Netflix po filipińsku – przegląd twórczości Antoinette Jadaone

Netflix po filipińsku – przegląd twórczości Antoinette Jadaone

Tropikalne upały przetaczające się w tym tygodniu przez Polskę kierują naszą uwagę stronę Dalekiego Wschodu – w końcu dobre kino pozwala czasem zapomnieć o niedogodnościach dnia codziennego. Netflix posiada całkiem sporą kolekcję filmów jednej z najciekawszych filipińskich reżyserek Antoinette Jadaone. Z okazji premiery na platformie jej najnowszego projektu - FAN GIRL, zapraszamy do przewodnika po jej twórczości dostępnej legalnie w naszym kraju.

OMAWIANE FILMY ZOBACZYĆ MOŻNA PO ZMIANIE JĘZYKA INTERFACE NA NETFLIX NA ANGIELSKI

Jadaone ma dopiero 37 lat, lecz pochwalić może się już 11 pełnymi metrażami, czy udziałem w prestiżowych światowych festiwalach takich jak Locarno, Rotterdam, Udine, Busan, czy Tallinn Black Nights. Twórczyni znana w ojczyźnie pod pseudonimem Direk Tonet, przyjętym na cześć swojej idolki Direk Joyce Bernal, jak wielu aspirujących młodych reżyserów zaczynała od kręcenia reklam i pracy na planie telewizyjnych seriali.

Przełom w jej karierze nastąpił w 2011 roku, wraz z premierą jej niezależnego mockumentu Six Degrees of Separation from Lilia Cuntapay. Produkcja opowiada o tytułowej aktorce charakterystycznej, znanej z ról wiedźm, duchów i demonów, która po raz pierwszy w przeszło siedemdziesięcioletnim życiu dostaje indywidualną nominację aktorską. Sukces tej gorzkiej komedii o przemyśle filmowym i tożsamości współczesnych Filipińczyków spełnił jego fabularną przepowiednia – Lilia Cuntapay wygrała nagrodę na Cinema One Originals Digital Film Festival organizowanym przez największą filipińską stację telewizyjną (Six Degrees of Separation… triumfowało tam łącznie w 6 kategoriach), otrzymała także nominację za rolę pierwszoplanową na trzydziestym piątym rozdaniu nagród Gawad URIAN przyznawanych przez filipińską diasporę w Nowym Jorku. Poświecony Lilii Cuntapay film zapewnił Jadaone uwagę i spore możliwości rozwoju swojej kariery, gdyż szybko stała się jednym z najgorętszych młodych głosów filipińskiego kina, co poza świetnymi recenzjami zostało umocnione także triumfem w sekcji poświęconej azjatyckiemu kinu na festiwalu w Busan, a także na włoskim święcie azjatyckiego kina gatunkowego – Far East Film Festival. Six Degrees of Separation from Lilia Cuntapay można obejrzeć legalnie i za darmo, z angielskimi napisami na youtubowym kanale stacji Cinema One.

Związana z telewizją Jadaone po raz kolejny przypomniała o sobie kinomanom w 2014 roku za sprawą komedii romantycznej That Thing Called Tadhana. Inspirowana trylogią Richarda Linklatera produkcja była wymarzonym projektem zakochanej w subtelnym ukazaniu relacji Ethana Hawke’a i Julie Depley twórczyni. Rzecz opowiada o dwójce Filipińczyków, która spotyka się na lotnisku w Rzymie czekając na samolot do Manili i rozpoczynają się przed sobą coraz bardziej otwierać. The Thing Called Tadhana stało się gigantycznym przebojem w kinach, przy minimalnym budżecie 2 milionów filipińskich peso (około 160 tysięcy złotych) w pierwsze trzy tygodnie w filipińskich kinach zarobiło 134 mln, stając się największym przebojem kasowym w historii rodzimego niezależnego kina. Produkcja otrzymała bardzo ciepłe recenzje w ojczyźnie oraz osiem nominacji do nagród Filipińskiej Akademii Filmowej w najważniejszych kategoriach. Film, podobnie jak wszystkie kolejne tu omawiane, jest dostępny na Netflix.

Sukces kasowy poprzedniego filmu sprawił, że konsorcjum ABS-CBN, z którym Jadaone jest związana od początku pracy zawodowej, znalazł w niej kurę znoszącą złote jaja, co na lata powiązało bohaterkę artykułu z komercyjnymi komediami romantycznymi. W 2015 roku stworzyła You’re My Boss, swoista wariację na temat Pracującej dziewczyny – film opowiadał o zatrudnionym jako sekretarek w korporacji Pongu, który podaje się za CEO by pomóc szefowej marketingu, w której jest zakochany, dopiąć ważną umowę. Tym razem Jadone dostała już profesjonalny budżet, a You’re My Boss walczyło w kinach jak równy z równym z siódmą częścią Szybkich i wściekłych. Ponownie świetne recenzje połączyły się z dobrymi recenzjami i uznaniem w branży – 13 nominacji do nagród akademii, z czego dwie zmieniły się w statuetki (dźwięk i scenografia).

Prawdopodobnie najlepszym przykładem tego jak Jadaone łączy w swoim kinie różne tropy zapożyczane z (głownie amerykańskiej) popkultury i kina jest Love You to the Stars and Back z 2017 roku. Dwudziestokilkuletnia Mika wyrusza swoim samochodem w samotną podróż w poszukiwaniu kosmitów, który mieli pojawiać się na jednej z filipińskich wysp, pewnego dnia bierze autostopowicza Caloya. Chłopak okazuje się mieć ciężkie stadium raka, lecz akceptuje swój los i chce żyć pełną piersią jak długo to będzie możliwe. Wspólnie wyruszają w podróż pełną przygód, która (zgodnie z prawidłami gatunku) doprowadzi do wybuchu gorącego uczucia. Love You to the Stars and Back to trzecia (i ostatnia póki co) nominacja Jadone za najlepszą reżyserię do nagród krajowej akademii.

Przedostatnim pełnym metrażem bohaterki niniejszego tekstu jest Alone/Together z 2019 roku. To powrót Jadone do kina niezależnego zainspirowany twórczością Honga Sang-Soo i amerykańskim nurtem mumblecore’u. Para, którą na studiach połączył krótki romans, spotyka się po pięciu latach na gali rozdania nagród filmowych. W towarzystwie alkoholu powracają wspomnienia i wątpliwości.

Najnowszą produkcją Jadaone jest, wzmiankowana już w nagłówku, Fan Girl, gorzka niezależna komedia, która zdominowała w 2020 roku najważniejszy filipiński festiwal narodowego kina Metro Manila, zdobywając prawie wszystkie możliwe nagrody (film, reżyseria, aktor, aktorka, scenariusz, montaż, zdjęcia, dźwięk). Fan Girl to powrót Jadaone do mieszania prawdy i fikcji opowiadając o swoim rodzimym przemyśle kinowym. Tytułowa fanka jest fanatyczną wyznawczynią gwiazdora i amanta Paula Avelino (zagrał sam siebie). By zbliżyć się do idola zakrada się do jego pick-upa i chowa pod plandeką, dzięki czemu dostaje się do jego wiejskiej rezydencji. Mężczyzna okazuje się jednak nie być tak idealny z dala od światła kamer.

Jadaone nie zajmuje się tylko reżyserowaniem, zwłaszcza na początku kariery była także wziętą scenarzystką piszącą teksty dla innych twórców. Przykładem jej pracy w tym charakterze jest The Breakup Playlist Dana Villegasa z 2015 roku. To połączenie komedii romantycznej z filmem muzycznym, w duchu Zacznijmy od nowa Johna Carneya, czy Prosto w serce Marca Lawrence’a. Opowiedziana z odwróconą chronologią historia związku młodej piosenkarki pop i gwiazdy rocka, który rozpoczął się od wspólnej pracy nad piosenką.

Rzadko sięgamy po typowo komercyjne i rozrywkowe kino spoza swojej ojczyzny lub największych filmowych potęg, czasem jednak festiwale lub serwisy streamingowe umożliwiają nam spojrzenie w takie nieoczywiste rejony i warto z takich okazji korzystać. Zwłaszcza, gdy mowa o wciąż młodych twórcach, o których jeszcze może być bardzo głośno na świecie, a kimś takim niewątpliwie jest Antoinette Jadaone.