Dlaczego ja? – recenzja filmu „Bohater” – Nowe Horyzonty

Jednym z najgłośniejszych tytułów, jakie pojawiły się w programie tegorocznych Nowych Horyzontów, był „Bohater”, najnowszy film Asghara Farhadiego. Oczekiwania wobec tej produkcji są uzasadnione, nie tylko przez reputację, jaką cieszy się zdobywca dwóch Oscarów za najlepszy film nieanglojęzyczny, ale również z uwagi na nagrodę Grand Prix, którą jego najnowszy obraz otrzymał na festiwalu w Cannes. … Czytaj dalejDlaczego ja? – recenzja filmu „Bohater” – Nowe Horyzonty

Melanocetus johnsonii – recenzja filmu „Robuste” – Cannes 2021

Robuste

Chociaż nurt kina opartego o przeciwstawianie sobie dwóch skrajnie różnych postaci, najlepiej pochodzących z innych środowisk i klas społecznych, jest tak stary jak kino, to kasowy sukces francuskich Nietykalnych dał mu drugie życie i narzucił bardzo specyficzne dodatkowe warunki: różnice wieku, wymóg „upośledzenia” lepiej sytuowanego bohatera, czy różnice ras. Od linijki realizuje je pokazywane w … Czytaj dalejMelanocetus johnsonii – recenzja filmu „Robuste” – Cannes 2021

Bez serc, bez ducha, to szkieletów ludy! – recenzja filmu „Memoria” – Cannes 2021

Memoria

Apichatpong Weerasethakul to już żywy symbol światowego slow cinema. Pierwszy laureat ważnej nagrody reprezentujący ten nurt, człowiek, który wprowadził dużo większą dawkę poezji i metaforyki przy jednoczesnym skróceniu metrażu do długości akceptowalnej dla większej liczby widzów. W 2021 roku przełamał on kolejną granicę i zrealizował film po angielsku, z wielką gwiazdą w roli głównej. Z … Czytaj dalejBez serc, bez ducha, to szkieletów ludy! – recenzja filmu „Memoria” – Cannes 2021

Wokulski kocha Izabelę – recenzja filmu „Historia mojej żony” – Cannes 2021

The Story of My Wife

Chociaż Ildikó Enyedi Złotą Kamerę w Cannes zdobyła w 1989 roku, to nigdy nie należała do najbardziej płodnych twórców. Przez 32 lata od swojego debiutu zrealizowała tylko sześć filmów pełnometrażowych, w tym dwa w XXI wieku. Jednym z nich jest Historia mojej żony, jej anglojęzyczny debiut. To adaptacja najbardziej znanej powieści jednego z najważniejszych węgierskich … Czytaj dalejWokulski kocha Izabelę – recenzja filmu „Historia mojej żony” – Cannes 2021

Najbardziej szczere jest kłamstwo – recenzja filmu „Paryż, 13 dzielnica” – Cannes 2021

Paryż, 13 dzielnica

„To co się dzieje, naprawdę nie istnieje”, śpiewały Elektryczne Gitary i to zdanie, otwierające piosenkę do filmu Kiler najlepiej obrazuje paradoksalność jednego z najlepszych filmów tegorocznego canneńskiego konkursu głównego – Paryża, 13 dzielnicy Jacques’a Audiarda. Zbliżający się już do siedemdziesiątki Audiard wciąż pozostaje jednym z najlepszych i najbardziej uniwersalnych francuskich reżyserów. Pomimo podeszłego wieku, do … Czytaj dalejNajbardziej szczere jest kłamstwo – recenzja filmu „Paryż, 13 dzielnica” – Cannes 2021

Rola ojca – recenzja filmu „Titane” – Cannes 2021

Titane

Po przebojowym debiucie p.t. Mięso oraz świetnym zwiastunie swojego drugiego projektu młoda francuska reżyserka Julia Ducournau stała się jednym z najbardziej oczekiwanych nazwisk tegorocznego festiwalu w Cannes. Środowa premiera jej Titane była jednym z niewielu wypełnionych w stu procentach pokazów na festiwalu, a fala poseansowego zachwytu zalała całe Lazurowe Wybrzeże. Czy słusznie? Ostatnimi czasy na … Czytaj dalejRola ojca – recenzja filmu „Titane” – Cannes 2021

Bez znieczulenia, jak tu można żyć? – recenzja filmu „Gorączka” – Cannes 2021

Gorączka

U progu trzeciej dekady XXI wieku coraz chętniej spoglądamy na, pozornie, niewinne czasy przeszłości. Próbujemy rozliczać to, co nas lub naszych rodziców kształtowało i co odpowiada za zastaną teraz, często niezbyt wesołą, rzeczywistość. Z latami 90. łączy ludzi współczesnych pewna paradoksalna, antynomiczna relacja miłości-nienawiści. Kojarzymy z nimi zarówno biedę i desperację, jak i naiwną ideowość. … Czytaj dalejBez znieczulenia, jak tu można żyć? – recenzja filmu „Gorączka” – Cannes 2021

Hiroszima nie należy do nas – recenzja filmu „Drive My Car” – Cannes 2021

Drive My car

Haruki Murakami to autor niezwykle paradoksalny. Z jednej strony rokrocznie jest jednym z głównych faworytów do otrzymania literackiego Nobla, z drugiej wielu ma go za grafomana i porównuje nawet do Paulo Coelho. Jest zdecydowanie najbardziej uznanym japońskim pisarzem współczesnym, ale dużo większym mirem cieszy się za granicą niż w ojczystej Japonii. Jedno jest pewne w … Czytaj dalejHiroszima nie należy do nas – recenzja filmu „Drive My Car” – Cannes 2021

Nie wszystko złoto, co jest cool – recenzja filmu „Compartment no. 6″ – Cannes 2021

Compartment no. 6 / Hytti nro 6

Nostalgia za latami dziewięćdziesiątymi rośnie w siłę. W jej rozwoju niewątpliwie pomogło silne skojarzenie w Europie Wschodniej tej dekady z wolnością osobistą, tak upragnioną w erze pandemii. Gdy na Netflixie sukcesy święci Rojst ’97, a do kin wchodzą sequele Kosmicznego meczu i Mustanga z Dzikiej Dolny, na festiwalu w Cannes swoją premierę ma film o … Czytaj dalejNie wszystko złoto, co jest cool – recenzja filmu „Compartment no. 6″ – Cannes 2021

Od początku. Jeszcze raz – recenzja filmu „Najgorszy człowiek na świecie” – Cannes 2021

Najgorszy człowiek na świecie

Joachim Trier przedstawił się światu w 2006 roku gdy w Karlowych Warach premierę miało jego Reprise. Od początku raz jeszcze… W debiucie perfekcyjnie uchwycił pokoleniowy moment ludzi urodzonych w drugiej połowie lat 80., którzy w szczycie koniunkturalnej bańki, jeszcze lata przed wybuchem kryzysu, wchodzą w dorosłość z własnymi marzeniami, oczekiwaniami i planami. Później kariera Norwega … Czytaj dalejOd początku. Jeszcze raz – recenzja filmu „Najgorszy człowiek na świecie” – Cannes 2021

50 twarzy Jezusa Chrystusa – recenzja filmu „Benedetta” – Cannes 2021

benedetta

Epidemie sprzyjają pragnieniom eskapistyczno-hedonistycznym. Podczas epidemii dżumy we Florencji w XIV wieku napisano Dekameron. Podczas kolejnej w wieku XVI Włochy obiegła historia rozwiązłej lesbijki – przeoryszy klasztoru Matki Bożej Benedetty Carlini. A na początku wieku XXI podczas kolejnej epidemii Paul Verhoeven na kanwie tej historii stworzył erotyczny thriller polityczny Benedetta, który swoją światową premierę miał … Czytaj dalej50 twarzy Jezusa Chrystusa – recenzja filmu „Benedetta” – Cannes 2021

Nigdy nie będziesz szła sama – recenzja filmu „Lingui” – Cannes 2021

lingui

Miniony rok w Polsce upłynął pod znakiem aborcji. Walka o prawo do tego chyba najbardziej kontrowersyjnego zabiegu medycznego wyprowadziła na ulice setki tysięcy Polek i Polaków, aktywizując niezależnie od przekonań religijnych, poglądów politycznych i klasowej przynależności. W bardzo ciekawej formie na tapet temat prawa do aborcji bierze pierwszy tegoroczny wielki faworyty do Złotej Palmy – … Czytaj dalejNigdy nie będziesz szła sama – recenzja filmu „Lingui” – Cannes 2021

Nie obchodzi mnie, że przejdziemy do historii jako hipokryci – recenzja filmu „Kolano Ahed” – Cannes 2021

Ahed’s Knee

Czy ktokolwiek bardziej gardzi swoją ojczyzną niż prawdziwy patriota? Pytanie to towarzyszy wielu współczesnym filmowcom, uwięzionym pomiędzy miłością do miejsca, w którym się wychowali, a nienawiścią do rządowych narracji, narodowych przywar i codziennych absurdów. Wielu wielkich, jak Radu Jude, czy Elia Suleiman, zrobiło sobie z tego tematu swój znak rozpoznawczy. Po ambiwalentnych w stosunku do … Czytaj dalejNie obchodzi mnie, że przejdziemy do historii jako hipokryci – recenzja filmu „Kolano Ahed” – Cannes 2021

Szarość mieści w sobie wszystkie barwy – recenzja filmu „Wszystko poszło dobrze” – Cannes 2021

Tout s'est bien passé

Mało jest we współczesnym kinie tak bardzo poszukujących twórców jak François Ozon. Chociaż od samego początku wierny jest podobnym tematom, to formalnie i gatunkowo kolejne jego dzieła są zróżnicowane do tego stopnia, że niektórzy nawet żartują, że niczym Lem – Ozon to tak naprawdę kilku różnych twórców pod jednym pseudonimem. Pokazywane w konkursie głównym festiwalu … Czytaj dalejSzarość mieści w sobie wszystkie barwy – recenzja filmu „Wszystko poszło dobrze” – Cannes 2021

Cannes 2021 – prognozy i oczekiwania

cannes 2021

Filmy z zeszłorocznej canneńskiej selekcji zostały pokazane na innych festiwalach (sporo z nich trafiło także do polskiej dystrybucji), ale teraz, po roku pandemicznej absencji, wielkie kino powraca na Lazurowe Wybrzeże. Thierry Frémaux i spółka do konkursu głównego zaprosili aż 24 obrazy; wśród nich znalazły się dzieła laureatów Złotej Palmy: Francuza Jacques’a Audiarda, Włocha Nanniego Morettiego … Czytaj dalejCannes 2021 – prognozy i oczekiwania

Nigdy nie będzie takiego lata – recenzja filmu „Lato ’85”

Lato 85

François Ozon już od lat ma status ikony francuskiego kina i trzeba przyznać, że swoją renomę stara się wykorzystać jak tylko może, z niebywałą regularnością dostarczając kolejne filmy na najważniejsze europejskie festiwale. W zeszłym roku co prawda impreza w Cannes się nie odbyła, ale dyrekcja postanowiła mimo wszystko ogłosić oficjalną selekcję, w której prezentowany był … Czytaj dalejNigdy nie będzie takiego lata – recenzja filmu „Lato ’85”

Złoty paw, złote jajo – recenzja filmu „Sweat”

Sweat

“Nie wiemy w jakiej sekcji pokazywany byłby Sweat, gdyby zeszłoroczne Cannes się odbyło. Gdybym miał obstawiać, byłaby to Un Certain Regard” – tak o wyprodukowanym przez siebie filmie wypowiedział się Mariusz Włodarski podczas jednego ze spotkań po seansie. Czy najnowszy film Magnusa Von Horna opowiadający o losach młodej influencerki, Sylwii Zając, zasługiwał jednak na to, … Czytaj dalejZłoty paw, złote jajo – recenzja filmu „Sweat”

Kaczka dziennikarska – recenzja filmu „Na rauszu” – NH/AFF

Na rauszu

„Na rauszu”, które zrobiło furorę na festiwalu Nowe Horyzonty, jest potencjalnie największym przebojem kasowym Best Film od dawna (o ile nam kina otworzą), a wielu wymienia go jako głównego faworyta do Oscara dla filmu Międzynarodowego. Postanowiłem pobawić się w połącznie weryfikatora fake newsów, i Nostradamusa, i w poniższej recenzji wytłumaczy wam czemu ten film nie … Czytaj dalejKaczka dziennikarska – recenzja filmu „Na rauszu” – NH/AFF

Underground – recenzja filmu „Parasite”

Parasite

Choć powszechnie uważa się, że pasożyty stanowią element wrogi dla środowiska, to istnieją teorie, które przypisują im ogromną rolę w procesie ewolucji i kształtowania życia na Ziemi. Naukowcy nadal badają manipulacyjne wpływy szkodnika na żywiciela i ich wzajemne zależności. W “Parasite” parazytologiem jest Bong Joon-ho, a ekosystemem rozwarstwiona społecznie Korea Południowa. Choć w gruncie rzeczy … Czytaj dalejUnderground – recenzja filmu „Parasite”

Ból, w którym żyję – recenzja filmu „Ból i blask”

Ból i blask

W pierwszych ujęciach najnowszego filmu Pedro Almodóvara widzimy półnagiego mężczyznę zanurzonego w wodzie, który unosi się w niej niemal jak dziecko w wodach płodowych. Potem szybkie cięcie na bliznę na brzuchu, jak po cesarskim cięciu, i oto wchodzimy w świat tego człowieka. Jest nim Salvador Mallo, podstarzały reżyser filmowy, w rewelacyjnej kreacji Antonio Banderasa, który … Czytaj dalejBól, w którym żyję – recenzja filmu „Ból i blask”

(Nie)codzienna czułość – recenzja filmu „Adam”

Debiutancki film Maryam Touzani i jeden z najpiękniejszych obrazów tegorocznej edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Nowe Horyzonty, swoją światową premierę miał w Cannes, gdzie konkurował z innymi obrazami o nagrodę w sekcji Un Certain Regard. Cichy, wyważony i subtelny. „Adam” w bardzo delikatny sposób obnaża patriarchalne społeczeństwa. Snuje opowieść o dwóch kobietach żyjących na co dzień … Czytaj dalej(Nie)codzienna czułość – recenzja filmu „Adam”

Draw me like one of your French girls – recenzja filmu „Portret kobiety w ogniu”

Portret kobiety w ogniu

W tle pobrzmiewają potężne dźwięki zamaszystych pociągnięć smyczków z ostatniej części “Lata” Vivaldiego. Obserwujemy profil samotnej kobiety, jej gardło ściśnięte, a ona jakby całą sobą bezskutecznie próbuje powstrzymać potok łez i towarzyszące mu grymasy prawdziwego, choć przecież nie fizycznego, bólu. Bólu straty, w którym zmuszeni jesteśmy współuczestniczyć do ostatnich nut, wyciemnienia kadru i napisów końcowych. … Czytaj dalejDraw me like one of your French girls – recenzja filmu „Portret kobiety w ogniu”

Okcydentalizm – recenzja filmu „Tam gdzieś musi być niebo”

am gdzieś musi być niebo

Bliski Wschód jest biedny. Bliski Wschód jest biedny i trwa tam wojna. Bliski Wschód jest biedny i trwa tam wojna, bo jest ofiarą polityki USA i islamskiego ekstremizmu. Bliski Wschód jest biedny i trwa tam wojna, bo jest ofiarą polityki USA i islamskiego ekstremizmu, ale zamieszkują go dobrzy, niewinni ludzie. I biedne dzieci! Wszyscy to … Czytaj dalejOkcydentalizm – recenzja filmu „Tam gdzieś musi być niebo”

Cannes 2019 – prognozy i oczekiwania

Właśnie rozpoczęła się 72. edycja Festiwalu Filmowego w Cannes, uznawanego za najważniejszy na świecie. W dniach 14-25 maja oczy wszystkich kinomanów zwrócone będą w stronę niewielkiego miasta na Lazurowym Wybrzeżu. Spośród wielu sekcji największe emocje wzbudza walka o Złotą Palmę w konkursie głównym, do której w tym roku przystąpi 21 filmów. Zwyczajem Pełnej Sali zaangażowaliśmy … Czytaj dalejCannes 2019 – prognozy i oczekiwania

Cannes 2019 – czego możemy się spodziewać?

cannes 2019

Nieuchronnie zbliża się kolejna edycja Festiwalu w Cannes, ogłoszenia programu możemy się spodziewać już za około 10 dni. Z tej okazji przygotowaliśmy dla Was przegląd informacji i plotek co do line-upu tego wydarzenia. Zapraszamy. 1) Oficialnie poinformowano, że filmem otwarcia sekcji Directors’ Fortnight (tej samej w której przed rokiem widzieliśmy chociażby „Climax”, „Sny wędrownych ptaków” … Czytaj dalejCannes 2019 – czego możemy się spodziewać?

Na co do kina? #91 Cotygodniowy przegląd premier

szczęśliwy lazzaro

Tradycyjnie weekend połączony z Dniem Kobiet to dla dystrybutorów wielkie łowy. Nie dziwota, że na polskie ekrany wchodzą aż trzy filmy próbujące wykorzystać fakt, że wypad do kina stał się dla części społeczeństwa substytutem peerelowskich goździków i rajstop. Tym sposobem od 8 marca zobaczymy polską komedię romantyczną z Romą Gąsiorowską i Piotrem Adamczykiem, pierwszy blockbuster … Czytaj dalejNa co do kina? #91 Cotygodniowy przegląd premier

Włoski magiczny sen – recenzja filmu „Szczęśliwy Lazzaro”

“Szczęśliwy Lazarro” oszałamia wielowymiarowością. Współczesne kino przyzwyczaiło nas do nadmiernej interpretacji filmu, zamknęło się na magię, stało się surowe, hiperrealistyczne. Przypomnieć się może historia abstrakcjonisty ekspresjonistycznego Marka Rothko, który zgodził się przyjąć zamówienie od właścicieli Seagram Building. Artysta wychowany w biednej rodzinie nie przejmował się pieniędzmi, wpojono mu zupełnie inne wartości. Zaoferowano aż dwa i … Czytaj dalejWłoski magiczny sen – recenzja filmu „Szczęśliwy Lazzaro”

PFF – czyli Poniedziałkowy Felieton Filmowy #9

Miałem pewne obawy co do tego, jak będzie wyglądał ten cykl, kiedy skończy się typowy sezon nagród. Całe szczęście miniony tydzień pokazał mi, że w przemyśle filmowym ciekawe rzeczy dzieją się cały czas, a niektóre z nich z chęcią skomentuję specjalnie dla was. O czym możecie przeczytać w tej odsłonie PFF? Chociażby o świeżo ogłoszonym … Czytaj dalejPFF – czyli Poniedziałkowy Felieton Filmowy #9

Człowiek z krwi i kości – recenzja filmu „Bergman – rok z życia”

Woody Allen niegdyś powiedział, że Ingmar Bergman jest najwybitniejszym artystą od czasów wynalezienia kamery. Na barkach Jane Magnusson spoczywała duża odpowiedzialność. Odważyła się zmierzyć z mitem reżysera. Ustrzegła się przed pokusą stworzenia panegiryku na jego cześć. Powstał dokument o człowieku z krwi i kości. W tym roku przypada setna rocznica urodzin mistrza, którą Magnusson uczciła … Czytaj dalejCzłowiek z krwi i kości – recenzja filmu „Bergman – rok z życia”

„Donbas” – w drodze na Oscary: Ukraina

Siergiej Łoźnica naprawdę nienawidzi Rosji. Widać to szczególnie w fabularnych obrazach tego uznanego dokumentalisty. „Szczęście ty moje” i „Łagodna” wręcz taplały się w morzu biedy, beznadziei, smutku i alkoholizmu. Trudno się było zatem spodziewać, że mieszkający we Francji Ukrainiec zdobędzie się na jakikolwiek obiektywizm, portretując wojnę w swojej ojczyźnie. Pytanie jednak, czy jednoznaczność „Donbasu” odbiła … Czytaj dalej„Donbas” – w drodze na Oscary: Ukraina

Uprowadzona – recenzja filmu „Wszyscy wiedzą” – Nowe Horyzonty 2018

wszyscy wiedzą

„Wszyscy wiedzą” to nowy dramat reżysera m.in. „Klienta” czy „Rozstania” prosto z Cannes. Swoją polską festiwalową premierę miał kilka dni temu we Wrocławiu. Będzie okazja zobaczyć go w regularnej dystrybucji w kinie, za którą odpowiada Gutek Film. Protagonistką filmu jest Laura obecnie mieszkająca w Buenos Aires, która przylatuje wraz z synem i córką do rodzinnego … Czytaj dalejUprowadzona – recenzja filmu „Wszyscy wiedzą” – Nowe Horyzonty 2018

Ponad metaforą – recenzja filmu „Zimna wojna”

Odmówmy litanię, miejmy to już za sobą. Paweł Pawlikowski. Autor nagrodzonej Oscarem „Idy”. Tegoroczny zdobywca Złotej Palmy w Cannes za reżyserię. Jakiego filmu? Ano „Zimnej wojny”. Dzieła, które jest na ustach wszystkich. A dziś zagości na mojej klawiaturze. Jeżeli myślicie, że pogardliwie streściłem temat, to się mylicie. Składam tylko hołd bezpośredniości. Jednej z bohaterek tego … Czytaj dalejPonad metaforą – recenzja filmu „Zimna wojna”

Opowieść wigilijna – recenzja filmu „Trzy twarze” – Cannes 2018

Jafar Panahi przed ośmioma laty usłyszał wyrok 20 lat zakazu pisania scenariuszy i reżyserowania filmów, a także opuszczania kraju. Od tego czasu jego domowa kolekcja wzbogaciła się o Srebrnego Niedźwiedzia za najlepszy scenariusz („Pardé”), Złotego Niedźwiedzia („Taxi-Teheran”), a teraz dodatkowo Złotą Palmę za najlepszy scenariusz. Co takiego jest w Panahim, że pod wpływem ograniczeń jego … Czytaj dalejOpowieść wigilijna – recenzja filmu „Trzy twarze” – Cannes 2018

Bajka o głupim Jasiu – recenzja filmu „Dzika grusza” – Cannes 2018

Ceylan

Gdy jeden ulubieniec Cannes zdobywa najważniejszy laur (Hirokazu Koreeda), drugi musi obejść się smakiem na głodówce. Nuri Bilge Ceylan do tej pory za każdym razem, kiedy brał udział w konkursie, wyjeżdżał z Francji ze statuetką, czego ukoronowaniem był triumf „Zimowego snu” w 2014 roku. Czy tegoroczne przerwanie serii jest efektem jedynie siły konkurencji, czy też … Czytaj dalejBajka o głupim Jasiu – recenzja filmu „Dzika grusza” – Cannes 2018

Polański Cinematic Universe – recenzja filmu „Prawdziwa historia”

Niezależnie co można powiedzieć o życiu prywatnym, charakterze i czynach dokonanych przez Romana Polańskiego, jest to absolutnie wyjątkowy twórca, jeden z najwybitniejszych reżyserów kina gatunkowego w historii. Tym bardziej szkoda, że jego najnowsze dzieło nie jest do końca spełnione. „Prawdziwa historia” to film, który od początku gra z widzem w otwarte karty. Robi to jednak … Czytaj dalejPolański Cinematic Universe – recenzja filmu „Prawdziwa historia”

Cannes 2018 – prognozy i oczekiwania

Cannes 2018

Przed nami 71. edycja Festiwalu Filmowego w Cannes, uznawanego za najważniejszy na świecie. W dniach 8-19 maja oczy wszystkich kinomanów zwrócone będą w stronę niewielkiego miasta na Lazurowym Wybrzeżu. Spośród wielu sekcji największe emocje wzbudza walka o Złotą Palmę w konkursie głównym. Zwyczajem Pełnej Sali zaangażowaliśmy całą redakcję, aby przybliżyć Wam sylwetki tegorocznych uczestników. Jury … Czytaj dalejCannes 2018 – prognozy i oczekiwania

Krótki Format #4 – „Nigdy cię tu nie było”

nigdy cię tu nie było

„Nigdy cię tu nie było”, reż. Lynne Ramsay Ocena: 4/5 Uwaga, w tej krótkiej recenzji filmu Lynne Ramsay nie będzie porównania z „Taksówkarzem” Martina Scorsesego. Niemal rok po premierze na festiwalu w Cannes, do ogólnopolskiej dystrybucji trafia jeden z głośniejszych tytułów ubiegłorocznego konkursu głównego. Nad Lazurowym Wybrzeżem „Nigdy cię tu nie było” otrzymało siedmiominutową owację … Czytaj dalejKrótki Format #4 – „Nigdy cię tu nie było”

Listy miłosne – recenzja filmu „Barbara”

barbara

Czasami bywa tak, że bardzo chcemy dać upust naszej fascynacji jakimś artystą. W dobie Internetu mamy niezliczone możliwości, by to uczynić. Można tworzyć fanarty, fanfiki, prowadzić fankluby. Jeśli jednak jesteś znanym reżyserem i uznanym aktorem w jednym, trudno oprzeć się pokusie stworzenia filmu. I tylko widzów żal… Mathieu Amalric znany jest głównie ze swojej bardzo … Czytaj dalejListy miłosne – recenzja filmu „Barbara”

Bezsilność w Tunisie – recenzja filmu „Piękna i bestie”

Afryka rzadko trafia na ekrany naszych kin, kiedy to się jednak staje, to zazwyczaj są to filmy skupione albo na tzw. Arabskiej Wiośnie („Ostatnie dni miasta”, „Morderstwo w hotelu Hilton”, „Hedi”), albo na świecie, który powstał po opadnięciu rewolucyjnego kurzu i zapału. Do tej drugiej grupy należy „Piękna i bestie”, tunezyjska produkcja, która właśnie zawitała … Czytaj dalejBezsilność w Tunisie – recenzja filmu „Piękna i bestie”

Miłość nie widzi barier – recenzja filmu „Blask”

Blask

Chociaż czasy mistrzów takich jak Ozu czy Kurosawa minęły bezpowrotnie, kino japońskie zdaje się nie wychodzić z mody. Zwłaszcza jeśli mówimy o obsadzie konkursów podczas najważniejszych światowych festiwali. Nie chodzi tu jedynie o egzotykę, jakiej niewątpliwie dodają repertuarowi propozycje z Kraju Kwitnącej Wiśni, ale przede wszystkim o jakość, którą są w stanie zagwarantować czołowi reprezentanci … Czytaj dalejMiłość nie widzi barier – recenzja filmu „Blask”

Nadzieja umiera ostatnia – recenzja filmu „Łagodna”

Łagodna - Gentle Creature

Siergiej Łoźnica w prezentowanej na tegorocznym festiwalu w Cannes “Łagodnej”, wbrew tytułowi, wcale nie mierzy się z powieścią Fiodora Dostojewskiego, ale uderza w istotę relacji społecznych rządzących putinowską Rosją. Czy i tym razem ukraiński reżyser udanie opowiada o postsowieckiej rzeczywistości? Mąż głównej bohaterki (wyborna, zniuansowana rola Wasiliny Makowcewej) odsiaduje w więzieniu wieloletni wyrok, ale ona … Czytaj dalejNadzieja umiera ostatnia – recenzja filmu „Łagodna”

Sztuka dla sztuki – recenzja filmu „The Square”

The Square

W świecie kinowej krytyki ciężko o lepszą rekomendację dla filmu niż krótkie, a treściwe zdanie: „Zwycięzca Złotej Palmy w Cannes”. Polski dystrybutor prawdopodobnie uznał, że ta informacja sama w sobie sprawia, że widz traktuje film jako ciężki i nieprzystępny, więc całą kampanię buduje w oparciu o aspekty komediowe najnowszego obrazu Rubena Östlunda. Kiedy po raz … Czytaj dalejSztuka dla sztuki – recenzja filmu „The Square”

Cannes w Muranowie!

Cannes Zwycięzcy

Wielki festiwal w Cannes zawita, chociaż w części do Stolicy Polski. Sześć filmów z konkursu głównego będzie można w ten weekend obejrzeć w kinie Muranów. Tak się składa, że każdy z nich widział już conajmniej jeden członek naszej redakcji, więc możemy doradzić wam, których seansów odpuścić nie można. Podwójny Kochanek Erotyczny thriller, który podzielił naszą … Czytaj dalejCannes w Muranowie!

Czy dystrybucja ma znaczenie? Cannes vs Netflix

Cannes

  Strona oferująca oglądanie filmów przez Internet najpierw zgłosiła swoje produkcje do uczestnictwa w prestiżowym francuskim festiwalu filmowym, a potem zapowiedziała, że nie będzie ich prezentować nigdzie poza własną platformą. A to oznacza, że nie zobaczymy ich w kinie. To zdenerwowało właścicieli festiwalu oraz jury, które miało w tym roku wybrać zwycięzcę. Zapowiedzieli, że taki … Czytaj dalejCzy dystrybucja ma znaczenie? Cannes vs Netflix

Stan Wojenny Anno Domini 2017 – recenzja filmu „Najpiękniejsze fajerwerki ever”

Fajerwerki

Ostatnim polskim filmem, zakwalifikowanym do głównego konkursu Cannes był powstały grubo ponad dekadę temu „Pianista”. Wobec takiego niedosytu pozostaje nam tylko cieszenie się z mniejszych nagród. W tym roku powody do radości dała nam Aleksandra Terpińska, która za film „Najpiękniejsze fajerwerki ever” otrzymała aż dwie nagrody dedykowane filmom krótkometrażowym: Rails d’Or i Nagrodę Canal+. Udało mi się … Czytaj dalejStan Wojenny Anno Domini 2017 – recenzja filmu „Najpiękniejsze fajerwerki ever”

Cannes 2017 – Prognozy i oczekiwania

Tegoroczna, siedemdziesiąta już edycja festiwalu w Cannes obfitować będzie w premiery filmów największych żyjących reżyserów. W przeciwieństwie do nagród takich jak Oscary zwykły śmiertelnik o francuskim konkursie w dniu rozdania „Złotych Palm” nie wie niemal nic. Jeśli nie należycie do elitarnego grona gości festiwalu prawdopodobnie nie będziecie mogli skonfrontować opinii Jury pod przewodnictwem Pedro Almodovara, … Czytaj dalejCannes 2017 – Prognozy i oczekiwania