Pięć Smaków

Jestem kurierem, więc rzucam paczkami – recenzja filmu „Nie ma nas w domu”

Nie ma nas w domu

Bez umowy, bez zdzierania na podatkach i “ZUS-ach”, luźne relacje z pracodawcą, kłócenie się z klientami o piłkę nożną, potem robienie im niewinnych żarcików, własny samochód oraz, w teorii, elastyczne godziny. Brzmi jak wymarzona praca? Może dla studenta, niekoniecznie już dla mężczyzny po trzydziestce, pozbawionego bezpiecznej bazy ekonomicznej, z mieszkaniem, piętrzącymi się rachunkami i dwójką … Czytaj dalejJestem kurierem, więc rzucam paczkami – recenzja filmu „Nie ma nas w domu”

Melodie z mojego podwórka – recenzja filmu “Serce Jamajki”

serce jamajki

Słońce ledwo co wzeszło, a co sił w nogach dziarsko pomyka ku łodzi rybackiej staruszek z kiścią bananów. Nie musi już uwijać się tak jak niewolnicy z przeszłości, aby dostać swoją dolę. Śpiew jako nieodzowna część historii narodu Jamajki pomagał przejść przez stulecia niewoli czy uciec od problemów, wnosząc wszechobecną radość i pozwalając z miejsca … Czytaj dalejMelodie z mojego podwórka – recenzja filmu “Serce Jamajki”

21st Century Women – recenzja filmu „Święta Frances” – AFF

Święta Frances

Jak co roku na American Film Festival, sekcja Spectrum pełna jest niezależnych produkcji odległych od mainstreamu, czy to estetycznie, czy tematycznie. Zwyciężczynią tegorocznego konkursu okazała się doceniona przez publiczność na festiwalu SXSW „Święta Frances” w reżyserii Alexa Thompsona. Bridget (w tej roli Kelly O’Sullivan, autorka scenariusza) ma 34 lata, pracuje jako kelnerka i, niczym tytułowa … Czytaj dalej21st Century Women – recenzja filmu „Święta Frances” – AFF

Drogocenne wspomnienie – recenzja filmu „Amazing Grace: Aretha Franklin”

Amazing Grace

Bóg najwyraźniej kocha muzykę. Dla Niego Elvis przestawał kołysać biodrami, ponad piski podfruwajek stawiając cichy płacz w kaplicy, Little Richard schował nabrzmiałe seksualną potencją wrzeszczące laudacje dla niewiast o dwusylabowych imionach i został pastorem, a Johnny Cash zamiast kręgu ognia wypatrywał uczty niebieskiej. Dla odmiany talent Arethy Franklin narodził się w Kościele. Pierwsze nagrania czternastoletniej … Czytaj dalejDrogocenne wspomnienie – recenzja filmu „Amazing Grace: Aretha Franklin”

Ludzki dotyk – recenzja filmu „Oddział 5B” – AFF

W konkursie American Docs na tegorocznym American Film Festival startuje 13 dokumentów – wśród nich “Oddział 5B”, który wcześniej pokazywano m.in. w Cannes, podczas LA Pride, a premierowo jeszcze w zeszłym roku na festiwalu San Francisco Docs Stories. Czy twórcy poradzili sobie z niełatwym tematem, jakim jest epidemia AIDS? Film opowiada o powstałym w 1983 … Czytaj dalejLudzki dotyk – recenzja filmu „Oddział 5B” – AFF

Trzeba było (po)zostać dresiarzem – recenzja filmu „Proceder” [18+]

Proceder

„Mordo, masz dla kogo żyć. Moja dupa cię słucha” – mówi stróż prawa do poszukiwanego złodzieja samochodów i rapera, który zaraz w malignie wykona skok z szóstego piętra warszawskiego hotelu, skutkujący kilkumiesięczną śpiączką i stworzeniem jednego z wielu mitów założycielskich Tomasza Chady. W tej jednej scenie “Proceder” braci Węgrzyn jest prawdopodobnie najbliżej emocjonalnej prawdy. Prosty, … Czytaj dalejTrzeba było (po)zostać dresiarzem – recenzja filmu „Proceder” [18+]

Pora mroku – recenzja filmu „Godzina oczyszczenia” – Fest Makabra 2019

Godzina oczyszczenia

Długie jesienne wieczory okalające Halloween to nieoceniona okazja, by sprawdzić czy słowa o renesansie filmowego horroru nie są przesadzone. Niegdyś gatunek święcący olbrzymie sukcesy artystyczne (by wspomnieć choćby „Gabinet doktora Caligariego” Roberta Wiene czy „Nosferatu” Murnaua), później często traktowany z pobłażaniem i kojarzony z rozrywką niskich lotów dla nastolatków. Ale nawet w erze, kiedy królowały … Czytaj dalejPora mroku – recenzja filmu „Godzina oczyszczenia” – Fest Makabra 2019

Jak nowa, rezydencja Carów – recenzja filmu „Do domu”

Niedawno zakończyła się czwarta edycja Festiwalu Filmowego Ukraina. Zwycięzcą okazał się tegoroczny oscarowy kandydat naszego wschodniego sąsiada – „Do domu”. Czemu był to najlepszy możliwy wybór, a sama produkcja jest reprezentującą najwyższy poziom spośród reprezentantów naddnieprzańskiego kraju od wielu lat? Młody krymski reżyser Nariman Aliew w centrum swojego debiutu postawił własnych ziomków. Po rosyjskiej agresji … Czytaj dalejJak nowa, rezydencja Carów – recenzja filmu „Do domu”

Dojrzewanie do umierania – recenzja filmu „Babyteeth” – WFF

babyteeth

Ciepło przyjęty na Festiwalu w Wenecji “Babyteeth” miał niedawno okazję zaprezentować się polskim widzom na Warszawskim Festiwalu Filmowym, gdzie zajął czwarte miejsce w plebiscycie publiczności. Co interesującego ma w sobie historia śmiertelnie chorej nastolatki i jej osobliwego związku z chłopakiem z marginesu? Okazuje się, że debiutująca reżyserka Shannon Murphy nadała tym wytartym kliszom nowej świeżości. … Czytaj dalejDojrzewanie do umierania – recenzja filmu „Babyteeth” – WFF

Aleksander Wielki zapłakał – recenzja filmu „Bóg istnieje, a jej imię to Petrunia”

W jednym z najbardziej wymownych dialogów najnowszego filmu Teony Strugar Mitewskiej, tytułowa bohaterka, zapytana przez policjanta o wykształcenie odpowiada, że ukończyła historię. Mężczyzna nie ukrywa zdziwienia zainteresowaniem bohaterki chińską rewolucją komunistyczną, a nie, jak “patriotycznie” przystoi, Aleksandrem Wielkim, nie bez kozery nazywanym przecież także Macedońskim. Wiele zabawnych społecznych obserwacji można wydobyć z samej tej krótkiej … Czytaj dalejAleksander Wielki zapłakał – recenzja filmu „Bóg istnieje, a jej imię to Petrunia”

Ziemia niczyja – recenzja filmu „Atlantyda” – WFF

Atlantyda

Kiedy media całego świata informowały o rozstrzygnięciu tegorocznego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, wiadomością numer jeden stał się oczywiście zaskakujący sukces “Jokera”. W Polsce szerokim echem odbiła się również, co zrozumiałe, wieść o ciepłym przyjęciu “Oficera i szpiega” Romana Polańskiego, który otrzymał aż trzy nagrody. W całym natłoku informacji nawet żywo zainteresowani kinem odbiorcy mogli … Czytaj dalejZiemia niczyja – recenzja filmu „Atlantyda” – WFF

Był czarny, czarny las – recenzja filmu “Koko-di Koko-da” – Fest Makabra 2019

Koko-di Koko-da

Johannes Nyholm, autor nagrodzonego trzy lata temu na Warszawskim Festiwalu Filmowym “Olbrzyma” (dostępny na Netflixie!), pod płaszczykiem horroru z domieszką oniryzmu, czarnego humoru i elementów rodem z kina fantastycznonaukowego ukrywa dramat psychologiczny o pewnym małżeństwie muszącym poradzić sobie z traumą. Po ciepłym przyjęciu na szeregu festiwali (m.in. Sundance, Rotterdam, Nowe Horyzonty) “Koko-di Koko-da” trafia do … Czytaj dalejBył czarny, czarny las – recenzja filmu “Koko-di Koko-da” – Fest Makabra 2019

Ten obcy – recenzja filmu „Boja” – WFF

Jedną z największych zalet Warszawskiego Festiwalu Filmowego była zawsze możliwość obejrzenia filmów z najdalszych zakątków świata. Jak zapewnia dyrektor Stefan Laudyn, w tym roku selekcja została dokonana spośród nadesłanych filmów ze 122 krajów. Niemałą gratką była zatem możliwość zobaczenia dzieł z Laosu czy Kostaryki. Spośród produkcji z egzotycznych lokalizacji największe wrażenie zrobił na mnie jednak … Czytaj dalejTen obcy – recenzja filmu „Boja” – WFF

Sny w domu wiedźmy – recenzja filmu „Dziewczyna z trzeciego piętra” – Fest Makabra 2019

https://pelnasala.pl/dziewczyna-z-trzeciego/

Film „Dziewczyna z trzeciego piętra” udowadnia, że w odpowiednich okolicznościach z ludzi wychodzi ich prawdziwa natura. Opowieść rozgrywa się w autentycznie nawiedzonym domu, który wystawia na próbę zasady moralne młodego małżeństwa. Na przestrzeni wieków kobiety za niewierność kamienowano, a potajemna zdrada była przywilejem mężczyzn. Jak będzie w tym przypadku? Para wynajmuje stary budynek na przedmieściach … Czytaj dalejSny w domu wiedźmy – recenzja filmu „Dziewczyna z trzeciego piętra” – Fest Makabra 2019

Pogrobowiec – recenzja filmu „Mowa ptaków”

Andrzej Żuławski zalicza się – obok Kieślowskiego, Polańskiego, Wajdy i Holland – do najbardziej kojarzonych za granicą polskich twórców filmowych. Tymczasem w kraju wciąż docenia się go za mało. Jego specyficzne kino, rozkrzyczane i ekspresyjne, zawsze dzieliło i będzie dzielić, nie można jednak mu odmówić oryginalności, tematycznej odwagi i formalnej wirtuozerii. Na fundamencie dorobku zmarłego … Czytaj dalejPogrobowiec – recenzja filmu „Mowa ptaków”

Jedność – recenzja filmu „Ekstaza” – Fest Makabra 2019

Gdy jakiś przegląd filmowy ma w swojej nazwie słowo „makabra”, a dodatkowo rozpoczyna się przy okazji Halloween, trudno nie oczekiwać po pokazywanym w jego ramach filmie przynależności do kina grozy. Kto jednak wybierze się na „Ekstazę”, oczekując typowego komercyjnego horroru z USA, srodze się rozczaruje, choć jestem pewien, że będzie się świetnie bawić. „Ekstaza” przeraża … Czytaj dalejJedność – recenzja filmu „Ekstaza” – Fest Makabra 2019

Ostatnia rodzina – recenzja filmu „Przenieść grób” – WFF

przenieść grób

Widzieliśmy to już wiele razy – z pozoru idealne, poukładane relacje między członkami rodziny podczas wspólnej podróży lub uroczystości zaczynają ukazywać swe prawdziwe oblicze. W “Przenieść grób”, jak podpowiada już tytuł, okazją do spotkania i popadnięcia w konflikt dla rodu Baeków będzie ekshumacja zwłok zmarłego krewnego i uroczyste ich pochowanie w innym niż dotychczas miejscu. … Czytaj dalejOstatnia rodzina – recenzja filmu „Przenieść grób” – WFF

Mój przyjaciel twarzołap – recenzja filmu „Wspomnienia: Geneza «Obcego»” – WFF

geneza_obcy

Czterdzieści lat po premierze „Obcego – 8. pasażera „Nostromo” powstał dokument o przełomowym filmie, który odcisnął piętno na kulturze masowej, obejmując zasięgiem kilka generacji w przód. Wiele osób nie wyobraża sobie życia, w którym miałoby nie być zacnego miejsca dla niebezpiecznego pasożyta pozaziemskiego. Początki inspiracji dla historii „Obcego” sięgają 1953 roku, gdy Clifford D. Simak … Czytaj dalejMój przyjaciel twarzołap – recenzja filmu „Wspomnienia: Geneza «Obcego»” – WFF

Poznaj mojego tatę – recenzja filmu „Zdychaj, tatulku!”

Zdychaj tatulku

Kirił Sokołow, młody rosyjski reżyser, w debiutanckim, wchodzącym właśnie na nieliczne polskie ekrany “Zdychaj, tatulku!” postawił na bezkompromisową rozrywkę w postaci mieszczańskiej makabreski. Nieistotne, czy to alegoria współczesnej Rosji w postaci ekstremalnie brutalnego wideoklipu, czy po prostu beztroska żonglerka gatunkowymi tropami. Przednia zabawa gwarantowana. Akcja filmu prawie w całości rozgrywa się w jednym ze starych … Czytaj dalejPoznaj mojego tatę – recenzja filmu „Zdychaj, tatulku!”

Potencjalnie dobry film – recenzja filmu „Nasze matki” – WFF

O pewnych zbrodniach pamięta cały świat, inne szybko popadają w zapomnienie. Gdy myślimy o ludobójczej dyktaturze w Ameryce Łacińskiej, do głowy jako pierwsze przychodzą krwawe rządy zbrodniarza Augusto Pinocheta w Chile. Potem gdzieś majaczą bliźniacze, wspierane przez CIA junty w Argentynie, Urugwaju czy Peru. Mało kto pamięta, że jeszcze gorsze rzeczy działy się w malutkiej … Czytaj dalejPotencjalnie dobry film – recenzja filmu „Nasze matki” – WFF

Piękne dzieci pięknie umierają – recenzja filmu „Polityka jednego dziecka” – WFF

Działająca w latach 1977-2015 chińska polityka jednego dziecka była chyba najsłynniejszą akcją demograficzną w historii. Działania wprowadzone przez Pekin miały na celu uratowanie rozwijającego się kraju przed populacyjną katastrofą i wszechobecnym głodem. Cena praw i rozwiązań wprowadzonych w jej ramach była jednak gigantyczna. O niej opowiada amerykański dokument, zwycięzca festiwalu w Sundance „Polityka jednego dziecka”. … Czytaj dalejPiękne dzieci pięknie umierają – recenzja filmu „Polityka jednego dziecka” – WFF

Przetrwać to zbrodnia w afekcie – recenzja filmu „Malowany ptak” – WFF

Malowany Ptak

Stefan Laudyn, dyrektor Warszawskiego Festiwalu Filmowego, zapowiadając pokaz “Malowanego Ptaka” określił go najważniejszym tegorocznym filmem w Europie Środkowo-Wschodniej. I chociaż taką, nie odnoszącą się do jakości dzieła, zapowiedź można uznać za zachowawczy wybieg, to nie sposób odmówić jej trafności. Mamy wszak do czynienia z pierwszą ekranizacją kultowej już powieści, która mimo upływu ponad pół wieku … Czytaj dalejPrzetrwać to zbrodnia w afekcie – recenzja filmu „Malowany ptak” – WFF

Requiescat in pace – recenzja filmu „Van Gogh. U bram wieczności”

Van Gogh. U bram wieczności

Julian Schnabel to uznany malarz. Jednak sztaluga i farby to dla niego za mało, skoro sięga również po inne formy wyrazu, takie jak rzeźba oraz film. To właśnie dzieła odmalowywane na białym ekranie kina przyniosły mu największą sławę. W zasadzie każdy z jego filmów uznać można za pewnego rodzaju wypowiedź na temat sztuki, twórczości oraz … Czytaj dalejRequiescat in pace – recenzja filmu „Van Gogh. U bram wieczności”

Krótkowidzki – recenzja filmu „Winona” – WFF

winona

Opustoszała plaża. Cztery dziewczyny rozbijające nań swój obóz. W tle tylko czyjś samochód i dom na wzgórzu. Nie, to nie podbudowa pod kino grozy, choć wokół unosi się jakaś tajemnica. Młode okularnice będą śpiewać, tańczyć, brykać i przede wszystkim rozmawiać, nim zachód słońca zabierze im dzień. Czy z takiego kina może wyjść coś interesującego? Krótko … Czytaj dalejKrótkowidzki – recenzja filmu „Winona” – WFF

Tamte treningi, tamte balety – recenzja filmu „A potem tańczyliśmy” – WFF

A potem tańczyliśmy

Chociaż reżyser Levan Akin urodził się pod Sztokholmem, to gruzińscy rodzice zaszczepili mu miłość do kraju swojego pochodzenia, do dawnej ojczyzny. W związku z tym, gdy w 2013 roku zobaczył krwawe sceny ataku na marsz równości w Tiblilisi, to zapragnął się temu jakoś sprzeciwić. Z tej potrzeby serca powstało A potem tańczyliśmy. „Wszędzie świecące prostokąty, … Czytaj dalejTamte treningi, tamte balety – recenzja filmu „A potem tańczyliśmy” – WFF

Wędrowne rewolucje – recenzja filmu „Wędrowny kucharz” – WFF

W czasach, gdy kuchnia w wielkich restauracjach często przypomina laboratorium chemiczne, a gwiazdkami Michelina obdarowywane są w dużej mierze nowoczesne, bazujące na molekularności restauracje, równie silny głos pobrzmiewający wśród szefów kuchni nawołuje do powrotu do natury. Nasz słynny Wojciech Modest Amaro, autor książki „Natura kuchni polskiej”, pokazuje jak wielki potencjał tkwi w narodowych zapomnianych specjałach … Czytaj dalejWędrowne rewolucje – recenzja filmu „Wędrowny kucharz” – WFF

Wściekły Koń – recenzja filmu „Walka Atbaia” – WFF

Walka Atbaia

Trzeba powiedzieć bez ogródek, że stały bywalec Warszawskiego Festiwalu Filmowego Adilchan Jerżanow nie należy do apologetów obecnego systemu panującego w Kazachstanie. Każdym dotychczasowym dziełem udowadniał, że nie może się pogodzić z faktem, że społeczeństwo przymyka oczy na moralną zgniliznę klasy politycznej, urzędników czy funkcjonariuszy policji, że apatia i rosnąca przemoc idą w parze z panującymi … Czytaj dalejWściekły Koń – recenzja filmu „Walka Atbaia” – WFF

Prawdziwy romans – recenzja filmu „Pierwsza miłość” – WFF

Pierwsza miłość

Po premierze w Cannes Takashi Miike zapytany dlaczego zatytułował swój nowy film “Pierwsza miłość”, przewrotnie odpowiedział, że dla pieniędzy. A jednak uczucia w nim nie brakuje, choć przede wszystkim tego do eksploatacji i beztroskiej zabawy gatunkowej. Ten szalony mariaż energetycznego kina akcji i smoliście czarnej komedii był niewątpliwie jedną z największych atrakcji tegorocznego Warszawskiego Festiwalu … Czytaj dalejPrawdziwy romans – recenzja filmu „Pierwsza miłość” – WFF