Robert Iger „Przejażdżka życia. Czego nauczyłem się jako CEO The Walt Disney Company” – recenzja książki

Iger_biography

Okazuje się, że książki o przywództwie nie muszą być zawiłe dla osoby, która nie siedzi na co dzień w tym temacie i dla której terminologia biznesowa to czarna magia. Łatwość, z jaką przychodzi lektura książki „Przejażdżka życia. Czego nauczyłem się jako CEO The Walt Disney Company”, ukazanej nakładem wydawnictwa Sine Qua Non, wynika w dużej … Czytaj dalejRobert Iger „Przejażdżka życia. Czego nauczyłem się jako CEO The Walt Disney Company” – recenzja książki

Wyklęci – recenzja filmu „Wieczny okop”

Hiszpańska wojna domowa lat 30. ubiegłego wieku w ostatnim roku stała się nośnym tematem filmowym. Niedawno pisaliśmy o Póki trwa wojna Alejandro Amenábara, lecz to nie jedyna produkcja dotykająca tego okresu historycznego. Aż piętnaście nominacji do tegorocznych nagród Goya otrzymał Wieczny okop, który dostępny jest w ofercie Netflixa. Czy jest równie udany? To dzieło tria … Czytaj dalejWyklęci – recenzja filmu „Wieczny okop”

Like tears in rain – recenzja filmu „Jestem REN”

Jestem REN

W świecie showbiznesu od zawsze bardzo trudno było przebić się nowym twarzom. Nie inaczej sytuacja ma się w polskim kinie „od wieków” zdominowanym przez dawnych mistrzów jak Andrzej Wajda czy Agnieszka Holland. Od kilku lat jednak, między innymi za sprawą pomocnego finansowania Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, mamy do czynienia z wysypem ciekawych debiutów, by wspomnieć … Czytaj dalejLike tears in rain – recenzja filmu „Jestem REN”

A co z drugą stroną? – recenzja filmu „Póki trwa wojna”

Pochodzący z Chile Alejandro Amenábar od początku tego stulecia jest prawdopodobnie najbardziej uznanym, po Almodóvarze, hiszpańskim reżyserem. Zasłynął wybitnymi horrorami Teza i Inni, a następnie z mniejszym lub większym szczęściem ruszał po różne gatunki, od melodramatu po kino kostiumowe. Twórca kojarzony dotąd raczej z eskapizmem, wobec brunatnienia świata postanowił wyrazić swój głos w debacie politycznej. … Czytaj dalejA co z drugą stroną? – recenzja filmu „Póki trwa wojna”

Un siciliano vero – recenzja filmu „Zdrajca”

zdrajca

Mafia to jeden z tych tematów, które kino szczególnie sobie upodobało. Historia filmu gangsterskiego sięga lat 30. (za jego pierwszego przedstawiciela uznaje się Małego Cezara Mervyna LeRoya z 1931 roku), a w kolejnych dekadach gatunek nie tracił na popularności, przechodząc ciągłą ewolucję. Do jego najbardziej uznanych i wciąż bardzo rozpoznawalnych realizacji należą takie klasyki jak … Czytaj dalejUn siciliano vero – recenzja filmu „Zdrajca”

Marc Randolph „Netflix. To się nigdy nie uda” – recenzja książki

Końcem maja, nakładem wydawnictwa Sine Qua Non, ukazała się opowieść o początkach Netflixa napisana przez Marca Randolpha – współzałożyciela i pierwszego CEO tej platformy. Obecnie w tym kontekście częściej przywołuje się Reeda Hastingsa, który jest dyrektorem generalnym i wieloletnim przyjacielem Randolpha, jednak na samym początku to właśnie autor książki poświęcał najwięcej czasu temu projektowi (Hastings … Czytaj dalejMarc Randolph „Netflix. To się nigdy nie uda” – recenzja książki

Życie jest gdzie indziej – recenzja filmu „Najgorsze wiersze świata” – Wiosna Filmów 2020

W opinii Milana Kundery, poezja to taka nieopierzona, infantylna siostra prozy — zamiast widzieć język jako medium pozwalające wyrazić zawiłości rzeczywistości społecznej, liryka kłania się ku jego warstwie estetycznej, zainteresowana głównie samą sobą i swoim podmiotem czującym. Pisał o „wieku lirycznym”, czyli tej głupiej, irracjonalnej młodości, gdy wydaje nam się, że nasze pierwsze rozczarowanie miłosne … Czytaj dalejŻycie jest gdzie indziej – recenzja filmu „Najgorsze wiersze świata” – Wiosna Filmów 2020

Zmiany – recenzja filmu „Lola” – Wiosna Filmów 2020

Filmy o tematyce queer coraz częściej goszczą już, nie tylko na specjalnie dedykowanych im festiwalach czy sekcjach festiwalowych, ale trafiają także do regularnej dystrybucji. Jednym z nich jest Lola. Ta francusko-belgijska produkcja w reżyserii Laurenta Micheliego porusza temat transpłciowości u nastolatków. Tytułowa Lola to niepokorna osiemnastoletnia transkobieta, która nie utrzymuje kontaktu z ojcem nieakceptującym jej … Czytaj dalejZmiany – recenzja filmu „Lola” – Wiosna Filmów 2020

Happiness – recenzja filmu „Złe baśnie” – Wiosna Filmów 2020

Złe baśnie Favolacce

Jedną z największych niespodzianek festiwalu w Berlinie było nagrodzenie Srebrnym Niedźwiedziem za scenariusz Złych baśni bliżej nieznanych braci Damiano i Fabio D’Innocenzo. Jeśli jednak bliżej przyjrzymy się ich dotychczasowemu dorobkowi, okazuje się, że nie tylko dopieszczali tekst Dogmana Matteo Garrone, ale i ich fabularny debiut La terra dell’abbastanza został ciepło przyjęty na berlińskiej Panoramie w … Czytaj dalejHappiness – recenzja filmu „Złe baśnie” – Wiosna Filmów 2020

O tobie, człowieku – recenzja filmu „O nieskończoności” – Wiosna Filmów 2020

Styl Roya Anderssona należy do najbardziej charakterystycznych we współczesnym kinie artystycznym. Choć początki kariery Szweda sięgają lat 70., najbardziej znana pozostaje jego powstająca na przestrzeni ostatnich dwóch dekad trylogia: Pieśni z drugiego piętra (2000), Do ciebie, człowieku (2007) oraz Gołąb przysiadł na gałęzi i rozmyśla o istnieniu (2014), który przyniósł Anderssonowi Złotego Lwa. W Wenecji … Czytaj dalejO tobie, człowieku – recenzja filmu „O nieskończoności” – Wiosna Filmów 2020

Trzecia RP – recenzja filmu „Ojciec” – Wiosna Filmów 2020

Ojciec

Każdy ma swoje początki. Moim początkiem w Pełnej Sali była Sława w reżyserii duetu Kristina Grozeva i Petar Valchanov. Dlatego, kiedy tylko ogłoszono, że ich nowy film zostanie pokazany w ramach festiwalu Wiosna Filmów i następnie wprowadzony do kin przez dystrybutora Aurora Films od razu wyraziłem pragnienie recenzji. Czy warto było czekać na kolejny projekt … Czytaj dalejTrzecia RP – recenzja filmu „Ojciec” – Wiosna Filmów 2020

Ach, śpij kochanie – recenzja filmu “Kołysanka”

Pogodzenie roli rodzica i kariery zawodowej dającej osobistą satysfakcję wydaje się być jednym z kluczowych problemów współczesnych rodzin nuklearnych w krajach rozwiniętych. Nie przypadkiem politycy wielu państw prześcigają się w propozycjach, jak pomóc młodym rodzicom, by wymienić choćby program Rodzina 500+ czy darmowe przedszkola i żłobki. Jednym z rozwiązań, na jakie decydują się rodziny, choć … Czytaj dalejAch, śpij kochanie – recenzja filmu “Kołysanka”

Mrok – recenzja filmu „Jezioro dzikich gęsi”

W związku z przesuniętą z wiadomych powodów marcową premierą, teraz mamy możliwość obejrzenia Jeziora dzikich gęsi w reżyserii Yi’nan Diao, nominowanego do Złotej Palmy. Jest to czwarty pełny metraż tego reżysera, poprzedni – Czarny węgiel, kruchy lód – wygrał Złotego Niedźwiedzia w 2014 roku. Chińczyk orbituje wokół tematów związanych z bezprawiem, widać, że odnajduje się … Czytaj dalejMrok – recenzja filmu „Jezioro dzikich gęsi”

Czerwony pasek, czerwone gały – recenzja filmu „Szkoła melanżu”

Olivia Wilde to bodaj jedna z najbardziej bezpretensjonalnie zabawnych i barwnych postaci we współczesnym Hollywood. Od pamiętnie bezbłędnych drugoplanówek w lepszych i gorszych blockbusterach, i popularnych serialach, m.in. roli tajemniczej i nietolerującej ściemy Trzynastki w Dr House, przez działalność feministyczną, aktywne role w kampaniach prezydenckich Obamy i Hillary Clinton, występy na Broadwayu i u Ellen … Czytaj dalejCzerwony pasek, czerwone gały – recenzja filmu „Szkoła melanżu”

Michael Palin „Korea Północna. Dziennik podróży” – recenzja książki

palin

Temat Korei Północnej wydaje się zawierać w sobie treści najbardziej dla czytelnika pożądane. Jest tajemnica, polityczna opresja, totalitarna bezwzględność rządzących, uległość obywateli. Czytelnik zachodni może spokojnie współczuć Koreańczykom, ale też ze zrozumieniem przyjąć, że to w końcu inna kultura. Kiedy zaś dochodzi do (nawet pozornej) odwilży czy politycznego kryzysu, bądź człowiek północnokoreański znajdzie się po … Czytaj dalejMichael Palin „Korea Północna. Dziennik podróży” – recenzja książki

Gambit królewski – recenzja filmu „Shadow”

Shadow

Z braku możliwości wybrania się do kina, w ostatnim okresie dużo większą uwagę przykładamy do oferty dostępnych w Polsce platform VOD. W tym tygodniu na czterech z nich (IPLA, Player.pl, vod.pl, chilli) zagościło „Shadow”, dzieło chińskiego reżysera Zhanga Yimou z 2018 roku, które nie doczekało się szerokiej kinowej premiery w Polsce, szczęśliwcy mogli je zobaczyć … Czytaj dalejGambit królewski – recenzja filmu „Shadow”

Zarażeni samotnością – recenzja filmu „Nic nie ginie”

nic_nie_ginie_2019

Zgrabny i kameralny komediodramat z 38. festiwalu „Młodzi i Film” w Koszalinie i ulubieniec publiczności ubiegłorocznego Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni ma swoją premierę VOD na platformie CANAL+ oraz na platformie Player.pl już 20 kwietnia. Mowa o „Nic nie ginie”, debiucie fabularnym Kaliny Alabrudzińskiej. Reżyserka długo namawiała aktorów, żeby przelali swoją wrażliwość na odgrywanych … Czytaj dalejZarażeni samotnością – recenzja filmu „Nic nie ginie”

W samo południe w Lyonie – recenzja filmu „Poznajmy się jeszcze raz”

POZNAJMY SIĘ JESZCZE RAZ

Czas domowej kwarantanny to dla wielu okazja do zmiany nawyków i przyzwyczajeń. Kinomani, którzy do tej pory nie wyobrażali sobie, aby chłonąć nowości dystrybucyjne inaczej jak w kinie, muszą powoli przyzwyczajać się do premier VOD i na platformach streamingowych. Jak na ironię, bohater Poznajmy się jeszcze raz, filmu, który po krótkim pobycie w polskich kinach, … Czytaj dalejW samo południe w Lyonie – recenzja filmu „Poznajmy się jeszcze raz”

Muzeum niewinności – recenzja filmu „Żegnaj, mój synu”

żegnaj mój synu

Zaczyna się od tragedii – chłopiec topi się w zalewie, w którym bawił się z kolegami. Nic o nim nie wiemy, twarze zrozpaczonych rodziców i zdruzgotanego przyjaciela są nam jeszcze całkiem obce. Żegnaj, mój synu Wanga Xiaoshuaia zaprasza nas jednak w ich świat i gdy po trzech godzinach seans dobiegnie końca, będziemy z nimi zżyci … Czytaj dalejMuzeum niewinności – recenzja filmu „Żegnaj, mój synu”

Marzenie ściętej dłoni – recenzja filmu „Zgubiłam swoje ciało”

2019 był bardzo dobry dla francuskojęzycznej animacji. Do najlepszych filmów tego roku należały ujmująca Marona – psia opowieść, którą w styczniu jako redakcja wyróżniliśmy Złotym Biletem, 12-minutowy short Mémorable, czyli najpiękniejszy krótki metraż tegorocznych Oscarów, oraz nominowane przez Akademię w kategorii animacji długometrażowej Zgubiłam swoje ciało Jérémy’ego Clapina, które zdobyło również Grand Prix Międzynarodowego Tygodnia … Czytaj dalejMarzenie ściętej dłoni – recenzja filmu „Zgubiłam swoje ciało”

Berło i błoto – recenzja filmu „Król”

Z roku na rok Netflix wypuszcza coraz więcej ciekawych produkcji oryginalnych. Niestety, nie wszystkie trafiają w Polsce na ekrany kin, jak Irlandczyk lub Historia małżeńska; większość tych filmów ląduje od razu na platformie. Spośród zeszłorocznych tytułów bodaj najbardziej pokrzywdzonym przez niemożność obejrzenia na dużym ekranie był Król w reżyserii Davida Michôda. Scenariusz filmu, autorstwa Michôda … Czytaj dalejBerło i błoto – recenzja filmu „Król”

Dobrze ze sobą – recenzja serialu „Feel Good”

Mae Martin tworząc Feel Good zdecydowała się na podobny format co Aziz Ansari ze swoim Master of None. Martin to kanadyjska stand-uperka, która napisała (wraz z Joe Hampsonem) scenariusz do miniserialu oraz zagrała główną postać – Mae – inspirowaną jej prawdziwym życiorysem. Ta netflixowa nowość dostępna jest od minionego piątku. Serialowa Mae występuje w klubie … Czytaj dalejDobrze ze sobą – recenzja serialu „Feel Good”

Krwawy obóz – recenzja filmu „W lesie dziś nie zaśnie nikt”

dziś w lesie nikt nie zaśnie

„W lesie dziś nie zaśnie nikt” szumnie i mylnie reklamowany jako „pierwszy polski slasher” stał się jedną z pierwszych premier, które trzeba było przenieść z uwagi na zamknięcie kin. Przedłużająca się pandemia koronawirusa zmusiła producentów i dystrybutora do trudnej, acz rozważnej decyzji, żeby swój film udostępnić widzom już teraz na Netflixie, który zresztą współfinansował produkcję. … Czytaj dalejKrwawy obóz – recenzja filmu „W lesie dziś nie zaśnie nikt”

„Ktoś, kto będzie cię kochał w całej twej nędznej glorii” – recenzja książki Raphaela Boba-Waksberga, autora „Bojacka Horsemana”.

Bob-Waksberg

Raphael Bob-Waksberg, twórca netflixowego „BoJacka Horsemana” i dostępnego na Amazon Prime „Undone”, skoczył z bardzo wysoka, nie mając pewności czy spadochron zadziała. Bo jak inaczej nazwać wkraczanie na literacki firmament. Na tym nieboskłonie wydaje się widzieliśmy już wszystko, bolesne upadki i piękne wzloty. Po lekturze książki początkującego pisarza mogę orzec, że nie będzie powtórki z … Czytaj dalej„Ktoś, kto będzie cię kochał w całej twej nędznej glorii” – recenzja książki Raphaela Boba-Waksberga, autora „Bojacka Horsemana”.

Armie ciemności – recenzja filmu „Sala samobójców. Hejter”

sala samobojców hejter

Pierwszą Salę samobójców Jana Komasy słusznie chwalono za świeżość spojrzenia i słusznie ganiono za nadmierną egzaltację, dziury logiczne i stylistyczne anachronizmy. Na pewno jednak był to pomysł, który w roku 2011 na papierze sprawiał wrażenie genialnego – high school drama w jeszcze dość modnej estetyce emo, z przystojnym chłopcem robiącym sobie krzywdę, gwarantowała modelowy target … Czytaj dalejArmie ciemności – recenzja filmu „Sala samobójców. Hejter”

Bella Ciao – recenzja filmu „Zło nie istnieje” – Berlinale 2020

Noblista Kazuo Ishiguro miał swego czasu argumentować nieprzyznanie Złotej Palmy Czerwonemu Krzysztofa Kieślowskiego tym, że jest to film wykalkulowany pod nagrody i gusta festiwalowych Jury, który nie wnosi do kina nic świeżego. Właśnie w takich filmach specjalizował się do tej pory Irańczyk Mohammad Rasoulof. Czy There Is No Evil, które przyniosło mu Złotego Niedźwiedzia podczas … Czytaj dalejBella Ciao – recenzja filmu „Zło nie istnieje” – Berlinale 2020

Sztuka autokreacji – recenzja filmu „Prawda”

Prawda

Hirokazu Koreeda od dawna należał do grona twórców powszechnie cenionych, a po Złotej Palmie w Cannes dla niedawnych „Złodziejaszków” z pewnością można go określić mianem reżysera spełnionego. Mając silnie ugruntowaną pozycję w panteonie największych artystów kina japońskiego, zdecydował się na krok, który eksperci od rozwoju osobistego określiliby mianem wyjścia ze strefy komfortu, i swój najnowszy … Czytaj dalejSztuka autokreacji – recenzja filmu „Prawda”

Niebo i ziemia – recenzja filmu „Biały, biały dzień”

Populacja Islandii jest mniejsza niż liczba mieszkańców Szczecina, ale bynajmniej nie przeszkadza to północnoeuropejskiemu państwu w regularnym wypuszczaniu ciekawych filmów. Jednym z najgłośniejszych nazwisk tamtejszej kinematografii stał się ostatnio Hlynur Pálmason, którego pełnometrażowy debiut, Zimowi bracia, gościł na polskich ekranach przed dwoma laty. W tym roku reżyser powraca z drugim obrazem pt. Biały, biały dzień. … Czytaj dalejNiebo i ziemia – recenzja filmu „Biały, biały dzień”

Przestroga – recenzja filmu „Irradiés” – Berlinale 2020

Irradiés

Czołowy światowy dokumentalista, twórca legendarnego już „Brakującego zdjęcia” z 2013 roku Rithy Panh przez całe swoje życie zmaga się z traumą reżimu Czerwonych Khmerów i ludobójstwa, którego także jego najbliżsi padli ofiarą. W swoim najnowszym projekcie – „Irradiés” postanawia wyjść poza ramy Azji Południowo-Wschodniej i przedstawić uniwersalną historię o cierpieniu i okropności wojny. Czy mu … Czytaj dalejPrzestroga – recenzja filmu „Irradiés” – Berlinale 2020

Dawno temu w 2019 roku – recenzja filmu „Never Rarely Sometimes Always” – Berlinale 2020

Never Rarely Sometimes Always'

Eliza Hittman to jedno ze złotych dzieci festiwalu w Sundance. Tam zdobyła pierwsze laury, tamtejsze stypendium pozwoliło jej zrealizować pełnometrażowy debiut. Tam też jej wszystkie dotychczasowe filmy miały swoje światowe premiery. Przy okazji swojej trzeciej fabuły wypływa wreszcie na szersze wody – to wszystko dzięki zaproszeniu do konkursu głównego 70. Berlinale. Czy Never Rarely Sometimes … Czytaj dalejDawno temu w 2019 roku – recenzja filmu „Never Rarely Sometimes Always” – Berlinale 2020

Dziecko Hioba – recenzja filmu „Berlin Alexanderplatz” – Berlinale 2020

Berlin Alexanderplatz

Odkupienie. Wiara. Dobro. Zło. Kuszenie. Nadzieja. Tegoroczna edycja MFF w Berlinie odmienia te rzeczowniki przez wszystkie przypadki, bardziej filozoficznie w „Malmkrogu”, organicznie w „DAU. Natasha” czy mistycznie w „Todos os Mortos”. W ten nurt tematyczny wpisuje się także „Berlin Alexanderplatz”, jeden z najciekawszych i najważniejszych tytułów tegorocznego konkursu głównego. By pokazać, że na każdego człowieka … Czytaj dalejDziecko Hioba – recenzja filmu „Berlin Alexanderplatz” – Berlinale 2020

I wanna play the game – recenzja filmu „W labiryncie”

W labiryncie

Kariera reżysera Donato Carrisiego nie należy do najbardziej typowych dla tej branży. Zanim zaczął tworzyć filmy, dał już się poznać masowemu odbiorcy jako twórca bestsellerowych kryminałów; co ciekawe ma do tego niebagatelne przygotowanie merytoryczne, gdyż z wykształcenia jest prawnikiem ze specjalizacją z kryminologii i behawiorystyki. Samego twórcę należy traktować przede wszystkim jako pisarza, który, być … Czytaj dalejI wanna play the game – recenzja filmu „W labiryncie”

Pacem in Terris – recenzja filmu „Služobníci” – Berlinale 2020

Služobníci

Relacje reżimu i Kościoła w czasach zimnej wojny są niełatwym oraz fascynującym tematem. Z jednej strony świątynie często stawały się opozycyjnymi centrami i oazami oporu, a kler był inwigilowany i prześladowany. Z drugiej jednak pewna współpraca często stawała się koniecznością, wszak każdy chce żyć i działać. Wszędzie są też czarne owce, które chętnie wykorzystają sytuację, … Czytaj dalejPacem in Terris – recenzja filmu „Služobníci” – Berlinale 2020

Historie małżeńskie – recenzja filmu „The Woman Who Ran” – Berlinale 2020

The Woman Who Ran

Hong Sang-soo jest jednym z najbardziej płodnych i wiernych własnemu stylowi reżyserów w obiegu festiwalowym. Przez 24 lata od swojego debiutu zrealizował już dwadzieścia cztery filmy, w tym aż cztery miały festiwalowe premiery w 2017 roku – odpowiednio na festiwalach w Berlinie, Cannes (dwa) i San Sebastian. Po depresyjnym „Hotelu nad rzeką” na kolejny film … Czytaj dalejHistorie małżeńskie – recenzja filmu „The Woman Who Ran” – Berlinale 2020

Psychoanaliza for dummies – recenzja filmu „Siberia” – Berlinale 2020

Siberia

Abel Ferrara w dalekiej przeszłości dał nam naprawdę wspaniałe filmy – „Miasto strachu”, „Króla Nowego Jorku”, „Złego porucznika”. W XXI wieku jednak się pogubił, jego produkcje reprezentowały raczej niski poziom. Próbą powrotu do lepszych czasów było dla niego zacieśnienie współpracy z Willemem Dafoe i eksplorowanie bardziej osobistych tematów. Próby z „Pasolinim” i „Tommaso” poniosły jednak … Czytaj dalejPsychoanaliza for dummies – recenzja filmu „Siberia” – Berlinale 2020

W małpim gaju – recenzja filmu „Monos”

Konflikt w Kolumbii, choć oficjalnie zakończony cztery lata temu, bez wątpienia wciąż jest żywy w świadomości mieszkańców tego kraju, wpływając na kształt i tematy tamtejszej kultury. Na poparcie tej tezy wysunąć można Monosa w reżyserii Alejandro Landesa, obok dzieł Ciro Guerry najgłośniejszy film kolumbijski ostatnich lat, chwalony m.in. w Sundance czy San Sebastián. Tytuł Monos … Czytaj dalejW małpim gaju – recenzja filmu „Monos”

Młoda Brazylia – recenzja filmu „Todos os Mortos” – Berlinale 2020

Todos os mortos

1899 to rok przemian, oczekiwań, marzeń, niepewności. Jak każdy przełom stuleci prowokował do zadawania sobie pytań fundamentalnych, fantazjowania o tym, co może jeszcze nastąpić. Takie właśnie myśli ma Isabel (Thaia Perez), głowa rodziny Soareses, niegdyś wielkich posiadaczy ziemskich, twórców kawowego imperium. Upadek rodziny Soaresów oraz kwestia rasizmu i podejście do niewolnictwa w kraju, który dopiero … Czytaj dalejMłoda Brazylia – recenzja filmu „Todos os Mortos” – Berlinale 2020

Poezja niedopowiedzeń – recenzja filmu „The Staggering Girl”

Luca Guadagnino w ostatnich latach wyrósł na jedno z najciekawszych nazwisk światowego kina. Ponad dekadę po pierwszym dużym sukcesie (Jestem miłością) pozostaje nieprzewidywalny, realizując z roku na rok filmy tak różne jak Tamte dni, tamte noce i Suspiria. Jego nowy projekt także jest nietuzinkowy – choćby dlatego, że to pierwszy fabularny film średniometrażowy w dorobku … Czytaj dalejPoezja niedopowiedzeń – recenzja filmu „The Staggering Girl”

Świtezianka – recenzja filmu „Undine” – Berlinale 2020

Undine

Christian Petzold już jakiś czas temu umiłował sobie dekonstruowanie melodramatu jako swój kierunek artystyczny. Tym, co najbardziej przyciąga go do tego archetypicznego gatunku jest zapewne kwestia tożsamości. Bo co to znaczy kochać? Czy wiemy tak naprawdę kogo i dlaczego kochamy? Czy miłość jest uczuciem jednostkowym, czy może zostać przelana na kolejne osoby? W „Feniksie” Nelly … Czytaj dalejŚwitezianka – recenzja filmu „Undine” – Berlinale 2020

Na beczce prochu – recenzja filmu „Nędznicy”

nędznicy

Nastolatek wychodzi z klatki schodowej owinięty francuską flagą. Zmierza do centrum miasta, aby wraz z innymi obejrzeć finał Mistrzostw Świata w piłce nożnej. Tam poczuje jakąś namiastkę wspólnoty, gdy razem z tłumem wymachującym narodowymi symbolami będzie śpiewał Marsyliankę i krzyczał z radości. Cały film Ladj Ly będzie dążył do tego, by tę otwierającą scenę zbiorowego … Czytaj dalejNa beczce prochu – recenzja filmu „Nędznicy”

Wieczność – recenzja filmu „Malmkrog” – Berlinale 2020

Malmkrog

Cristi Puiu nie ma wytchnienia dla swoich widzów. Po dekonstrukcji świadomości Rumunów poprzez przedstawienie wielogodzinnej stypy w „Sieranevadzie” teraz idzie o krok dalej. W prezentowanym w berlińskiej sekcji Encounters „Malmkrogu” porywa się na dyskusję o sensie człowieczeństwa, znaczeniu dobra i zła, religii czy koncepcji cywilizacji Zachodu. A to wszystko podczas trzyipółgodzinnej nieprzerwanej dyskusji po francusku, … Czytaj dalejWieczność – recenzja filmu „Malmkrog” – Berlinale 2020

Nieudane inspiracje – recenzja filmu „Miłość mojego brata”

Czy Kanada faktycznie jest krajem mlekiem i miodem płynącym? Tak samo jak wszędzie indziej na świecie ludzie zmagają się tam ze swoimi oraz cudzymi problemami. Nad jedną z wielu ludzkich historii pochyla się Monia Chokri w Miłości mojego brata. W swoim pełnometrażowym debiucie kanadyjska reżyserka decyduje się przedstawić mocno ze sobą splecione losy dorosłego rodzeństwa. … Czytaj dalejNieudane inspiracje – recenzja filmu „Miłość mojego brata”

Życie to iluzja – recenzja filmu „Sybilla”

sybilla

Nie da się zaprzeczyć, że Justine Triet porusza się w temacie niewiast na skraju załamania nerwowego ze sprawnością Almodóvara. Wstęp najnowszego filmu Francuzki inspirowany jest fabułą „Innej kobiety” Woody’ego Allena. Tam również podczas przeprowadzanej sesji terapeutycznej wyznania niezadowolonej kobiety burzą spokój u młodej, szanowanej intelektualistki, inicjując kryzys psychiczny. W „Sybilli” podobna sytuacja służy ukazaniu tytułowej … Czytaj dalejŻycie to iluzja – recenzja filmu „Sybilla”

Portret artysty w wieku starczym – recenzja filmu „Tommaso”

Tommaso

Gdyby ktoś obudził was w środku nocy, przystawił pistolet do głowy i kazał szybko wymienić przynajmniej jeden autotematyczny film, większość zapewne podałaby Osiem i pół. Przecież arcydzieło Felliniego, parafrazowane między innymi przez Woody’ego Allena we Wspomnieniach z gwiezdnego pyłu, to najbardziej reprezentatywny przedstawiciel kina o jego twórcy. Samo ujawnienie postaci reżysera w filmie nie musi … Czytaj dalejPortret artysty w wieku starczym – recenzja filmu „Tommaso”

Na skróty – recenzja filmu „Nieoszlifowane diamenty”

Nieoszlifowane diamenty

Od 31 stycznia na Netflixie dostępna jest jedna z najciekawszych produkcji zeszłego roku, czyli „Nieoszlifowane diamenty” braci Safdie. Powracamy do niej z okazji rozdania nagród Film Independent, na których zdobyła aż trzy statuetki – za montaż, reżyserię i dla odtwórcy głównej roli męskiej, Adama Sandlera. Brzydkie kaczątko amerykańskiej kinematografii zdołało znowu przemienić się w pięknego … Czytaj dalejNa skróty – recenzja filmu „Nieoszlifowane diamenty”

Żyjesz dla fabryki, umierasz dla fabryki – recenzja filmu “Amerykańska fabryka”

Amerykańska fabryka

Widzowie śledzący poczynania Netflixa od dłuższego czasu, z pewnością zauważyli, że streamingowy gigant nie zajmuje się jedynie dostarczaniem widzom kolejnych filmów i seriali, ale dba również o kreowane w nich wartości. Wśród oryginalnych produkcji spod znaku czerwonej N, znajdujemy mnóstwo dzieł mówiących o tolerancji, ekologii, równości płci czy prawach zwierząt. O ile w fabułach wszystkie … Czytaj dalejŻyjesz dla fabryki, umierasz dla fabryki – recenzja filmu “Amerykańska fabryka”

Le Mans Bloody Hell! – recenzja filmu „Le Mans ’66”

Le Mans

Szeroko rozumiane kino sportowe, oparte na zarówno prawdziwych wydarzeniach, jak i tych, które rodzą się od zera w głowach scenarzystów, wbrew pozorom nie gustuje w historiach wielkich mistrzów, potwierdzających swoją dominację przez długie lata. Widzowie na całym świecie pokochali przecież nie championa – Apollo Creeda, a ucierającego mu nosa boksera-amatora Rocky’ego Balboę, a bohaterem jedynego … Czytaj dalejLe Mans Bloody Hell! – recenzja filmu „Le Mans ’66”

Szalone nożyczki – recenzja filmu “Na noże”

Rian Johnson, świeżo po ambiwalentnym przyjęciu Ostatniego Jedi, podjął się kolejnego ryzykownego przedsięwzięcia. Tym razem jednak, zamiast słynnej i uwielbianej serii filmowej, wziął na tapet jeden z najstarszych i najbardziej skodyfikowanych filmowych gatunków. Kryminał, a konkretnie film detektywistyczny (tzw. whodunit), obecny jest na ekranach kin od początku XX wieku, a przecież jego książkowy odpowiednik stworzył … Czytaj dalejSzalone nożyczki – recenzja filmu “Na noże”

Historia lubi się powtarzać – recenzja filmu „Małe kobietki”

„Małe kobietki”, powieść Louisy May Alcott, można uznać za historię, która na stałe zagościła w sercach ludzi. Już od ponad wieku co kilkanaście lat pojawiają się nowa ekranizacje, w których zawsze występuje aktorski kwiat kinematografii. Niewątpliwie sukces leży w ponadczasowości i uniwersalnym przesłaniu książki. Fabuła, mimo iż nie do końca przeszła próbę czasu, to jednak … Czytaj dalejHistoria lubi się powtarzać – recenzja filmu „Małe kobietki”

Pieskie życie – recenzja filmu „Marona – psia opowieść”

Marona

Nie od dziś wiadomo, że animacje i zwierzęta się dopełniają. Disney zaczynał od Myszki Miki, potem opowiadał m.in. o lwie Simbie, jelonku Bambim czy 101 dalmatyńczykach. Trend uczłowieczania świata w filmie animowanym na zwierzętach się nie zatrzymał, czyniąc z bohaterów zabawki, produkty spożywcze, emocje czy emotikony. Nie znaczy to jednak, że w dobie coraz śmielszych … Czytaj dalejPieskie życie – recenzja filmu „Marona – psia opowieść”

Śmiało kroczyć tam – recenzja filmu „Proxima”

Proxima

„Śmiało kroczyć tam, gdzie nie dotarł jeszcze żaden człowiek” głosi motto przyświecające bohaterom seriali „Star Trek”. W ich świecie cała Ziemia zjednoczyła się, odrzucając nacjonalizmy i wewnętrzne konflikty, co umożliwiło eksplorację bezkresu kosmosu. Chociaż Alice Winocour w swoim najnowszym filmie „Proxima” akcję osadza w bardzo niedalekiej przyszłości, to śmiało można powiedzieć, że hasło to towarzyszy … Czytaj dalejŚmiało kroczyć tam – recenzja filmu „Proxima”

Małysz, Ojciec Święty, Zenon Martyniuk, Franciszek Maurer – recenzja filmu „Psy 3. W imię zasad”

Psy 3

W pierwszych Psach Bogusław Linda, czy tam jego alter ego, pamiętnie argumentował odejście swojej byłej żony stwierdzeniem: „Bo to zła kobieta była”. W Ostatniej krwi, która ostatnią się nie okazała, Cezary Pazura ku uciesze polskiej, chorobliwe mizoginistycznej publiki okładał swoją ekranową żonę, twórczo rozwijając przy tym ów wątek: „Franz nie ma racji, wy nie jesteście … Czytaj dalejMałysz, Ojciec Święty, Zenon Martyniuk, Franciszek Maurer – recenzja filmu „Psy 3. W imię zasad”

Duch czasu – recenzja filmu „Dwóch papieży”

Pierwsze doniesienia na temat Dwóch papieży mogły budzić mieszane odczucia. Film miał podejmować temat bez wątpienia ciekawy, w rolach głównych obsadzono doskonałych aktorów, po drugiej stronie kamery stanąć mieli zdolny reżyser i operator, a koszty realizacji projektu pokrywał kapitał Netflixa; z drugiej jednak strony scenariusz napisał Anthony McCarten, którego dotychczasowy dorobek na polu filmowych biografii … Czytaj dalejDuch czasu – recenzja filmu „Dwóch papieży”

Obiecajcie, że mnie nie zapomnicie – recenzja filmu „Judy”

Są postaci, które zapadają w zbiorowej popkulturowej pamięci, ich sława sięga dużo dalej niż ich życie i dużo dalej niż ich twórczość. Stają się symbolami, pomnikami. Jedną z takich postaci jest niewątpliwie Judy Garland, wieczna Dorotka, która nigdy nie uniosła ciężaru nałożonego na jej wąskie barki najpierw przez ambitnych rodziców, a następnie producentów MGM. O … Czytaj dalejObiecajcie, że mnie nie zapomnicie – recenzja filmu „Judy”

Matnia – recenzja filmu „Oficer i szpieg”

Oficer i szpieg

Sprawa Dreyfusa – pod taką nazwą przeszedł do historii polityczny skandal, który rozpalił Francję na przełomie XIX i XX wieku. Historia Alfreda Dreyfusa, francuskiego oficera pochodzenia żydowskiego, który na podstawie spreparowanych dowodów został oskarżony o szpiegostwo na rzecz Niemiec, miała daleko idące konsekwencje w społeczeństwie francuskim i jeszcze długo odbijała się czkawką – nie tylko … Czytaj dalejMatnia – recenzja filmu „Oficer i szpieg”

Skóra, w której żyję – recenzja filmu „Deerskin”

Deerskin

Do jakich czynów zdolny jest człowiek, kiedy kogoś naprawdę kocha? Ile gotów poświęcić dla miłości? Kiedy targa nami namiętność odpowiedź jest prosta – wszystko, a nawet jeszcze więcej. Opętańcze pożądanie sprawia, że wszelkie hamulce puszczają, a my niczym postaci z dzieł lorda Byrona, opętani szaleństwem, gotowi jesteśmy zgładzić każdego, kto spróbuje zagrodzić nam drogę do … Czytaj dalejSkóra, w której żyję – recenzja filmu „Deerskin”

Pieśń o wojnie – recenzja filmu „1917”

1917

Z niezrozumiałych dla mnie powodów w popkulturze I wojna światowa zdecydowanie ustępuje popularnością swojej ćwierć stulecia młodszej potomkini. Jaskółką pewnej zmiany mogła być gra Battlefield I z 2016 roku pozwalająca przenieść się na pola bitew pod Gallipoli czy Verdun. W październiku do polskich kin wszedł też dokument I młodzi pozostaną o młodych Brytyjczykach walczących we … Czytaj dalejPieśń o wojnie – recenzja filmu „1917”

Always On My Mind – recenzja filmu „Matthias i Maxime”

Xavier Dolan, od kiedy, przekraczając smugę cienia wellesowskich 26. urodzin, wyrósł z tytułu genialnego dziecka kina indie, miał trochę pod górkę. Już odbiegający od jego dotychczasowych zainteresowań thriller Tom budził wątpliwości, canneński hit To tylko koniec świata bardzo podzielił publiczność, a porażka artystyczna anglojęzycznego The Death and Life of John F. Donovan była tak dotkliwa, … Czytaj dalejAlways On My Mind – recenzja filmu „Matthias i Maxime”

Ain’t Got No Love – recenzja filmu „Błąd systemu”

Jednym z przebojów tegorocznego Berlinale był bez wątpienia Błąd systemu – film uhonorowany Nagrodą im. Alfreda Bauera, później też wystawiony przez Niemcy w oscarowym wyścigu. Debiut Nory Fingscheidt do polskich kin trafi w styczniu, wcześniej był pokazywany przedpremierowo w całej Polsce w ramach Tygodnia Filmu Niemieckiego. Czy obraz ten faktycznie zasługuje na szum, który wywołał … Czytaj dalejAin’t Got No Love – recenzja filmu „Błąd systemu”

In vino veritas – recenzja filmu „Winowajca”

Winowajca

Tytułowy bohater filmu „Winowajca” przekroczywszy smugę cienia absurdalnie rzuca z dnia na dzień pracę i bez słowa wyjeżdża do Włoch, aby tam reanimować rodzinny biznes winiarski. Na miejscu wszyscy są przyjaźnie nastawieni, choć sceptyczni. Czy można wziąć na serio śmiałe zamierzenia niefrasobliwego uciekiniera, który rezygnuje z lukratywnej pracy prawnika na rzecz nowego hobby? Porywczy Mark … Czytaj dalejIn vino veritas – recenzja filmu „Winowajca”

Krótki format: „Gwiezdne Wojny: Skywalker. Odrodzenie”

Skywalker. Odrodzenie

Gwiezdne Wojny: Skywalker. Odrodzenie Tytuł oryginalny: Star Wars: The Rise of Skywalker Kraj: USA Reżyseria: J.J. Abrams Występują: Daisy Ridley, Adam Driver, Oscar Isaac i inni Dystrybycja polska: Disney Ocena: 3/5 Chciałoby się powiedzieć, że Moc dawno nie była tak wszechobecna w mediach. Po chwilowej absencji, Gwiezdne Wojny prawie jednocześnie zawitały na naszych konsolach (Star … Czytaj dalejKrótki format: „Gwiezdne Wojny: Skywalker. Odrodzenie”

I po La La Landzie – recenzja filmu „Historia małżeńska”

Historia małżeńska

Oscarowy wyścig trwa w najlepsze, kolejne gremia przyznają swoje nagrody i nominacje, a dystrybutorzy wydają miliony na kampanię. Netflix po zeszłorocznej walce o statuetkę dla meksykańskiej Romy w tym roku przygotował aż trzech silnych anglojęzycznych kandydatów. Czy któregoś z nich czeka ostateczna wiktoria? Najprawdopodobniejsza wydaje się ona dla Historii małżeńskiej, obyczajowego dramatu spod ręki drugiego … Czytaj dalejI po La La Landzie – recenzja filmu „Historia małżeńska”

Idź i skacz – recenzja filmu „Jojo Rabbit” – Camerimage

Jojo Rabbit

Oswajanie wielkich tragedii poprzez humor i karykaturę miewało różne oblicza. Bez mała 80 lat temu Charlie Chaplin śmiał się w twarz Hitlerowi, a Kapitan Ameryka pacyfikował dyktatora swoją aryjską pięścią na okładce debiutanckiego komiksu. Wiele lat później, u progu nowego tysiąclecia, Roberto Benigni złapał garść Oscarów za swoją pokrzepiającą reinterpretację doświadczenia Holokaustu Życie jest piękne, … Czytaj dalejIdź i skacz – recenzja filmu „Jojo Rabbit” – Camerimage

Kochać to także umieć się rozstać – recenzja filmu „Van Goghi” – Sputnik

Van_Goghi_2018

Film Van Goghi Siergieja Liwniewa opowiada o trudnej więzi ojca z synem. Początkowo miała to być opowieść o relacji z matką, tak ważnej w życiu każdego, ale roszada się opłacała. Ci, którzy mieli już przyjemność obejrzeć rosyjski komediodramat, zgodnie twierdzą, że Daniel Olbrychski spełnia się w roli egoistycznego i niesamodzielnego starszego pana. Wiktor to uznany … Czytaj dalejKochać to także umieć się rozstać – recenzja filmu „Van Goghi” – Sputnik

Noce Bangkoku – recenzja filmu “BNK48: Dziewczyny nie płaczą” – Pięć Smaków

bnk48

J-pop to obok anime i mangi jedno z najczęściej kojarzonych z Japonią zjawisk w zachodnim świecie. Również inne kraje azjatyckie pozostają pod silnym wpływem kultury Kraju Kwitnącej Wiśni. Wśród zespołów, które odcisnęły największe piętno na rynku muzycznym sąsiadów warto wymienić AKB48. Powstały w Akihabarze, dzielnicy Tokio (skąd nazwa bandu), japoński girlsband liczy obecnie ponad sto … Czytaj dalejNoce Bangkoku – recenzja filmu “BNK48: Dziewczyny nie płaczą” – Pięć Smaków

We’ll never be royals – o filmie “Ślicznotki”

W napiętym sezonie festiwalowym na dalszy plan schodzą kinowe premiery. Przez to łatwo pominąć produkcje, które, chociażby przez protekcjonalny, sugerujący bezmyślne, przeciętne kino rozrywkowe tytuł, nie kuszą zbyt gorąco. Taki los w naszej redakcji spotkał „Ślicznotki”, które już niestety zakończyły swój dystrybucyjny bieg, ale, których niewątpliwie warto wypatrywać w ofercie serwisów vod. Minęło 11 lat … Czytaj dalejWe’ll never be royals – o filmie “Ślicznotki”

Po drugiej stronie maski – recenzja filmu „Czerwony fallus” – Pięć Smaków

czerwony fallus

W roku 2017 Festiwal Filmowy Pięć Smaków przygotował wyjątkową retrospektywę kina bhutańskiego. Ważkość tej inicjatywy była nie do przecenienia, ponieważ młode kino z himalajskiego kraju pozostaje nadal niedostępne i nieznane. Po seansach takich filmów jak Miód dla dakini czy Hema Hema rósł apetyt na więcej. Na szczęście i w tym roku w programie festiwalu znalazło … Czytaj dalejPo drugiej stronie maski – recenzja filmu „Czerwony fallus” – Pięć Smaków

Stranger than fiction – recenzja filmu „Buñuel w labiryncie żółwi” – Etiuda & Anima

Widzowie 26. edycji krakowskiego festiwalu Etiuda & Anima mogli obejrzeć film, który jest szczególnym rarytasem. Walcząca o nominację do Oscara animacja hiszpańskiego twórcy Salvadora Simó opowiada bowiem o kręceniu filmu – i to nie byle jakiego oczywiście, ale z dorobku samego Luisa Buñuela. Już sam ten fakt powinien zaciekawić każdego wytrawnego kinomana. Mamy oto bowiem … Czytaj dalejStranger than fiction – recenzja filmu „Buñuel w labiryncie żółwi” – Etiuda & Anima

Długa noc przed nami – recenzja filmu „Lighthouse” – AFF

Lighthouse

Renesans produkcji w nieoczywisty sposób czerpiących z tradycji kina grozy trwa w najlepsze już od paru lat. Nadszedł więc moment, w którym można zaobserwować rozwój twórczy autorów, których obrazy tę arcyciekawą modę zapoczątkowały. I tak jak niektórzy w kolejnych dziełach porzucili horrorową stylistykę (jak David Lowery, Trey Edward Shults lub David Robert Mitchell), tak inni … Czytaj dalejDługa noc przed nami – recenzja filmu „Lighthouse” – AFF

Koguty z demobilu – recenzja filmu „Wielka poezja” – Sputnik

Wielka poezja

Paweł Łungin to jedna z największych żyjących legend rosyjskiego kina, człowiek, którego bez przesady możemy postawić w jednym rzędzie z takimi tuzami jak Andriej Zwiagincew, Andriej Konczałowski czy Aleksandr Sokurow. Teraz na światowe ekrany wszedł reżyserski debiut jego syna Aleksandra. Czy pierworodny poszedł w ślady ojca? Aleksander był na kino skazany od urodzenia, reżyserem był … Czytaj dalejKoguty z demobilu – recenzja filmu „Wielka poezja” – Sputnik

Odcienie tęsknoty – recenzja filmu „Niewidoczne życie sióstr Gusmão”

Kino brazylijskie nie jest w naszym kraju zbyt popularne, ale kiedy już się pojawia, zdecydowanie warto się z nim zmierzyć. W ostatnich latach mogliśmy oglądać np. świetnego „Aquariusa” z wielką kreacją Soni Bragi czy nie w pełni udane, ale estetycznie nakręcone „Hard Paint”, zaś tej jesieni do kin trafiło „Niewidoczne życie sióstr Gusmão” – nagrodzone … Czytaj dalejOdcienie tęsknoty – recenzja filmu „Niewidoczne życie sióstr Gusmão”

Cena sławy – recenzja filmu „Nina Wu” – Pięć Smaków

Nina Wu

Dziewczyna z prowincji, walcząca o przepustkę do wielkiego świata show-biznesu to zawsze interesujący mnie typ bohaterki, mimo że stosunkowo często wykorzystywany przez kino. Czy tego rodzaju awans społeczny jest w ogóle możliwy i czy ceną sławy musi być utrata podmiotowości? Inspiracją dla Wu Ke-xi, scenarzystki i odtwórczyni głównej roli była akcja #metoo, jednak tytułowa Nina … Czytaj dalejCena sławy – recenzja filmu „Nina Wu” – Pięć Smaków

Gatunek? Film na ważny temat – recenzja filmu „Ci, którzy pozostali”

Wszyscy to znamy: raz na jakiś czas musi powstać film wyglądający trochę jak produkcja telewizyjna, który w przystępnej dla podstawówek formie przypomni, że Holocaust był zły, a komunizm jeszcze gorszy. Uwielbia je wasza babcia i wasza polonistka, idealnie pasują na double feature z „Czasem honoru” i podkład do świątecznego kotleta. Takim właśnie filmem jest tegoroczny … Czytaj dalejGatunek? Film na ważny temat – recenzja filmu „Ci, którzy pozostali”

Przyszłość ma twoje imię – recenzja filmu „Maggie” – Pięć Smaków

Maggie_korean

Kiedy młody mężczyzna, Sung-wan, spaceruje po barierce przy piosence „Maxine”, szukając drogocennego pierścionka, wygląda wtedy, jakby unosił się nad ziemią. Pozostawione samemu sobie młode pokolenie Koreańczyków w debiucie Yi Ok-seop żyje w odrealnionej bańce, ale jak się okazuje – w przyjaznym im miejscu. Fabuła filmu „Maggie” opiera się luźno na perypetiach młodej pielęgniarki, Yoon-young i … Czytaj dalejPrzyszłość ma twoje imię – recenzja filmu „Maggie” – Pięć Smaków

Niech na całym świecie wojna – recenzja filmu „Krasue: zimne tchnienie”

Krasuje: zimne tchneinie

Kino to rozrywka, rozrywka, z której wyrosła sztuka, rozrywka, w której może się kryć bardzo wiele treści, która może inspirować się bardzo wieloma źródłami, ale wciąż rozrywka. Wspaniale, że powstają takie filmy jak „Krasue: zimne tchnienie”, które pozwalają nam sobie o tym przypomnieć. Filmy, zwłaszcza gatunkowe, niezwykle chętnie sięgają po legendy i ludowe podania. Postaci … Czytaj dalejNiech na całym świecie wojna – recenzja filmu „Krasue: zimne tchnienie”

Kowadła wojny – recenzja filmu „Ukryte życie” – AFF

„Ukryte życie” to obraz bardzo długo oczekiwany, przynajmniej przez fanów Terrence’a Malicka. Jak zapowiadano, Amerykanin porzuca tu narracyjne eksperymenty ze swoich ostatnich filmów i powraca do opowiadania historii; zresztą historii nie byle jakiej, bo osadzonej w realiach II wojny światowej – tak jak „Cienka czerwona linia”, dla wielu najważniejsze dzieło reżysera. Nic więc dziwnego, że … Czytaj dalejKowadła wojny – recenzja filmu „Ukryte życie” – AFF

Morderca na urlopie – recenzja filmu „Pan Long” – Pięć Smaków

Pan Long

Znany bywalcom festiwali japoński reżyser Hiroyuki Tanaka, ukrywający się pod pseudonimem SABU, dwa lata temu przyjechał na Berlinale z nowym filmem. Startujący w konkursie głównym „Pan Long”, choć wrócił z Niemiec bez nagród, udowodnił, że eklektyczny styl autora „Miss Zombie” nie stępił się ani trochę. Dzięki selekcjonerom Pięciu Smaków mogli się o tym przekonać na … Czytaj dalejMorderca na urlopie – recenzja filmu „Pan Long” – Pięć Smaków

Jestem Kazik, co po ulicach łazi – recenzja filmu „Kult. Film”

Kult. Film

Filmy dokumentalne o zespołach muzycznych czy wokalistach powstają bardzo często: co roku na ekrany polskich kin kilka tego typu propozycja, a internetowe streamingi dorzucają dziesiątki kolejnych. Pretekstem do stworzenia takiego dzieła zazwyczaj są śmierć artysty lub przejście na zasłużoną emeryturę. Inaczej jest jednak w przypadku zespołu Kult, który nie ma zamiaru schodzić ze sceny, a … Czytaj dalejJestem Kazik, co po ulicach łazi – recenzja filmu „Kult. Film”

It Is What It Is – recenzja filmu „Irlandczyk” – Camerimage

Irlandczyk

Peter Greenaway na spotkaniu towarzyszącym swojej, fenomenalnej zresztą, wystawie w toruńskim CSW zarzucił koledze po fachu (reżyserskim, nie malarskim) hipokryzję. Scorsese krytykuje epidemię taśmowo produkowanych filmów o superbohaterach, samemu rzekomo będąc wtórnym i nie mogąc przestać kręcić filmów o mafii. Zanim obronimy motywacje Martina w doborze tematów i estetyk, warto spojrzeć na same liczby: do … Czytaj dalejIt Is What It Is – recenzja filmu „Irlandczyk” – Camerimage

Krwawy karnawał, czyli o fenomenie popularności „Jokera”

Joker

Minął już ponad miesiąc od premiery „Jokera”, a emocje wokół filmu Todda Phillipsa nie słabną. Takiej pozaekranowej żywotności nie doczekało się chyba żadne kinowe dzieło od czasu „Trzech billboardów za Ebbing, Missouri”, których tytułowy motyw wykorzystywano w różnorakich społecznych akcjach i protestach. Skalę wyjątkowości recepcji „Jokera” unaocznia też porównanie z innym, skądinąd podobnym filmem. „Parasite” … Czytaj dalejKrwawy karnawał, czyli o fenomenie popularności „Jokera”

Babcia weszła na dach – recenzja filmu „Kłamstewko” – AFF

Chińsko-amerykańskie „Kłamstewko” było jednym z przebojów tegorocznego Sundance. Na ekrany w USA weszło już parę miesięcy temu, a dziś M2 Films ogłosiło, że wprowadzi ten tytuł do naszego kraju w regularnej dystrybucji kinowej w roku 2020! Podróż po polskich festiwalach film (wtedy jeszcze jako „Pożegnanie”) rozpoczął od dwóch pokazów włączonych w ostatniej chwili do programu … Czytaj dalejBabcia weszła na dach – recenzja filmu „Kłamstewko” – AFF

Om mani padme hum – recenzja filmu „Balon” – Pięć Smaków

balon

W roku 2016 na 10. jubileuszowej edycji festiwalu Pięć Smaków nagrodę NETPAC odebrał Tybetańczyk Pema Tseden. Jego „Tharlo” urzekło widzów i jurorów głównie przepiękną stroną wizualną, choć dostrzegano w nim również policzek dyskretnie wymierzony Chińskiej Republice Ludowej. W tym roku reżyser powrócił do Warszawy, przywożąc z sobą aż dwa filmy: „Jinpę” oraz omawiany w poniższym … Czytaj dalejOm mani padme hum – recenzja filmu „Balon” – Pięć Smaków

List miłosny – recenzja filmu „Całuję, Antosha” – AFF

Anton Yelchin nie zyskał wielkiej popularności ani za życia, ani po swej tragicznej śmierci. Wiele osób zna jego twarz z drugoplanowych ról w „Star Treku” i „Tylko kochankowie przeżyją”, ale niekoniecznie kojarzy nazwisko. Wyreżyserowany przez Garreta Price’a dokument „Całuję, Antosha” utrwala postać młodego aktora w zbiorowej świadomości, w pewnym sensie otwierając mu drogę do pośmiertnej … Czytaj dalejList miłosny – recenzja filmu „Całuję, Antosha” – AFF

Szkolne dni – recenzja filmu „Kwiaty zła” – Pięć Smaków

Kto z nas nigdy nie był nastolatkiem? Kto z nas wiedział, co ze sobą zrobić? Jak w tłumie ma się odnaleźć przypadkowy chłopak z prowincjonalnego miasta? Jak się samoidentyfikować? O młodzieńczym zagubieniu, poszukiwaniu siebie w maskach i łatkach oraz próbie określenia własnej tożsamości w tym całym zamieszaniu opowiadają „Kwiaty zła”. Film miał międzynarodową premierę na … Czytaj dalejSzkolne dni – recenzja filmu „Kwiaty zła” – Pięć Smaków

Jestem kurierem, więc rzucam paczkami – recenzja filmu „Nie ma nas w domu”

Nie ma nas w domu

Bez umowy, bez zdzierania na podatkach i “ZUS-ach”, luźne relacje z pracodawcą, kłócenie się z klientami o piłkę nożną, potem robienie im niewinnych żarcików, własny samochód oraz, w teorii, elastyczne godziny. Brzmi jak wymarzona praca? Może dla studenta, niekoniecznie już dla mężczyzny po trzydziestce, pozbawionego bezpiecznej bazy ekonomicznej, z mieszkaniem, piętrzącymi się rachunkami i dwójką … Czytaj dalejJestem kurierem, więc rzucam paczkami – recenzja filmu „Nie ma nas w domu”

Melodie z mojego podwórka – recenzja filmu “Serce Jamajki”

serce jamajki

Słońce ledwo co wzeszło, a co sił w nogach dziarsko pomyka ku łodzi rybackiej staruszek z kiścią bananów. Nie musi już uwijać się tak jak niewolnicy z przeszłości, aby dostać swoją dolę. Śpiew jako nieodzowna część historii narodu Jamajki pomagał przejść przez stulecia niewoli czy uciec od problemów, wnosząc wszechobecną radość i pozwalając z miejsca … Czytaj dalejMelodie z mojego podwórka – recenzja filmu “Serce Jamajki”

21st Century Women – recenzja filmu „Święta Frances” – AFF

Święta Frances

Jak co roku na American Film Festival, sekcja Spectrum pełna jest niezależnych produkcji odległych od mainstreamu, czy to estetycznie, czy tematycznie. Zwyciężczynią tegorocznego konkursu okazała się doceniona przez publiczność na festiwalu SXSW „Święta Frances” w reżyserii Alexa Thompsona. Bridget (w tej roli Kelly O’Sullivan, autorka scenariusza) ma 34 lata, pracuje jako kelnerka i, niczym tytułowa … Czytaj dalej21st Century Women – recenzja filmu „Święta Frances” – AFF

Drogocenne wspomnienie – recenzja filmu „Amazing Grace: Aretha Franklin”

Amazing Grace

Bóg najwyraźniej kocha muzykę. Dla Niego Elvis przestawał kołysać biodrami, ponad piski podfruwajek stawiając cichy płacz w kaplicy, Little Richard schował nabrzmiałe seksualną potencją wrzeszczące laudacje dla niewiast o dwusylabowych imionach i został pastorem, a Johnny Cash zamiast kręgu ognia wypatrywał uczty niebieskiej. Dla odmiany talent Arethy Franklin narodził się w Kościele. Pierwsze nagrania czternastoletniej … Czytaj dalejDrogocenne wspomnienie – recenzja filmu „Amazing Grace: Aretha Franklin”

Ludzki dotyk – recenzja filmu „Oddział 5B” – AFF

W konkursie American Docs na tegorocznym American Film Festival startuje 13 dokumentów – wśród nich “Oddział 5B”, który wcześniej pokazywano m.in. w Cannes, podczas LA Pride, a premierowo jeszcze w zeszłym roku na festiwalu San Francisco Docs Stories. Czy twórcy poradzili sobie z niełatwym tematem, jakim jest epidemia AIDS? Film opowiada o powstałym w 1983 … Czytaj dalejLudzki dotyk – recenzja filmu „Oddział 5B” – AFF

Trzeba było (po)zostać dresiarzem – recenzja filmu „Proceder” [18+]

Proceder

„Mordo, masz dla kogo żyć. Moja dupa cię słucha” – mówi stróż prawa do poszukiwanego złodzieja samochodów i rapera, który zaraz w malignie wykona skok z szóstego piętra warszawskiego hotelu, skutkujący kilkumiesięczną śpiączką i stworzeniem jednego z wielu mitów założycielskich Tomasza Chady. W tej jednej scenie “Proceder” braci Węgrzyn jest prawdopodobnie najbliżej emocjonalnej prawdy. Prosty, … Czytaj dalejTrzeba było (po)zostać dresiarzem – recenzja filmu „Proceder” [18+]

Pora mroku – recenzja filmu „Godzina oczyszczenia” – Fest Makabra 2019

Godzina oczyszczenia

Długie jesienne wieczory okalające Halloween to nieoceniona okazja, by sprawdzić czy słowa o renesansie filmowego horroru nie są przesadzone. Niegdyś gatunek święcący olbrzymie sukcesy artystyczne (by wspomnieć choćby „Gabinet doktora Caligariego” Roberta Wiene czy „Nosferatu” Murnaua), później często traktowany z pobłażaniem i kojarzony z rozrywką niskich lotów dla nastolatków. Ale nawet w erze, kiedy królowały … Czytaj dalejPora mroku – recenzja filmu „Godzina oczyszczenia” – Fest Makabra 2019

Jak nowa, rezydencja Carów – recenzja filmu „Do domu”

Niedawno zakończyła się czwarta edycja Festiwalu Filmowego Ukraina. Zwycięzcą okazał się tegoroczny oscarowy kandydat naszego wschodniego sąsiada – „Do domu”. Czemu był to najlepszy możliwy wybór, a sama produkcja jest reprezentującą najwyższy poziom spośród reprezentantów naddnieprzańskiego kraju od wielu lat? Młody krymski reżyser Nariman Aliew w centrum swojego debiutu postawił własnych ziomków. Po rosyjskiej agresji … Czytaj dalejJak nowa, rezydencja Carów – recenzja filmu „Do domu”

Dojrzewanie do umierania – recenzja filmu „Babyteeth” – WFF

babyteeth

Ciepło przyjęty na Festiwalu w Wenecji “Babyteeth” miał niedawno okazję zaprezentować się polskim widzom na Warszawskim Festiwalu Filmowym, gdzie zajął czwarte miejsce w plebiscycie publiczności. Co interesującego ma w sobie historia śmiertelnie chorej nastolatki i jej osobliwego związku z chłopakiem z marginesu? Okazuje się, że debiutująca reżyserka Shannon Murphy nadała tym wytartym kliszom nowej świeżości. … Czytaj dalejDojrzewanie do umierania – recenzja filmu „Babyteeth” – WFF

Aleksander Wielki zapłakał – recenzja filmu „Bóg istnieje, a jej imię to Petrunia”

W jednym z najbardziej wymownych dialogów najnowszego filmu Teony Strugar Mitewskiej, tytułowa bohaterka, zapytana przez policjanta o wykształcenie odpowiada, że ukończyła historię. Mężczyzna nie ukrywa zdziwienia zainteresowaniem bohaterki chińską rewolucją komunistyczną, a nie, jak “patriotycznie” przystoi, Aleksandrem Wielkim, nie bez kozery nazywanym przecież także Macedońskim. Wiele zabawnych społecznych obserwacji można wydobyć z samej tej krótkiej … Czytaj dalejAleksander Wielki zapłakał – recenzja filmu „Bóg istnieje, a jej imię to Petrunia”

Ziemia niczyja – recenzja filmu „Atlantyda” – WFF

Atlantyda

Kiedy media całego świata informowały o rozstrzygnięciu tegorocznego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, wiadomością numer jeden stał się oczywiście zaskakujący sukces “Jokera”. W Polsce szerokim echem odbiła się również, co zrozumiałe, wieść o ciepłym przyjęciu “Oficera i szpiega” Romana Polańskiego, który otrzymał aż trzy nagrody. W całym natłoku informacji nawet żywo zainteresowani kinem odbiorcy mogli … Czytaj dalejZiemia niczyja – recenzja filmu „Atlantyda” – WFF

Był czarny, czarny las – recenzja filmu “Koko-di Koko-da” – Fest Makabra 2019

Koko-di Koko-da

Johannes Nyholm, autor nagrodzonego trzy lata temu na Warszawskim Festiwalu Filmowym “Olbrzyma” (dostępny na Netflixie!), pod płaszczykiem horroru z domieszką oniryzmu, czarnego humoru i elementów rodem z kina fantastycznonaukowego ukrywa dramat psychologiczny o pewnym małżeństwie muszącym poradzić sobie z traumą. Po ciepłym przyjęciu na szeregu festiwali (m.in. Sundance, Rotterdam, Nowe Horyzonty) “Koko-di Koko-da” trafia do … Czytaj dalejBył czarny, czarny las – recenzja filmu “Koko-di Koko-da” – Fest Makabra 2019

Ten obcy – recenzja filmu „Boja” – WFF

Jedną z największych zalet Warszawskiego Festiwalu Filmowego była zawsze możliwość obejrzenia filmów z najdalszych zakątków świata. Jak zapewnia dyrektor Stefan Laudyn, w tym roku selekcja została dokonana spośród nadesłanych filmów ze 122 krajów. Niemałą gratką była zatem możliwość zobaczenia dzieł z Laosu czy Kostaryki. Spośród produkcji z egzotycznych lokalizacji największe wrażenie zrobił na mnie jednak … Czytaj dalejTen obcy – recenzja filmu „Boja” – WFF

Sny w domu wiedźmy – recenzja filmu „Dziewczyna z trzeciego piętra” – Fest Makabra 2019

https://pelnasala.pl/dziewczyna-z-trzeciego/

Film „Dziewczyna z trzeciego piętra” udowadnia, że w odpowiednich okolicznościach z ludzi wychodzi ich prawdziwa natura. Opowieść rozgrywa się w autentycznie nawiedzonym domu, który wystawia na próbę zasady moralne młodego małżeństwa. Na przestrzeni wieków kobiety za niewierność kamienowano, a potajemna zdrada była przywilejem mężczyzn. Jak będzie w tym przypadku? Para wynajmuje stary budynek na przedmieściach … Czytaj dalejSny w domu wiedźmy – recenzja filmu „Dziewczyna z trzeciego piętra” – Fest Makabra 2019

Pogrobowiec – recenzja filmu „Mowa ptaków”

Andrzej Żuławski zalicza się – obok Kieślowskiego, Polańskiego, Wajdy i Holland – do najbardziej kojarzonych za granicą polskich twórców filmowych. Tymczasem w kraju wciąż docenia się go za mało. Jego specyficzne kino, rozkrzyczane i ekspresyjne, zawsze dzieliło i będzie dzielić, nie można jednak mu odmówić oryginalności, tematycznej odwagi i formalnej wirtuozerii. Na fundamencie dorobku zmarłego … Czytaj dalejPogrobowiec – recenzja filmu „Mowa ptaków”

Jedność – recenzja filmu „Ekstaza” – Fest Makabra 2019

Gdy jakiś przegląd filmowy ma w swojej nazwie słowo „makabra”, a dodatkowo rozpoczyna się przy okazji Halloween, trudno nie oczekiwać po pokazywanym w jego ramach filmie przynależności do kina grozy. Kto jednak wybierze się na „Ekstazę”, oczekując typowego komercyjnego horroru z USA, srodze się rozczaruje, choć jestem pewien, że będzie się świetnie bawić. „Ekstaza” przeraża … Czytaj dalejJedność – recenzja filmu „Ekstaza” – Fest Makabra 2019

Ostatnia rodzina – recenzja filmu „Przenieść grób” – WFF

przenieść grób

Widzieliśmy to już wiele razy – z pozoru idealne, poukładane relacje między członkami rodziny podczas wspólnej podróży lub uroczystości zaczynają ukazywać swe prawdziwe oblicze. W “Przenieść grób”, jak podpowiada już tytuł, okazją do spotkania i popadnięcia w konflikt dla rodu Baeków będzie ekshumacja zwłok zmarłego krewnego i uroczyste ich pochowanie w innym niż dotychczas miejscu. … Czytaj dalejOstatnia rodzina – recenzja filmu „Przenieść grób” – WFF

Mój przyjaciel twarzołap – recenzja filmu „Wspomnienia: Geneza «Obcego»” – WFF

geneza_obcy

Czterdzieści lat po premierze „Obcego – 8. pasażera „Nostromo” powstał dokument o przełomowym filmie, który odcisnął piętno na kulturze masowej, obejmując zasięgiem kilka generacji w przód. Wiele osób nie wyobraża sobie życia, w którym miałoby nie być zacnego miejsca dla niebezpiecznego pasożyta pozaziemskiego. Początki inspiracji dla historii „Obcego” sięgają 1953 roku, gdy Clifford D. Simak … Czytaj dalejMój przyjaciel twarzołap – recenzja filmu „Wspomnienia: Geneza «Obcego»” – WFF

Poznaj mojego tatę – recenzja filmu „Zdychaj, tatulku!”

Zdychaj tatulku

Kirił Sokołow, młody rosyjski reżyser, w debiutanckim, wchodzącym właśnie na nieliczne polskie ekrany “Zdychaj, tatulku!” postawił na bezkompromisową rozrywkę w postaci mieszczańskiej makabreski. Nieistotne, czy to alegoria współczesnej Rosji w postaci ekstremalnie brutalnego wideoklipu, czy po prostu beztroska żonglerka gatunkowymi tropami. Przednia zabawa gwarantowana. Akcja filmu prawie w całości rozgrywa się w jednym ze starych … Czytaj dalejPoznaj mojego tatę – recenzja filmu „Zdychaj, tatulku!”

Potencjalnie dobry film – recenzja filmu „Nasze matki” – WFF

O pewnych zbrodniach pamięta cały świat, inne szybko popadają w zapomnienie. Gdy myślimy o ludobójczej dyktaturze w Ameryce Łacińskiej, do głowy jako pierwsze przychodzą krwawe rządy zbrodniarza Augusto Pinocheta w Chile. Potem gdzieś majaczą bliźniacze, wspierane przez CIA junty w Argentynie, Urugwaju czy Peru. Mało kto pamięta, że jeszcze gorsze rzeczy działy się w malutkiej … Czytaj dalejPotencjalnie dobry film – recenzja filmu „Nasze matki” – WFF

Piękne dzieci pięknie umierają – recenzja filmu „Polityka jednego dziecka” – WFF

Działająca w latach 1977-2015 chińska polityka jednego dziecka była chyba najsłynniejszą akcją demograficzną w historii. Działania wprowadzone przez Pekin miały na celu uratowanie rozwijającego się kraju przed populacyjną katastrofą i wszechobecnym głodem. Cena praw i rozwiązań wprowadzonych w jej ramach była jednak gigantyczna. O niej opowiada amerykański dokument, zwycięzca festiwalu w Sundance „Polityka jednego dziecka”. … Czytaj dalejPiękne dzieci pięknie umierają – recenzja filmu „Polityka jednego dziecka” – WFF

Przetrwać to zbrodnia w afekcie – recenzja filmu „Malowany ptak” – WFF

Malowany Ptak

Stefan Laudyn, dyrektor Warszawskiego Festiwalu Filmowego, zapowiadając pokaz “Malowanego Ptaka” określił go najważniejszym tegorocznym filmem w Europie Środkowo-Wschodniej. I chociaż taką, nie odnoszącą się do jakości dzieła, zapowiedź można uznać za zachowawczy wybieg, to nie sposób odmówić jej trafności. Mamy wszak do czynienia z pierwszą ekranizacją kultowej już powieści, która mimo upływu ponad pół wieku … Czytaj dalejPrzetrwać to zbrodnia w afekcie – recenzja filmu „Malowany ptak” – WFF

Requiescat in pace – recenzja filmu „Van Gogh. U bram wieczności”

Van Gogh. U bram wieczności

Julian Schnabel to uznany malarz. Jednak sztaluga i farby to dla niego za mało, skoro sięga również po inne formy wyrazu, takie jak rzeźba oraz film. To właśnie dzieła odmalowywane na białym ekranie kina przyniosły mu największą sławę. W zasadzie każdy z jego filmów uznać można za pewnego rodzaju wypowiedź na temat sztuki, twórczości oraz … Czytaj dalejRequiescat in pace – recenzja filmu „Van Gogh. U bram wieczności”

Krótkowidzki – recenzja filmu „Winona” – WFF

winona

Opustoszała plaża. Cztery dziewczyny rozbijające nań swój obóz. W tle tylko czyjś samochód i dom na wzgórzu. Nie, to nie podbudowa pod kino grozy, choć wokół unosi się jakaś tajemnica. Młode okularnice będą śpiewać, tańczyć, brykać i przede wszystkim rozmawiać, nim zachód słońca zabierze im dzień. Czy z takiego kina może wyjść coś interesującego? Krótko … Czytaj dalejKrótkowidzki – recenzja filmu „Winona” – WFF

Tamte treningi, tamte balety – recenzja filmu „And Then We Danced” – WFF

Chociaż reżyser Levan Akin urodził się pod Sztokholmem, to gruzińscy rodzice zaszczepili mu miłość do kraju swojego pochodzenia, do dawnej ojczyzny. W związku z tym, gdy w 2013 roku zobaczył krwawe sceny ataku na marsz równości w Tiblilisi, to zapragnął się temu jakoś sprzeciwić. Z tej potrzeby serca powstało „And Then We Danced”. „Wszędzie świecące … Czytaj dalejTamte treningi, tamte balety – recenzja filmu „And Then We Danced” – WFF

Wędrowne rewolucje – recenzja filmu „Wędrowny kucharz” – WFF

W czasach, gdy kuchnia w wielkich restauracjach często przypomina laboratorium chemiczne, a gwiazdkami Michelina obdarowywane są w dużej mierze nowoczesne, bazujące na molekularności restauracje, równie silny głos pobrzmiewający wśród szefów kuchni nawołuje do powrotu do natury. Nasz słynny Wojciech Modest Amaro, autor książki „Natura kuchni polskiej”, pokazuje jak wielki potencjał tkwi w narodowych zapomnianych specjałach … Czytaj dalejWędrowne rewolucje – recenzja filmu „Wędrowny kucharz” – WFF

Wściekły Koń – recenzja filmu „Walka Atbaia” – WFF

Walka Atbaia

Trzeba powiedzieć bez ogródek, że stały bywalec Warszawskiego Festiwalu Filmowego Adilchan Jerżanow nie należy do apologetów obecnego systemu panującego w Kazachstanie. Każdym dotychczasowym dziełem udowadniał, że nie może się pogodzić z faktem, że społeczeństwo przymyka oczy na moralną zgniliznę klasy politycznej, urzędników czy funkcjonariuszy policji, że apatia i rosnąca przemoc idą w parze z panującymi … Czytaj dalejWściekły Koń – recenzja filmu „Walka Atbaia” – WFF

Prawdziwy romans – recenzja filmu „Pierwsza miłość” – WFF

Pierwsza miłość

Po premierze w Cannes Takashi Miike zapytany dlaczego zatytułował swój nowy film “Pierwsza miłość”, przewrotnie odpowiedział, że dla pieniędzy. A jednak uczucia w nim nie brakuje, choć przede wszystkim tego do eksploatacji i beztroskiej zabawy gatunkowej. Ten szalony mariaż energetycznego kina akcji i smoliście czarnej komedii był niewątpliwie jedną z największych atrakcji tegorocznego Warszawskiego Festiwalu … Czytaj dalejPrawdziwy romans – recenzja filmu „Pierwsza miłość” – WFF

Lepiej przeżyć jeden dzień jako lew – recenzja filmu „Shindisi” – WFF

shindisi

Najbardziej dramatycznej perspektywy dostarcza zawsze głos świadków wojny. Film „Shindisi” pozwala widzowi wczuć się w skórę szeregowca, dzielić z nim smak i zapach pola bitwy. Obraz ukazuje też, jak kształtuje się doświadczenie okupacji, które ma swój początek na linii starć, skąd wróg wkracza na podwórko, terroryzując cywili. W gruzińskiej wsi Shindisi w 2008 roku, wbrew … Czytaj dalejLepiej przeżyć jeden dzień jako lew – recenzja filmu „Shindisi” – WFF

Nie damy się zamknąć w klatce – recenzja filmu “Lalka” – WFF

Lalka

W ramach pokazów specjalnych Warszawskiego Festiwalu Filmowego można zobaczyć “Lalkę” w reżyserii Mounii Meddour. Reżyserka opowiada w nim z perspektywy kilku studentek jak w latach 90. w ramach radykalizacji stosunków społecznych w jej ojczyźnie zmieniała się na niekorzyść sytuacja kobiet. Wcześniej obraz prezentowano na festiwalu w Cannes w sekcji Un Certain Regard, a niedawno wybrano … Czytaj dalejNie damy się zamknąć w klatce – recenzja filmu “Lalka” – WFF

Siła wyporu – recenzja filmu „Na powierzchni” – WFF

Kraje anglojęzyczne mają utrudnione zadanie w swojej selekcji kandydata do oscarowej rywalizacji. Muszą stawiać na realizowane za granicami koprodukcje, tudzież dokumentalne opowieści. Taki właśnie los spotkał „Na powierzchni”, tegorocznego reprezentanta Australii, który opowiada o losie ubogich mieszkańców Azji-Południowo Wschodniej. Czakra nie ma łatwego życia, pochodzi z ubogiej wielodzietnej rodziny, rządzonej przez jego nieznoszącego sprzeciwu ojca. … Czytaj dalejSiła wyporu – recenzja filmu „Na powierzchni” – WFF

Wyprowadzić w pole – recenzja filmu „W wysokiej trawie”

W wysokiej trawie

Stephen King należy do autorów, których dzieła najchętniej odnajdują drogę na mały i duży ekran. I choć o przynajmniej połowie z owych adaptacji trudno wyrazić się pozytywnie, tak kolaboracja z Netfliksem była do tej pory, dla tekstów Kinga, wyłącznie pomyślna. Ponieważ jednak w rzędach złocistej kukurydzy trudno nie znaleźć przynajmniej jednej przegniłej kolby, a każda … Czytaj dalejWyprowadzić w pole – recenzja filmu „W wysokiej trawie”

Każda potwora znajdzie swego amatora – recenzja filmu „Biały wąż” – WFF

Dawno temu, za czasów chińskiej dynastii Tang cesarscy medycy wynaleźli lecznicze zastosowanie dla węży. Od tego czasu biedni chłopi polowali na nie w zamian za zwolnienie z podatku, co było dla nich czasami jedyną nadzieją na uniknięcie śmierci głodowej. Mieszkańcem jednej z osad parającej się podobnym zajęciem jest główny bohater filmu Xu Xuan. Z rozkazu … Czytaj dalejKażda potwora znajdzie swego amatora – recenzja filmu „Biały wąż” – WFF

Spektrum – recenzja filmu „Out”

Out

Kino nie ma bogatej historii ukazywania dobrowolnego coming-outu: większość postaci LGBT żyje w ukryciu, a w filmach z ostatnich lat coraz częściej są już ujawnione w chwili zawiązania akcji. Znacznie powszechniejszy kanał dzielenia się tym doświadczeniem stanowi YouTube. Fakt ten wykorzystał Denis Parrot, montując kilkanaście internetowych nagrań z lat 2012-2018 w pełnometrażowy dokument „Out”, który … Czytaj dalejSpektrum – recenzja filmu „Out”

Daniel w jaskini lwów – recenzja filmu „Boże Ciało”

boże ciało

Daniel wie jak postępować z dzikimi zwierzętami. W końcu sam ma niemało tej dzikości w sercu. Zabił już jako kilkunastoletni chłopiec. W poprawczaku bójki mu nie straszne – mimo, że w głębi duszy odczuwa też pragnienie czegoś zupełnie innego. Chciałby zostać księdzem. Jego marzenia rozbijają się jednak z rzeczywistością. Jak tłumaczy mu kapelan zakładu poprawczego, … Czytaj dalejDaniel w jaskini lwów – recenzja filmu „Boże Ciało”

Wypisani z życia – recenzja filmu „Wysoka dziewczyna”

Wysoka dziewczyna

O Kantemirze Bałagowie zrobiło się głośno w 2017 roku, kiedy jego pełnometrażowy debiut, „Bliskość”, zdobył nagrodę FIPRESCI w sekcji Un Certain Regard festiwalu w Cannes. Reżyser, nazywany odtąd przez wszystkich „cudownym dzieckiem rosyjskiego kina” i porównywany do Xaviera Dolana, urodził się w 1991 roku w Nalczyku, stolicy Kabardo-Bałkarii, jednej z południowych republik Rosji. Tam też … Czytaj dalejWypisani z życia – recenzja filmu „Wysoka dziewczyna”

Iluminacja – recenzja filmu „Ad Astra”

James Gray to jeden z najbardziej “europejskich” twórców we współczesnym Hollywood. Taki auteur w starym stylu, który jakby przypadkiem kręci kino (pozornie) gatunkowe, z wielkimi gwiazdami w głównych rolach. Jego obrazy są dalekie od postmodernistycznej ironii i popkulturowego zachłyśnięcia, elementów tak charakterystycznych dla współczesnych blockbusterów. Aż prosi się o zakwalifikowanie go jako przedstawiciela odradzającej się … Czytaj dalejIluminacja – recenzja filmu „Ad Astra”

I cząstką wieczności się staję – recenzja filmu „Ostatnia góra”

ostatnia_gora_2019

Uczestnicy wypraw na K2 świadomie godzą się na ekstremalne warunki, aby życie stało się cenniejsze i by poczuć wolność. Ryzyko tak duże, że wielu przypłaca życiem za zdobycie szczytów mierzących ponad 8000 m. Czy taka gra jest warta świeczki? Jedną z odpowiedzi można znaleźć w dokumencie „Ostatnia góra” o kulisach polskiej ekspedycji, która ruszyła z … Czytaj dalejI cząstką wieczności się staję – recenzja filmu „Ostatnia góra”

Perfect Strangers – recenzja filmu „(Nie)znajomi”

Gdy na początku nowego tysiąclecia do naszego kraju trafiały polskie odpowiedniki zachodnich programów rozrywkowych niejeden rodak pomyślał, że jesteśmy coraz bliżej Ameryki. Jednak w czasach, gdy całe mnóstwo seriali z rodzimej telewizji jest adaptacjami sprawdzonych scenariuszy z innych części świata, dużo częściej takie zabiegi spotykają się z zarzutami o brak oryginalności. Polskie kino do tej … Czytaj dalejPerfect Strangers – recenzja filmu „(Nie)znajomi”

Underground – recenzja filmu „Parasite”

Parasite

Choć powszechnie uważa się, że pasożyty stanowią element wrogi dla środowiska, to istnieją teorie, które przypisują im ogromną rolę w procesie ewolucji i kształtowania życia na Ziemi. Naukowcy nadal badają manipulacyjne wpływy szkodnika na żywiciela i ich wzajemne zależności. W “Parasite” parazytologiem jest Bong Joon-ho, a ekosystemem rozwarstwiona społecznie Korea Południowa. Choć w gruncie rzeczy … Czytaj dalejUnderground – recenzja filmu „Parasite”

Rodzina po przejściach – recenzja filmu „Gniazdo kolibra”

gniazdo

Seul, 1994. W domu z wielkiej płyty gnieździ się rodzina 14-letniej Eunhee (Park Ji-hu). Wiecznie niewyspana nastolatka jest najmłodszą z trójki rodzeństwa. Interesuje się rysunkiem. W przyszłości chciałaby tworzyć komiksy, które sprawią, że ich czytelnicy poczują w sobie siłę w chwilach osamotnienia. Pomiatana przez starsze rodzeństwo szuka akceptacji i szacunku ze strony rówieśników. Oparcie znajduje … Czytaj dalejRodzina po przejściach – recenzja filmu „Gniazdo kolibra”

Zbrodnia i wiara – recenzja filmu „Dzięki Bogu”

François Ozon jest jednym z najbardziej znanych twórców francuskiego kina, chociaż nie wypracował jakiegoś charakterystycznego dla siebie języka, który sprawiałby, że z łatwością rozpoznajemy jego filmy. Dążąc to tzw. „stylu zerowego”, tworzy obrazy bardzo różnorodne, sięgając również po kino gatunkowe – od musicalu, przez historyczne kino kostiumowe, po thriller erotyczny. „Dzięki Bogu”, jego najnowsze dzieło, … Czytaj dalejZbrodnia i wiara – recenzja filmu „Dzięki Bogu”

Dumni i mokrzy – recenzja filmu „Krewetki w cekinach”

krewetki w cekinach

Jeden z bohaterów „Krewetek w cekinach” zapytany o genezę nazwy tytułowej drużyny odpowiada, że „w krewetce najlepszy jest ogon, a cekiny dodają uroku”. To mimochodem rzucone zdanie zarówno nieźle oddaje ducha filmu Cédrica Le Gallo i Maxime’a Govare’a, jak i naprowadza na jego mankamenty. Ale zacznijmy od początku. Wicemistrza świata w pływaniu Matthiasa Le Goffa … Czytaj dalejDumni i mokrzy – recenzja filmu „Krewetki w cekinach”

Życie drugiego – recenzja filmu „Mój ojciec” – w drodze na Oscary: Peru

Wielka zaletą corocznej nagrodowej rewii zwanej Oscarem dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego, jest zwracanie uwagi na perły z państw filmowego „trzeciego świata”. Produkcje, których poza festiwalami nigdy byśmy prawdopodobnie nie obejrzeli sami z siebie. Jednym z takich drogocennych kamieni jest „Mój ojciec”, tegoroczny reprezentant Peru. Zgodnie z najlepszymi wzorcami kinematografii tego andyjskiego kraju, takimi jak nagrodzone … Czytaj dalejŻycie drugiego – recenzja filmu „Mój ojciec” – w drodze na Oscary: Peru

Chłopiec na dżihadzie – recenzja filmu „Młody Ahmed”

Jean-Pierre i Luc Dardenne’owie wygrali już w Cannes wszystko, co się dało. Mają na koncie Złote Palmy za „Rosettę” w 1999 i „Dziecko” w 2005, Grand Prix festiwalu za „Chłopca na rowerze” w 2011 oraz nagrodę za scenariusz do „Milczenia Lorny” w 2008; ponadto, dwukrotnie osoby grające w ich filmach dostawały wyróżnienia aktorskie (Émilie Dequenne … Czytaj dalejChłopiec na dżihadzie – recenzja filmu „Młody Ahmed”

Kochankowie z Księżyca – recenzja filmu „Niezbędna konieczność”

niezbędna_konieczność

Perypetie Pierre’a i Juliette, bohaterów jednej z premier tego tygodnia, zatytułowanej „Niezbędna konieczność”, przypominają przejścia zakochanej pary innej dziwacznej opowieści o pierwszej wielkiej miłości. Francuska komedia romantyczna nie próbuje się bynajmniej upodabniać do filmu „Kochankowie z Księżyca” Wesa Andersona, bo ma na siebie własny pomysł. Przeczytajcie i przekonajcie się jaki. Jak naprawdę wygląda nudne życie? … Czytaj dalejKochankowie z Księżyca – recenzja filmu „Niezbędna konieczność”

To miało się nie udać – recenzja filmu „Piłsudski”

Pilsudski

Marszałek Józef Piłsudski należy do ścisłej czołówki najbardziej rozpoznawalnych postaci w Polsce. Ciężko więc uwierzyć, że mimo umiłowania wielu rodzimych twórców do dzieł historycznych i patriotycznych, do dziś nie był on głównym bohaterem typowo biograficznego kinowego filmu. Tłumaczyć to z pewnością można kontrowersjami, których w przypadku tej postaci pominąć nie sposób, jak chociażby jego romans … Czytaj dalejTo miało się nie udać – recenzja filmu „Piłsudski”

Trzy mustangi – recenzja filmu „Opowieść o trzech siostrach”

Emir Alper, mimo ledwie trzech filmów na koncie, stał się jednym z najciekawszych współczesnych tureckich twórców. Debiutanckie „Za wzgórzem” mogli w Polsce zobaczyć tylko nieliczni, festiwalowi widzowie w Łodzi i Zwierzyńcu. O następne dzieło reżysera, “Blokadę”, dzielnie walczyła setka uczestników polskiej edycji programu Scope100. Mimo zarzutów o brak potencjału komercyjnego film został wprowadzony do kin … Czytaj dalejTrzy mustangi – recenzja filmu „Opowieść o trzech siostrach”

Pozwól mi spróbować jeszcze raz – recenzja filmu „Między morzem a oceanem”

Między morzem a oceanem

Dehumanizacja pewnych grup społecznych jest w języku debaty publicznej zjawiskiem starym i niestety używanym dość powszechnie. Cele tego zabiegu bywają różne, ale jednym z zakładanych skutków zawsze jest oddalenie odbiorcy od myśli, że sam mógłby być członkiem takiej społeczności. Wśród ludzi regularnie stygmatyzowanych, znajdują się między innymi osoby, które w swoim życiu odbyły wyrok w … Czytaj dalejPozwól mi spróbować jeszcze raz – recenzja filmu „Między morzem a oceanem”

Sk8 is Gr8 – recenzja filmu „Najlepsze lata”

Najlepsze lata

Choć Jonah Hill wielokrotnie udowodnił swój talent aktorski, wydawało się, że już na stałe przylgnęła do niego łatka komedianta. Niesłusznie, bo zdarzyło mu się pokazać, że z rolami dramatycznymi też radzi sobie przyzwoicie. Teraz postanowił sprawdzić się po drugiej stronie kamery, wracając do czasów swojego i przy okazji mojego dzieciństwa. Okazało się to strzałem w … Czytaj dalejSk8 is Gr8 – recenzja filmu „Najlepsze lata”

Ból, w którym żyję – recenzja filmu „Ból i blask”

Ból i blask

W pierwszych ujęciach najnowszego filmu Pedro Almodóvara widzimy półnagiego mężczyznę zanurzonego w wodzie, który unosi się w niej niemal jak dziecko w wodach płodowych. Potem szybkie cięcie na bliznę na brzuchu, jak po cesarskim cięciu, i oto wchodzimy w świat tego człowieka. Jest nim Salvador Mallo, podstarzały reżyser filmowy, w rewelacyjnej kreacji Antonio Banderasa, który … Czytaj dalejBól, w którym żyję – recenzja filmu „Ból i blask”

Gomorrina – recenzja filmu „Piranie”

Piranie

Roberto Saviano jest najbardziej znany z opublikowanej w 2006 r. „Gomorry”, za którą neapolitańska mafia wydała na niego wyrok śmierci. Niedługo później Matteo Garrone zaadaptował książkę na film pod tym samym tytułem (ze scenariuszem współtworzonym przez samego pisarza), a później trafiła ona nawet na małe ekrany w formie serialu telewizyjnego. Włoch, pozostający pod stałą ochroną … Czytaj dalejGomorrina – recenzja filmu „Piranie”

Southworld – recenzja filmu „Bacurau”

bacurau

Autor “Aquariusa” Kleber Mendonça Filho zaprosił na reżyserskie krzesło swego stałego współpracownika, scenografa Juliano Dornellesa. Kolektywnym wysiłkiem stworzyli oni “Bacurau”, które zdobyło nagrodą Jury w Cannes. Powstała niezwykła hybryda westernu, kina politycznego, antropologicznej ciekawostki i metafory napiętych relacji panujących w brazylijskim społeczeństwie. Bliska przyszłość, osada zagubiona w sercu sertão w północno-wschodniej Brazylii. Na tych samych … Czytaj dalejSouthworld – recenzja filmu „Bacurau”

Ponure chwile – recenzja filmu „Ray & Liz”

Niekończące się układanie puzzli wypełnia, zdawałoby się, cały dzień otyłej matki, która w tym czasie wypala niezliczoną liczbę paczek papierosów. Równie trudna do policzenia jest gromada psów i kotów, kręcących się po tym ciasnawym relikcie polityki komunalnej taczeryzmu, a które właśnie łypią na rozsypany w kuchni groszek i marchewkę. Wychudzony, bezzębny ojciec, po całodniowej sesji … Czytaj dalejPonure chwile – recenzja filmu „Ray & Liz”

Następny krok – recenzja filmu „The Souvenir”

Joanna Hogg w swoim najnowszym filmie łączy elegancję z wyważeniem i stotonowaniem. Kwintesencją „The Souvenir” jest ognisty związek surowej prostoty z ogromnym ładunkiem emocjonalnym. Reżyserka przenosi nas do lat 80. XX wieku. Rekonstruuje swój świat z tamtych czasów. Na potrzeby filmu odtworzono nawet miejsce, w którym niegdyś mieszkała. Autobiograficzna historia przeleżała w szafie niemal 30 … Czytaj dalejNastępny krok – recenzja filmu „The Souvenir”

Śmietanka towarzyska – recenzja filmu „Magiczne noce”

Świat usłyszał o Paolo Virzìm w 2010 roku po premierze jego ciepło przyjętego filmu „Coś pięknego”, od tego czasu Włoch zyskał status specjalisty od ciepłych komediodramatów. Przed dwoma laty reżyser zaprezentował swój anglojęzyczny debiut, umiarkowanie przyjęte „Ella i John” z Helen Mirren i Donaldem Sutherlandem w tytułowych rolach. Teraz twórca powrócił do kraju, by zrealizować … Czytaj dalejŚmietanka towarzyska – recenzja filmu „Magiczne noce”

Epicedium – recenzja filmu „Pewnego razu… w Hollywood”

Pewnego razu w Hollywood

W większości recenzji „Pewnego razu… w Hollywood” przeczytacie, że film jest listem miłosnym do kina. Te słowa, wypowiedziane zresztą przez samego Tarantino, są oczywiście zgodne z prawdą, bo w istocie można swobodnie czytać go jako odę do X muzy. Osobiście widziałem tam jednak przede wszystkim tęsknotę za beztroską lat 60., którą uosabiała zachwycona Fabryką Snów … Czytaj dalejEpicedium – recenzja filmu „Pewnego razu… w Hollywood”

Zmarszczki – recenzja filmu „Twoja twarz”

Niezrównany w filmowaniu ludzkiej twarzy Ingmar Bergman powiedział kiedyś, że szczytem możliwości kina jest moment, kiedy odpowiednio oświetlone, wyreżyserowane i zagrane zbliżenie pozwala nawiązać kontakt z duszą drugiego człowieka. Pokazywana na tegorocznych Nowych Horyzontach w sekcji Mistrzowie „Twoja twarz” Tsai Ming-lianga to najbardziej spełniona realizacja tej tezy, jaką szwedzki mistrz mógł sobie wymarzyć. Koncepcja jest … Czytaj dalejZmarszczki – recenzja filmu „Twoja twarz”

Kwestia zaufania – rozważania o filmie „X&Y”

Kwestia zaufania w sztuce od zawsze wzbudza gorące dyskusje. Czy możemy ufać artyście? To pytanie, które można sobie zadać w niezliczonej ilości kontekstów. To także przewodni temat najnowszego filmu kontrowersyjnej Anny Odell, nie mniej kontrowersyjnego „X&Y”. Szwedzka performerka w swoim drugim filmie kinowym ponownie sięga po własne doświadczenia i traumy czyniąc siebie główną bohaterką. Początkowo … Czytaj dalejKwestia zaufania – rozważania o filmie „X&Y”

Bycza symfonia – recenzja filmu „Nasz czas”

Na tegorocznych Nowych Horyzontach swoje polskie premiery miały filmy dwóch poważanych twórców, których łączy w zasadzie tylko to, że obaj są hiszpańskojęzyczni i oba ich najnowsze dzieła można interpretować jako quasi-autobiograficzne. Pedro Almodóvar nawet nie stara się ukrywać prawdziwej tożsamości swojego bohatera — uznany reżyser, głęboka więź z matką, represyjne katolickie wychowanie, wypierany homoseksualizm i … Czytaj dalejBycza symfonia – recenzja filmu „Nasz czas”

Witaj w domku dla lalek – recenzja filmu „Make Me Up”

Make Me Up

Wyobraźcie sobie filmowy świat będący połączeniem odcinka Black Mirror z lukrową stylistyką Grand Budapest Hotel podszyty humorem Latającego Cyrku Monty Pythona. Albo inaczej… Wyobraźcie sobie Seksmisję, w której Lamia śni makabryczne koszmary o porąbanych tasakiem ludzkich kończynach, gdzie Jej Ekscelencja wygląda jak Marilyn Manson. Witamy w nowohoryzontowej sekcji Front Wizualny. Debiutująca w kinie szkocka artystka … Czytaj dalejWitaj w domku dla lalek – recenzja filmu „Make Me Up”

Koniec z Hollywood – recenzja filmu „W deszczowy dzień w Nowym Jorku”

w deszczowy dzień w Nowym Jorku

Chyba wszyscy zdążyliśmy się już przyzwyczaić, że czegokolwiek nie nakręciłby Woody Allen zawsze na plakatach obwieszczą to jego ‘najśmieszniejszą komedią’, ‘wielkim powrotem do formy’ lub chociaż ‘najbardziej kasowym filmem od lat’. Po klapie jaką okazało się „Na karuzeli życia” niewątpliwie wiele z tych stwierdzeń z powrotem nadawałoby się do użycia, gdyż „W deszczowy dzień w … Czytaj dalejKoniec z Hollywood – recenzja filmu „W deszczowy dzień w Nowym Jorku”

O kobiecie, która wraca nocą sama do domu – recenzja filmu „Ghost Tropic”

ghost tropic

W konkursie głównym Nowych Horyzontów startował belgijski “Ghost Tropic” Basa Devosa. Film pokazywano wcześniej w Cannes w sekcji Quinzaine des Réalisateurs. Jego fabuła rozgrywa się podczas kilku nocnych godzin w Brukseli, a reżyser koncentruje się na przeżyciach pewnej imigrantki zmuszonej wrócić piechotą do domu o wyjątkowo późnej porze. Jednocześnie jest to kino drogi w wydaniu … Czytaj dalejO kobiecie, która wraca nocą sama do domu – recenzja filmu „Ghost Tropic”

Duchy z Jante – recenzja filmu „Antologia duchów miasta”

1. Nie sądź, że jesteś kimś. 2. Nie sądź, że nam dorównujesz. 3. Nie sądź, że jesteś mądrzejszy od nas. 4. Nie wyobrażaj sobie, że jesteś lepszy od nas. 5. Nie sądź, że wiesz więcej niż my. 6. Nie sądź, że jesteś kimś więcej niż my. 7. Nie sądź, że się do czegoś nadajesz. 8. … Czytaj dalejDuchy z Jante – recenzja filmu „Antologia duchów miasta”

Moje noce są piękniejsze niż wasze dni – recenzja filmu „Długa podróż dnia ku nocy”

podróż dnia ku nocy

Świat marzeń sennych, od zawsze fascynował psychologów i stanowił inspirację dla filmowców. Zarówno kino rozrywkowe, jak i artystyczne regularnie sięga po narrację opartą na oniryzmie, zaburzającą porządek czasoprzestrzenny i ciągłość przyczynowo-skutkową. W końcu żadne inne medium nie jest w stanie tak dokładnie odzwierciedlić poetyki snu. Młody chiński reżyser, Bi Gan korzystając z dorobku mistrzów, rewolucjonizuje … Czytaj dalejMoje noce są piękniejsze niż wasze dni – recenzja filmu „Długa podróż dnia ku nocy”

(Nie)codzienna czułość – recenzja filmu „Adam”

Debiutancki film Maryam Touzani i jeden z najpiękniejszych obrazów tegorocznej edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Nowe Horyzonty, swoją światową premierę miał w Cannes, gdzie konkurował z innymi obrazami o nagrodę w sekcji Un Certain Regard. Cichy, wyważony i subtelny. „Adam” w bardzo delikatny sposób obnaża patriarchalne społeczeństwa. Snuje opowieść o dwóch kobietach żyjących na co dzień … Czytaj dalej(Nie)codzienna czułość – recenzja filmu „Adam”

Iron Maiden – recenzja filmu „Maiden”

Nieważne jak głęboko, my mężczyźni, schowamy głowę w piasek, nie unikniemy wstydliwego stwierdzenia, że kobiety musiały długo walczyć o równe traktowanie. A pomimo odpowiednich zapisów w konstytucjach większości państw świata czasem niestety nadal muszą. Mężczyźni długo blokowali dziedziny, które uznawali za swoją domenę: pierwszy tytuł licencjata przyznany został kobiecie w 1840 r. a prawo wyborcze … Czytaj dalejIron Maiden – recenzja filmu „Maiden”

Kroniki portowe – recenzja filmu „Przynęta”

przynęta

W minioną sobotę najlepszym filmem konkursu 19. edycji festiwalu Nowe Horyzonty wybrano brytyjską “Przynętę” Marka Jenkina. Podobnie jak jury uczyniła wrocławska publiczność. O tej produkcji mówiło się wśród kinofili już od Berlinale (pokazy w sekcji Forum), potem przyszły kolejne zachwyty w Edynburgu i Lizbonie. Co debiutujący w kinie fabularnym twórca uczynił, że zainteresował świat czarno-białym … Czytaj dalejKroniki portowe – recenzja filmu „Przynęta”

Draw me like one of your French girls – recenzja filmu „Portret kobiety w ogniu”

Portret kobiety w ogniu

W tle pobrzmiewają potężne dźwięki zamaszystych pociągnięć smyczków z ostatniej części “Lata” Vivaldiego. Obserwujemy profil samotnej kobiety, jej gardło ściśnięte, a ona jakby całą sobą bezskutecznie próbuje powstrzymać potok łez i towarzyszące mu grymasy prawdziwego, choć przecież nie fizycznego, bólu. Bólu straty, w którym zmuszeni jesteśmy współuczestniczyć do ostatnich nut, wyciemnienia kadru i napisów końcowych. … Czytaj dalejDraw me like one of your French girls – recenzja filmu „Portret kobiety w ogniu”

Warto być przyzwoitym – recenzja filmu „Obywatel Jones”

obywatel jones

Agnieszka Holland niejednokrotnie dała się poznać jako twórczyni zaangażowana politycznie. Sama zresztą wprost powtarza, że są przypadki, kiedy artysta milczeć nie powinien. W “Pokocie” reżyserka zdecydowała się na swojego rodzaju wegetariańsko-ekologiczny manifest, popadający momentami w nachalną agitację i bezpośredni atak w całą kulturę myśliwską. Tym razem Polka znów wkłada kij w mrowisko, portretując oportunizm i … Czytaj dalejWarto być przyzwoitym – recenzja filmu „Obywatel Jones”

Pomiędzy niebem a piekłem – recenzja filmu „Angelo”

Angelo

Pytanie, czy kształtują nas geny, czy też kluczowe jest wychowanie, w dyskursie publicznym pojawia się co chwila. Niektórzy stawiają je, by uzasadnić swoją homofobię, inni eugeniczne ciągoty. Na początku XVIII wieku nie było wcale inaczej. Markus Schleinzer po swoim debiutanckim „Michaelu”, w którym poruszył temat pedofilii, tym razem bierze nas za świadków oświeceniowego eksperymentu socjologicznego. … Czytaj dalejPomiędzy niebem a piekłem – recenzja filmu „Angelo”

Miami Parano – recenzja filmu „Plażowy haj”

“Przychodzisz do mnie w dniu ślubu mojej córki i prosisz, żebym zjarał się jak świnia?” – Takie słowa mogłyby stanowić motyw przewodni pierwszej części “Plażowego haju”. Harmony Korine najpierw zabiera nas na niesamowitą imprezę, której punktem kulminacyjnym jest wesele córki głównego bohatera, a potem stopniowo, niczym uderzający obuchem w głowę kac gigant, sprowadza nas do … Czytaj dalejMiami Parano – recenzja filmu „Plażowy haj”

Wiedeń 30-tych lat – recenzja filmu „Trafikant”

trafikant

W świetle ostatnich wydarzeń coraz częściej słyszymy porównywania obecnej atmosfery, do tej z lat trzydziestych minionego wieku, kiedy zbierała plony ideologia nazistowska. Budując te porównania, czy po prostu je analizując, każdy zderza obraz aktualnej sytuacji ze zbudowanym w swojej głowie wyobrażeniem Europy czasów międzywojennych. Moje, oczywiście, od dawna budowane było przez filmy, takie jak “Jajo … Czytaj dalejWiedeń 30-tych lat – recenzja filmu „Trafikant”

Niewinny baranek – recenzja filmu „Diego”

diego

Asif Kapadia do świadomości szerokiej publiki przebił się przed czterema laty za sprawą „Amy”. Winehouse przywróciła soulowe brzmienia i poetyzacji walki z depresją do mainstreamu i umożliwiła sukcesy Adele, Lany del Rey czy Billie Ellish. Wydany cztery lata po jej przedwczesnej śmierci dokument, zdobył wszystkie nagrody tego świata i zachwycił publikę. Czy „Diego” ma szanse … Czytaj dalejNiewinny baranek – recenzja filmu „Diego”

Nie ma to jak w domu – przewodnik po filmie „Midsommar. W biały dzień”

Całkiem niedawno temu i wcale nie tak daleko stąd żyła sobie młoda dziewczyna. Nie była sama. Kochała chłopca i mogła na nim polegać. Jednak pewnej deszczowej nocy wydarzyła się tragedia. Dziewczyna poczuła zimny dotyk samotności. Nie potrafiła odnaleźć się w nowej sytuacji. Wraz z chłopcem postanowiła przekroczyć Wielką Wodę. Tak zaczęła się jej podróż… UWAGA! … Czytaj dalejNie ma to jak w domu – przewodnik po filmie „Midsommar. W biały dzień”

Okcydentalizm – recenzja filmu „Tam gdzieś musi być niebo”

am gdzieś musi być niebo

Bliski Wschód jest biedny. Bliski Wschód jest biedny i trwa tam wojna. Bliski Wschód jest biedny i trwa tam wojna, bo jest ofiarą polityki USA i islamskiego ekstremizmu. Bliski Wschód jest biedny i trwa tam wojna, bo jest ofiarą polityki USA i islamskiego ekstremizmu, ale zamieszkują go dobrzy, niewinni ludzie. I biedne dzieci! Wszyscy to … Czytaj dalejOkcydentalizm – recenzja filmu „Tam gdzieś musi być niebo”

Trujący kwiat rozkoszy – recenzja filmu „Królowa kier”

dronningen

Ułożona pani domu przejmuje kontrolę troszcząc się o swoje interesy, zabiegając o życie rodzinne. Jak rozegra swoje karty? Tytułowa “Królowa kier” to typ kobiecego bohatera, jakiego brakowało na naszych ekranach. Film nieuchronnie zawładnie myślami widza, dostarczając materiału do refleksji nad narcystycznymi zaburzeniami osobowości sprawcy wykroczeń wobec nieletnich. W dramacie duńskiej reżyserki May el-Toukhy poznajemy dojrzałą, … Czytaj dalejTrujący kwiat rozkoszy – recenzja filmu „Królowa kier”

Kobieta w czerni – recenzja serialu „Gentleman Jack”

W zeszły poniedziałek na HBO miał swoją premierę ostatni odcinek pierwszego sezonu serialu „Gentleman Jack”. Jest to już drugie podejście telewizji BBC do ekranizacji pamiętników „pierwszej nowoczesnej lesbijki” – Anne Lister. Wcześniej, w 2010 roku ukazały się one na ekranach brytyjskiej telewizji w postaci pełnometrażowego filmu „The Secret Diaries of Miss Anne Lister”. Nie był … Czytaj dalejKobieta w czerni – recenzja serialu „Gentleman Jack”

Ofiara miłości – recenzja filmu „Rocketman”

Dwuskrzydłowe drzwi otwierają się na oścież, na scenę sprężystym krokiem wkracza czterdziestolatek w kuriozalnym kostiumie (rogaty anioł?), światło wyostrza kontury jego sylwetki, slow motion, monumentalne uderzenie orkiestry – czyżby wejście superbohatera? „Jestem uzależnionym od seksu i zakupów bulimicznym kokainistą. Ojciec mnie nie kochał. Musiałem ukrywać swój homoseksualizm, bo by mnie zniszczyli. Cześć wszystkim, nazywam się … Czytaj dalejOfiara miłości – recenzja filmu „Rocketman”

Niemi – recenzja filmu „Krew Boga”

Średniowiecze. Mityczne ciemne wieki, kiedy ludzie nie robili nic poza modlitwą i rozrywkowym mordowaniem się nawzajem, a każdy człek był niemożebnie szlachetny lub obłąkany. Utrwalona w oświeceniu wizja tej ponad tysiącletniej epoki w popkulturze trzyma się niesamowicie mocno. W dużej mierze za sprawą tego, iż liczne powieści fantasy znalazły sobie w niej wdzięczne miejsce akcji. … Czytaj dalejNiemi – recenzja filmu „Krew Boga”

Cum tacent, clamant – recenzja filmu „Milcząca rewolucja”

milcząca rewolucja

Lata 50. XX wieku to bardzo burzliwy okres w historii państw bloku wschodniego. Kiedy w 1953 roku zmarł Józef Stalin, a pierwszym sekretarzem KPZR został Nikita Chruszczow, nastał czas tzw. odwilży. Pozwoliło to m.in. na zmniejszenie cenzury w sztuce, czego efektem była choćby Polska Szkoła Filmowa. Z drugiej strony lekko poluzowane pęta umożliwiły powstanie robotników … Czytaj dalejCum tacent, clamant – recenzja filmu „Milcząca rewolucja”

Gdy wyzwanie rzuci los – recenzja filmu „Pokémon: Detektyw Pikachu”

pikachu

Nie było chyba na początku XXI wieku w Polsce dziecka, które nie słyszałoby o Pokemonach. Z kilkuletnim opóźnieniem, w stosunku do japońskiej telewizji, w 2000 r. na Polsacie puszczono pierwszy odcinek anime „Pokémon” (oczywiście niewielu rozumiało wtedy ten termin) i młodsza część publiczności oszalała na punkcie Pikachu, Charmandera i innych uroczych stworków. Bardziej wtajemniczeni wiedzieli, … Czytaj dalejGdy wyzwanie rzuci los – recenzja filmu „Pokémon: Detektyw Pikachu”

Kto pyta, nie błądzi – recenzja filmu „Kto zabił sekretarza generalnego ONZ?”

Kto zabił sekretarza generalnego ONZ?

W zeszłym roku podczas spotkania po filmie “The Great European Cigarette Mystery” duński dziennikarz i aktywista Mads Brügger zapowiedział, że prawdopodobnie wróci na kolejną edycję festiwalu Millennium Docs Against Gravity z szykowanym sześć lat dokumentem o tajemniczej śmierci Daga Hammarskjölda. Ku mojej uciesze, śledzę bowiem jego działania od debiutanckich “Idiotów w Korei”, udało się tę … Czytaj dalejKto pyta, nie błądzi – recenzja filmu „Kto zabił sekretarza generalnego ONZ?”

Mała wielka wojna – recenzja filmu „I młodzi pozostaną”

Niedawno obchodziliśmy setną rocznicę zakończenia I wojny światowej. Praktycznie na całym świecie upamiętniono to przełomowe wydarzenie poprzez różnorodne przedsięwzięcia, także na polu kinematografii. Jedno dzieło wzbudziło wyjątkowo szeroką dyskusję. Szlachetny wysiłek przywracający pamięć o przodkach, zbezczeszczenie archiwaliów, prestidigitatorska sztuczka, a może niesmaczny żart fantasty spragnionego uznania? Film Petera Jacksona „I młodzi pozostaną” wymyka się jednoznacznym … Czytaj dalejMała wielka wojna – recenzja filmu „I młodzi pozostaną”

Współczesny Fitzcarraldo – recenzja filmu „Stroiciel Himalajów”

Kino zna wiele historii wypraw w nieznane, będących spełnieniem marzeń i pokonywaniem wewnętrznych słabości, które jednak postronni obserwatorzy okrzyknęli dziwactwem czy głupotą. Niemiecki twórca Werner Herzog wielokrotnie pokazywał nam dzieje szaleńców, gotowych na wszystko by zrealizować swoje cele. Takim bohaterem był tytułowy Fitzcarraldo, który postanowił wybudować operę w środku amazońskiej dżungli i aby sfinansować nierealny … Czytaj dalejWspółczesny Fitzcarraldo – recenzja filmu „Stroiciel Himalajów”

Brytyjskie przesilenie – recenzja filmu „My Generation”

„Obym zmarł, nim będę stary” – tak pół wieku temu Roger Daltrey wykrzykiwał gniew i obawy okresu dorastania. Czas zrobił jednak swoje i baby boomers, zupełnie jak ich rodzice, zestarzeli się. Po niepokoju i negacji przyszła kolej na akceptację zaawansowanego wieku. Dziś siwizna i zmarszczki brytyjskich 70-latków niekoniecznie oznaczają śmiertelną powagę, choć świadczą o życiowym … Czytaj dalejBrytyjskie przesilenie – recenzja filmu „My Generation”

Baśń o młodości barda – recenzja filmu „Tolkien”

Tolkien

Od kilku dobrych lat słychać było w świecie filmowym jak to różni realizatorzy przymierzali się do filmowej biografii kochanego na całym świecie Johna Ronalda Reuela Tolkiena. Książkowych biografii wprawdzie nie brakowało – od kanonicznego tomu Humphreya Carpentera począwszy – ale co film, to film. Fani wyczekiwali „Tolkiena” z ekscytacją i tylko ci, którzy kojarzyli nazwisko … Czytaj dalejBaśń o młodości barda – recenzja filmu „Tolkien”

Stayin’ Alive – recenzja filmu „John Wick 3”

john wick 3

Pierwszy “John Wick” udowodnił widzom, że nawet maksymalnie sztampowy i uproszczony scenariusz może nie przeszkodzić (a nawet wręcz przeciwnie) w rozkoszowaniu się koncertowo wygraną akcją i zagwarantować satysfakcjonujący seans. “Dwójka” rozszerzyła świat przedstawiony w duchu manii na “kinowe uniwersa”. Razem stworzyły rzeczywistość, gdzie bodaj każdy albo jest płatnym zabójcą, albo został zatrudniony, by zapewniać im … Czytaj dalejStayin’ Alive – recenzja filmu „John Wick 3”

Aby malować, musisz zamknąć oczy – recenzja filmu „Daleko w górach”

Daleko_w_gorach

„Pieniądz jest dobrym sługą, ale złym panem”. Łatwo uzależnić się od pogoni za materialistycznymi bogactwami świata, rezygnując po drodze ze swoich głębszych potrzeb. W Chinach przy szybkim wzroście gospodarczym wiele wydatków idzie na utrzymanie rodziny. Kiedy rywalizacja o własne miejsce na zatłoczonym obszarze miejskim bywa agresywna, coraz częściej przeniesienie się na łono natury staje się … Czytaj dalejAby malować, musisz zamknąć oczy – recenzja filmu „Daleko w górach”

Kronika pożegnania – recenzja filmu „Zniknięcie mojej matki”

Zniknięcie mojej matki

Gdy po projekcji dokumentu jego bohaterka przybyła na spotkanie z publicznością otrzymuje standing ovation, musi to być wyjątkowa osoba. Po każdym seansie “Zniknięcia mojej matki” można było zaobserwować podobne honory oddawane w kierunku skromnie ubranej kobiety o szlachetnej, zoranej zmarszczkami twarzy. Kim jest i co takiego uczyniła, że wywołuje entuzjazm i sympatię zupełnie obcych ludzi? … Czytaj dalejKronika pożegnania – recenzja filmu „Zniknięcie mojej matki”

Forty acres and a mule, a piano, a guitar – recenzja filmu „Co zrobisz, gdy świat stanie w ogniu?”

Najprawdziwszy z prawdziwych jazzów, parada Mardi Gras, voodoo – trzy ikoniczne obrazy, które budują w naszej popkulturowej świadomości zbiorowej portret największego miasta stanu Luizjana. Żadnego z nich nie doświadczycie w pełnej krasie w filmie Roberto Minerviniego, włoskiego imigranta, który zwraca uwagę na zupełnie inne rzeczy. Interesują go te mniej zapoznane strony „amerykańskiego snu”. Jego Nowy … Czytaj dalejForty acres and a mule, a piano, a guitar – recenzja filmu „Co zrobisz, gdy świat stanie w ogniu?”

Sny wędrownych pszczół – recenzja filmu „Kraina miodu”

Kraina miodu

W 2006 roku po raz pierwszy opisano zjawisko masowego ginięcia pszczół. Od tego czasu zaniepokojeni twórcy podchodzą regularnie do naświetlenia problemu spadku liczby owadów zapylających wspomagających naturę w reprodukcji. Czemu właściwie pszczoły znikają? Z wyjaśnieniem pośpieszyłby wykładowca fizyki, Elliot Moore ze „Zdarzenia” M. Nighta Shyamalana. Jest to „działanie natury, którego nigdy do końca nie zrozumiemy”. … Czytaj dalejSny wędrownych pszczół – recenzja filmu „Kraina miodu”

Dryfująca odpowiedź – recenzja filmu „Eksperyment na tratwie”

„Dowódca ekspedycji poszukuje ochotników do przepłynięcia Atlantyku tratwą. Czas: 3 miesiące; mężczyźni i kobiety; najlepiej po ślubie, ale rejs bez partnera; wiek: 25-40 lat. Zgłoszenia pozostaną poufne” – takie enigmatyczne ogłoszenia ukazały się wiosną 1973 roku w prasie dookoła globu. Kto wpadł na ten intrygujący pomysł? Czy znaleźli się śmiałkowie gotowi wziąć udział w niebezpiecznej … Czytaj dalejDryfująca odpowiedź – recenzja filmu „Eksperyment na tratwie”

Old MacDonald Had a Farm – recenzja filmu „Sojalizm”

Wypadło, że “Sojalizm” to w tym roku jedyny ekologicznie zaangażowany film, na który zaplanowałam się wybrać podczas festiwalu. Sala była pełna, ludzie na zakończenie klaskali, ewidentnie projekcja okazała się sukcesem. Mnie jednak utwierdziła tylko w przekonaniu, że miałam słuszność pomijając trochę tegoroczną sekcję “Klimat na zmiany”. Bynajmniej przyszłość naszej planety nie jest mi obojętna i … Czytaj dalejOld MacDonald Had a Farm – recenzja filmu „Sojalizm”

Sumienie narodu – recenzja filmu „Serbka”

serbka

W dobie rosnącej w siłę ksenofobii obserwowanej tak w mediach, jak na ulicach miast i wsi, narastającego konfliktu światopoglądowego, tkwiących w nas wszystkich atawizmach, czatujących by dać o sobie znać, nie możemy zapominać o lekcjach dawanych przez historię. Exemplum takiej gorzkiej nauczki śledzi w swoim dokumencie Nebojša Slijepčević. W czysto technicznej klasyfikacji “Serbka” pozostaje rejestracją … Czytaj dalejSumienie narodu – recenzja filmu „Serbka”

Amator – recenzja filmu „Świadkowie Putina”

Świadkowie Putina

Długi stół zastawiony przeplatanką alkoholi i plastikowych butelek coli. Atonalne pobrzękiwanie kieliszków wina, bo każdy musi się stuknąć z każdym. Starsza pani łapiąca się za serce po usłyszeniu pukania do drzwi — gość przyszedł! Niech czuje się jak u siebie, w końcu niewiele się przez te kilkanaście lat zmieniło, tylko tapczan przenieśliśmy na drugi koniec … Czytaj dalejAmator – recenzja filmu „Świadkowie Putina”

Rakieta to taka większa puszka coli – recenzja filmu „Prywatna podróż w kosmos”

Afrykański dyktator, szalony naukowiec, były oficer SS, komandosi z Legii Cudzoziemskiej… co takiego stało się w zairskiej dżungli, że zgodnie wzburzyło i ZSRR, i USA? Cóż za enfant terrible biznesu ośmielił się wpaść na szalony pomysł podważający dotychczasowe praktyki? I co miał z tym wszystkim wspólnego Muhammad Ali? Katanga, rok 1976. Z wysłużonego helikoptera zawieszonego … Czytaj dalejRakieta to taka większa puszka coli – recenzja filmu „Prywatna podróż w kosmos”

(Nie)święty gniew? – recenzja filmu „Ave Satan?”

hail_satan

Poznajemy świat na zasadzie kontrastów. Nie da się uchwycić miary dobra bez obecności zła. Mistrz Eckhart, jeden z wielkich mistyków chrześcijańskich, dokonał rozróżnienia między Bogiem jako osobą a Boskością-bytem. W myśl koncepcji Boga prezentowanej przez niektórych ateistów, w tym Feuerbacha, ta wszechmocna istota jest tyranem bawiącym się człowiekiem. Jeśli jednak Bóg jest miłością, to po … Czytaj dalej(Nie)święty gniew? – recenzja filmu „Ave Satan?”

Amerykański sen streamuje się w Chinach – recenzja filmu „Ludowa Republika Pożądania”

Być może należałoby zacząć od tego, kim właściwie jest streamer. Pokrótce jest to osoba zawodowo zajmująca się filmowaniem i publikacją w czasie rzeczywistym obrazu swojego życia. Popularny na całym świecie sposób szerzenia informacji oraz forma rozrywki. Należy uświadomić sobie, że wykorzystanie tego środka do celów rozrywkowych i czerpanie z tego korzyści materialnych to tak naprawdę … Czytaj dalejAmerykański sen streamuje się w Chinach – recenzja filmu „Ludowa Republika Pożądania”

Zatrzymać czas – recenzja filmu „Varda według Agnès”

varda według agnes

Gdy 29 marca świat obiegła hiobowa wieść o śmierci na raka 90-letniej Agnès Vardy, nie mogłem się przemóc, by na zawołanie napisać dłuższy tekst na jej cześć. Gdzieś wspomniałem tylko, że czuję się, jakbym stracił babcię, taką najbliższą, od pysznych konfitur i niestworzonych opowieści. Mam wrażenie, że na Pełnej Sali mieliśmy do niej wszyscy nie … Czytaj dalejZatrzymać czas – recenzja filmu „Varda według Agnès”

Być! – recenzja filmu „Słodki koniec dnia”

Słodki koniec dnia

Po sześciu latach od ostatniego pełnometrażowego dzieła — dramatu „Nieulotne” Jacek Borcuch powraca z kolejnym filmem pod tytułem „Słodki koniec dnia”. Jeszcze przed ogólnopolską premierą można było przypuszczać, że mamy do czynienia z jednym z najlepszych rodzimych filmów tego roku. Pozytywnie nastrajał fakt, że w lutym ciepło przyjęto go w Sundance, czego owocem była nagroda … Czytaj dalejByć! – recenzja filmu „Słodki koniec dnia”

Nadszedł czas – recenzja filmu „Cała przyjemność po stronie kobiet”

Wydaje się, że żyjemy w czasach ewolucji w postrzeganiu i definiowaniu płci. Skrywający się do tej pory w kuluarach systemowo skrzywdzeni wychodzą na scenę, by mówić o niesprawiedliwości, apelując o naprawę. Innym razem przemiany są wynikiem fluktuacji sposobu widzenia świata, pogłębienia stopnia jego zrozumienia, nowego odczytania z dawien dawna istniejących zjawisk. Jednak świadomość konieczności zmian … Czytaj dalejNadszedł czas – recenzja filmu „Cała przyjemność po stronie kobiet”

In voluptas mors – recenzja filmu „Podły, okrutny, zły”

okrutny, podły, złt

Osoba o zabójczych skłonnościach to intrygujące indywiduum. Nic dziwnego, że kino chętnie porusza ten temat, choć nie zawsze wniknięcie w umysł seryjnego mordercy wypada na ekranie przekonująco. Jednak warto podejmować to ryzyko. Tajemnica i strach to dwa afrodyzjaki, które umiejętnie połączone porażają zmysły nad wyraz skutecznie. Dla powodzenia filmu niezaprzeczalnie ważna jest elektryzująca postać, jeśli … Czytaj dalejIn voluptas mors – recenzja filmu „Podły, okrutny, zły”

Pozostawieni – recenzja filmu „Avengers: Koniec gry”

Avengers

“Wojna bez granic” wyznaczyła nowe standardy superbohaterskich crossoverów. Warunkiem dobrej zabawy było jednak choćby pobieżne rozeznanie w bogatym uniwersum. Kontynuacja “Avengers: Koniec gry” podnosi poprzeczkę znacznie wyżej, gdzie pełną satysfakcję mogą czerpać tylko Ci, którzy znają całe Marvel Cinematic Universe na wyrywki. Jeśli regularnie śledzicie ten kinowy serial i czujecie się emocjonalnie zaangażowani w losy … Czytaj dalejPozostawieni – recenzja filmu „Avengers: Koniec gry”

Bzykanie na haju – recenzja filmu „Vox Lux”

Vox Lux

Masakra w Columbine odbiła się szerokim echem. Wydarzenie z przełomu wieków postawiło znak zapytania nad dalszym rozwojem internetu, brutalnych filmów i gier komputerowych, coraz powszechniejszym stosowaniem środków antydepresyjnych oraz łatwiejszym dostępem do broni palnej. “Vox Lux” powraca na moment do 1999 roku, mierzy się jeszcze raz ze strachem targającym wówczas ludźmi. I część – “Genesis” … Czytaj dalejBzykanie na haju – recenzja filmu „Vox Lux”

Nie taki diabeł straszny… – recenzja filmu „Hellboy”

Hellboy

Porzucony przez Guillermo del Toro Hellboy długo kazał nam czekać na powrót do świata filmu. Wreszcie studio Lionsgate powierzyło nową wersję przygód oswojonego diabła doświadczonemu w gatunkowym kinie eksploatacji Neilowi Marshallowi (“Dog Soldiers”, “Doomsday”). Okazało się jednak, że zarówno fani, jak i krytycy przywykli do ugrzecznionej wizji Meksykanina, wieszają psy na krwawym, pulpowym widowisku. Czy … Czytaj dalejNie taki diabeł straszny… – recenzja filmu „Hellboy”

Dzieci kukurydzy – recenzja filmu „Żniwa”

Tym razem naszą premierą tygodnia został film niepozorny i trudno dostępny w kinach. A szkoda. Południowoafrykańskie „Żniwa” stanowią swoistą syntezę europejskiego spojrzenia na kulturę, szczególnie tą filmową z burskim społeczeństwem i wrażliwością. Współfinansowany przez Francję, Grecję i Polskę obraz, który do naszych kin wprowadza Velvet Spoon, to opowieść o świecie oderwanym od wszystkiego co znamy, … Czytaj dalejDzieci kukurydzy – recenzja filmu „Żniwa”

Tożsamość – recenzja filmu „Powrót”

powrót

Magdalena Łazarkiewicz, podobnie jak jej siostra Agnieszka Holland nie mają w ostatnich latach dobrej passy. Po ważnych i udanych filmach z ubiegłego wieku („Ostatni dzwonek”, „Białe małżeństwo”) pozostały już raczej coraz bardziej mgliste wspomnienia, a jej ostatnia fabuła – „Maraton tańca” z 2010 roku stanowiła porażkę na każdej płaszczyźnie. Tytuł jej najnowszego filmu „Powrót”, dopiero … Czytaj dalejTożsamość – recenzja filmu „Powrót”

Gra w klasy – recenzja filmu „Synonimy”

synonimy

Już pięć lat temu na Warszawskim Festiwalu Filmowym po obejrzeniu “Przedszkolanki” (amerykański remake ze świetną rolą Maggie Gyllenhaal można wciąż złapać w kinach) wiedziałem, że warto czekać na kolejny projekt Nadava Lapida. Nie mogłem jednak wtedy podejrzewać, że sięgnie on po Złotego Niedźwiedzia w Berlinie. W lutym “Synonimy” zachwyciły jury pod przewodnictwem Juliette Binoche bogactwem … Czytaj dalejGra w klasy – recenzja filmu „Synonimy”

Sięgając nieba – recenzja filmu „Biały kruk”

“Biały kruk” to opowieść o chłopaku z biednej rodziny, z małej baszkirskiej wsi, który nie boi się mieć wielkich marzeń. Rudolfa Nuriejewa (Oleg Iwenko) poznajemy jak rozpoczyna pilnie trenować pod czujnym okiem nauczyciela tańca klasycznego, Aleksandra Puszkina (Ralph Fiennes). Ten mistrz leningradzkiej szkoły baletowej naucza, że kroki mają swoją logikę. Tylko ze sobą połączone, następują … Czytaj dalejSięgając nieba – recenzja filmu „Biały kruk”

Podwodny balet – recenzja filmu „Niezatapialni”

niezatapialni

Na zeszłorocznym festiwalu w Cannes furorę zrobił skromny komediodramat z plejadą gwiazd francuskiego kina zatytułowany “Le grand bain”. Film w reżyserii znanego aktora Gillesa Lellouche’a obronił się znakomicie również na rynku, przyciągając nad Sekwaną ponad 4 miliony widzów (i 34 miliony w skali globalnej). Wisienką na torcie było 10 nominacji do Cezarów. Teraz już z … Czytaj dalejPodwodny balet – recenzja filmu „Niezatapialni”

Podwójne życie Ameryki – analiza filmu „To my”

To my

Oscarowy sukces „Uciekaj!” był przypieczętowaniem wczesnej fazy, trwającego właśnie, renesansu kina afroamerykańskiego. Jordan Peele jawił się wcześniej jako “tylko” komik o wyrazistym charakterze pisma, naznaczonym satyrycznym ostrzem i czarnym humorem. Stworzył jednak iście autorski film grozy, który aż pękał w szwach od sprytnie przemyconych znaczeń w detalach, dostrzeganych przy wymienianiu opinii i przemyśleń po seansie. … Czytaj dalejPodwójne życie Ameryki – analiza filmu „To my”

„Halo, tu Londyn” – recenzja filmu „Kurier”

Kurier

Kino historyczne jest w ostatnich latach szczególnie często produkowane lub współprodukowane przez Polski Instytut Sztuki Filmowej.Tylko w zeszłym roku mogliśmy zobaczyć w kinach aż dwa filmy o dywizjonie 303, po jednym o Sobiborze, Katyniu oraz dokument o Żołnierzach Wyklętych. Wszystko to stanowi jedynie preludium do producenckiej ofensywy historycznych superprodukcji, jaką na najbliższe lata zapowiedział minister … Czytaj dalej„Halo, tu Londyn” – recenzja filmu „Kurier”

Strzeż się kotojadów – recenzja filmu „Ciemno, prawie noc”

Był czarny czarny las, w tym czarnym czarnym lesie był czarny czarny dom, w tym czarnym czarnym domu był czarny czarny pokój, w tym czarnym czarnym pokoju był czarny czarny stół, na tym czarnym czarnym stole była czarna czarna trumna, w tej czarnej czarnej trumnie był biały biały trup”. Dziecięca wyliczanka? Klątwa wymarłego rodu? Przedwieczne … Czytaj dalejStrzeż się kotojadów – recenzja filmu „Ciemno, prawie noc”

Dobre kłamstwo jest jak magiczne zaklęcie – recenzja filmu „Kapitan”

Kapitan

Polowanie wymaga myśliwego, terytorium i zwierzyny. Czy ofiara, doprowadzona do skrajności, walcząc o przetrwanie, może przeistoczyć się w oprawcę? „Kapitan” rozpoczyna się sekwencją pościgu za dezerterem. Żołnierze niczym psy myśliwskie tropią wytrwale swoją zwierzynę, by w następnej scenie widz doświadczył przemiany zbiega z dzikiego lisa w ułożonego psa. U schyłku II Wojny Światowej młody szeregowiec … Czytaj dalejDobre kłamstwo jest jak magiczne zaklęcie – recenzja filmu „Kapitan”

Wizyta – recenzja filmu „Schyłek dnia”

schyłek dnia

Kiedy świat zachwycał się „Synem Szawła”, ja stałem z boku. Produkcja, choć posiadająca niewątpliwie ciekawą formę i wielki ciężar emocjonalny, trąciła grzechami debiutanta – efekciarstwem i szarżami. Śpieszę donieść, że László Nemes przez ostatnie trzy lata dorósł i swoją drugą fabułą dostarcza nam dzieło przemyślane i dojrzałe. Po prostu wielkie. Budapeszt u progu XX wieku … Czytaj dalejWizyta – recenzja filmu „Schyłek dnia”

Dyktando zaliczone na trójkę – recenzja filmu „O chłopcu, który ujarzmił wiatr”

O chłopcu, który ujarzmił wiatr

Na tegorocznym festiwalu w Sundance odbyła się uroczysta premiera filmu “O chłopcu, który ujarzmił wiatr”, a od niedawna można go również oglądać za pośrednictwem Netflixa. Tytuł przepadłby zapewne w odmętach potężnego i wciąż rozrastającego się katalogu amerykańskiego serwisu, gdyby nie osoba reżysera i scenarzysty. W nowej roli postanowił sprawdzić się bowiem znany brytyjski aktor Chiwetel … Czytaj dalejDyktando zaliczone na trójkę – recenzja filmu „O chłopcu, który ujarzmił wiatr”

Zjazd absolwentów – recenzja filmu „Berlin, Barcelona”

berlin barcelona

Po raz drugi z rzędu na festiwalu w Maladze, najważniejszym hiszpańskim wydarzeniu filmowym obok MFF w San Sebastián i nagród Goi, nagrodzono w głównych kategoriach film reżyserki. W 2017 było to debiutanckie „Lato 1993” Carli Simón, a w zeszłym roku zatriumfował obraz „Berlin, Barcelona” Eleny Trapé. Obie kobiety są barcelonkami, obie są po tej samej … Czytaj dalejZjazd absolwentów – recenzja filmu „Berlin, Barcelona”

Śmierć jak kromka chleba – recenzja filmu „Kobiety mafii 2”

Kobiety Mafii 2

Nie jestem zwolennikiem robienia z Patryka Vegi najgorszego reżysera w polskim kinie. Chociaż ciężko nazwać jego filmy wybitnymi, czy nawet dobrymi, nie można im odmówić faktu bycia pewnym odbiciem naszego społeczeństwa i tego co tzw. przeciętny Kowalski chce zobaczyć na ekranie. Warto też zauważyć, iż co roku powstają filmy znacząco gorsze, od tych, które tworzy … Czytaj dalejŚmierć jak kromka chleba – recenzja filmu „Kobiety mafii 2”

Włoski magiczny sen – recenzja filmu „Szczęśliwy Lazzaro”

“Szczęśliwy Lazarro” oszałamia wielowymiarowością. Współczesne kino przyzwyczaiło nas do nadmiernej interpretacji filmu, zamknęło się na magię, stało się surowe, hiperrealistyczne. Przypomnieć się może historia abstrakcjonisty ekspresjonistycznego Marka Rothko, który zgodził się przyjąć zamówienie od właścicieli Seagram Building. Artysta wychowany w biednej rodzinie nie przejmował się pieniędzmi, wpojono mu zupełnie inne wartości. Zaoferowano aż dwa i … Czytaj dalejWłoski magiczny sen – recenzja filmu „Szczęśliwy Lazzaro”

Into the Tree-verse – recenzja filmu „Śmierć nadejdzie dziś 2”

Gdy w 2017 roku na ekrany kin wchodziło pierwsze „Śmierć nadejdzie dziś” gatunek slashera wydawał się melodią przeszłości. Wymyślona przez scenarzystę komiksów Scotta Lobdella wariacja na temat “Dnia świstaka” z upartym nożownikiem w dziwnej i przerażającej masce uśmiechniętego bobasa, odniosła wielki sukces kasowy i zdobyła uznanie krytyki, również dlatego, że była tak nieoczekiwana. Osiemnaście miesięcy … Czytaj dalejInto the Tree-verse – recenzja filmu „Śmierć nadejdzie dziś 2”

Portret wspinacza – recenzja filmu „Free Solo”

Wspinaczka wysokogórska robi duże wrażenie. Ogromna, wydaje się że całkowicie płaska ściana, przepaść i ufający jedynie kawałkowi metalu, liny i uprzęży człowiek. Nic dziwnego, że kiedy siedząc w fotelu kinowym obserwujemy podobne zmagania pocą nam się ręce i nierzadko odzywa lęk wysokości. Adrenalina trzyma nas w napięciu tak jakbyśmy sami wisieli uczepieni litej skały dwa … Czytaj dalejPortret wspinacza – recenzja filmu „Free Solo”

Szczęście w nieszczęściu – minirecenzja filmu „Litość”

Są tacy, którzy twierdzą, że narzekanie i malkontenctwo to narodowy sport Polaków. Nawet, jeśli w tym stwierdzeniu jest trochę przesady, to i tak dobrze by było, gdyby „Litość”, najnowszy film greckiego reżysera Babisa Makridisa, był w naszym kraju dostrzeżony przez widzów. Opowiada bowiem historię człowieka, który w nieszczęściu znalazł sposób na życie. Bohater tej opowieści, … Czytaj dalejSzczęście w nieszczęściu – minirecenzja filmu „Litość”

Jak brat i siostra – recenzja filmu „Złodziejaszki”

złodziejaszki

Są takie zespoły muzyczne jak Rolling Stones czy AC/DC, od których fani i rynek wymagają nagrywania non stop tej samej płyty. Znamy też aktorów odgrywających ciągle według przeznaczonego im emploi w kółko jednakowe role, by wymienić chociażby taką znakomitość jak Humphrey Bogart czy, nieco już złośliwie, Ryan Gosling. Nie inaczej jest również wśród reżyserów. Przekonał … Czytaj dalejJak brat i siostra – recenzja filmu „Złodziejaszki”

Samotność – recenzja filmu „Granica”

Canneńska sekcja Un Certain Regard przepełniona jest niezwykle intrygującym kinem niezależnym. Prezentuje niekonwencjonalne, inne spojrzenie na kondycję ponowoczesnego świata. Jej zeszłoroczny zwycięzca „Granica” idealnie wpasowuje się w wymagania. Zaintrygowanie może wzmocnić irańskie pochodzenie reżysera Aliego Abbasiego, który na co dzień mieszka w drastycznie odmiennym od rodzimego, skandynawskim środowisku. Abbasi zadaje fundamentalne pytanie – kto właściwie … Czytaj dalejSamotność – recenzja filmu „Granica”

Kalejdoskop duszy superbohatera – rozważania o filmie „Glass”

glass_2019

M. Night Shyamalan często miewa ciekawe pomysły inspirowane rzeczywistością, tylko nie zawsze potrafi obudować je filmowo. W 2000 roku wraz z „Niezniszczalnym” wprowadza w życie własną koncepcję superbohaterów. Nadludzka moc jest wynikiem chorób, jakie dotknęły postaci. Postaci są wpisane w komiksowe archetypy: niechętny, ale honorowy bohater; antybohater z bolesną skazą; arcywróg i mistrz intelektu, czyli … Czytaj dalejKalejdoskop duszy superbohatera – rozważania o filmie „Glass”

U Pana Szatana za ubojnią – recenzja filmu „Heavy Trip”

Heavy Trip

Mayfly bardzo się starało, by nikt nie obejrzał najnowszego filmu w ich ofercie. Nam się jednak udało i spieszymy z recenzją „Heavy Trip”- zeszłorocznego zwycięzcy nagrody publiczności Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Czy Finowie śmiejący się z jakże popularnego u nich death metalu rozbawili nas do łez? Obserwując reakcje towarzyszące „Heavy Trip”, trudno nie zauważyć głębokiego podziału … Czytaj dalejU Pana Szatana za ubojnią – recenzja filmu „Heavy Trip”

Dzieci niczyje – recenzja filmu „Kafarnaum”

Najnowszy film Nadine Labaki wyrobił już sobie opinię wyciskacza łez, a o jej słuszności najlepiej świadczą emocjonalne hasła na plakatach i chlipanie dobiegające podczas seansu z różnych stron sali. Jednocześnie dzieło, którego premiera odbyła się w ubiegłym roku w Cannes, zostało bardzo pozytywnie przyjęte przez publiczność, otrzymując Nagrodę Jury oraz 15-minutową owację na stojąco. Krytycy … Czytaj dalejDzieci niczyje – recenzja filmu „Kafarnaum”

Był sobie król, był sobie paź – recenzja filmu „Planeta Singli 3”

Fenomen „Planety Singli” w polskim kinie jest czymś niezaprzeczalnym. Pierwsza część przed trzema laty pokazała, że nad Wisłą może powstać świeża i udana komedia romantyczna. Teraz trylogia się kończy, historia Tomka i Ani znajduje szczęśliwe rozwiązanie. Jaki to jest finał? Odpowiedź brzmi nieudany i to bardzo. Akcja rozpoczyna się jakiś czas po zakończeniu drugiej części, … Czytaj dalejBył sobie król, był sobie paź – recenzja filmu „Planeta Singli 3”

Dzikość serca – recenzja filmu „Kraina wielkiego nieba”

Rodzina jest podstawową komórką społeczną. Wielokrotnie słyszeliśmy te słowa. O znaczeniu tej najważniejszej i najpowszechniejszej formy życia społecznego mówią nieustannie politycy i przywódcy religijni, a prawa i obowiązki jej dotyczące zawarte są w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Nie powinno zatem dziwić, że i kino niezliczoną ilość razy podejmowało temat małżeństwa i rodziny. Uwaga! Recenzja zawiera … Czytaj dalejDzikość serca – recenzja filmu „Kraina wielkiego nieba”

So Many Tears – recenzja filmu „Nienawiść, którą dajesz”

Już w tytule „Nienawiść, którą dajesz” nakazuje nam odwołać się do jednego z najbardziej znanych haseł-akronimów myśli społecznej Tupaca Shakura. „THUG LIFE” w rozwinięciu oznacza „The Hate U Gave Little Infants Fucks Everyone”, ale dla białych gryzipiórków z klasy średniej, którym 2Pac jawił się jako ucieleśnienie wszystkich ich koszmarów na temat zgettoizowanych Afroamerykanów, wystarczyło jedno … Czytaj dalejSo Many Tears – recenzja filmu „Nienawiść, którą dajesz”

Urodzony o brzasku – recenzja filmu „The Dawn Wall”

the_dawm_wall

Filmy survivalowe to popularna gałąź kina. Liczne grono stanowią opowieści o tragicznych w konsekwencjach przygodach w górach. Ale są wyjątki od tej reguły. “The Dawn Wall” to dramat pokrzepiający serce, który wydarzył się naprawdę, a jego bohater, niepozorny Tommy Caldwell, mógłby zarazić hartem ducha niejednego powątpiewającego w swoje siły człowieka. „The Dawn Wall” to dokument, … Czytaj dalejUrodzony o brzasku – recenzja filmu „The Dawn Wall”

Życie jak film – analiza filmu „Samui Song”

Samui Song

Pen-Ek Ratanaruang to jeden z czołowych reżyserów tajskiej Nowej Fali. Twórca znany przede wszystkim z błyskotliwych zabaw tropami kina gatunkowego i łączeniu ich z arthousem, nie boi się przy tym podejmować trudnych społecznych kwestii. W “Samui Song” wykorzystuje kostium kina neo-noir, żeby zanucić gorzką pieśń o kobiecie uwikłanej w męskie układy i żądze. Stosując rozmaite … Czytaj dalejŻycie jak film – analiza filmu „Samui Song”

Jakucki slow life – recenzja filmu „Ága”

Aga

“Ága” to pełnometrażowy debiut Milko Lazarova. Wycinek z życia starszego małżeństwa przeżywającego kolejne monotonne dni w akompaniamencie skrzypiącego śniegu. Ich codzienność ubarwiają wspomnienia. Jednym z nich okazuje się być tytułowa Ága – córka, która wskutek nieznanych nam wydarzeń wyjechała do zindustrializowanego miasta. Dziewczyna stała się mitem, tak samo jak przebiegające kiedyś w pobliżu domu Nanooka … Czytaj dalejJakucki slow life – recenzja filmu „Ága”

Make America Great Again – recenzja filmu „Vice”

Kiedy Oliver Stone nakręcił “W.” w 2008 roku, wydawało się to odważnym krokiem, szczególnie zważając na fakt, że jego podmiot dalej grzał centralny fotel w Gabinecie Owalnym, a rany z towarzyszących skandali były jeszcze świeże. Film o Bushu młodszym okazał się jednak produkcją nudną, “szkolną” i pozbawioną pazura. Trochę czasu minęło i wiemy, że łatka … Czytaj dalejMake America Great Again – recenzja filmu „Vice”

Wojna i pokój – recenzja filmu „Faworyta”

Wiele plotek otacza królewskie dwory, a o nieco zbyt bliskie relacje ze swoimi dwórkami posądzano wiele monarchiń. Była szwedzka królowa Krystyna i jej kompanka łoża Ebba Sparre, słynna Maria Antonina wraz z księżną Polignac. Masa mniej lub bardziej prawdopodobnych romansów zapisało się na kartach historii i chociaż większość z nich pozostanie na zawsze jedynie domniemaniami, … Czytaj dalejWojna i pokój – recenzja filmu „Faworyta”

Zapiski zbrodni – recenzja filmu „Kto napisze naszą historię”

Minęły 74 lata od czasu zakończenia II wojny światowej, a dla Polski nadszedł kluczowy moment jeżeli chodzi o debatę dotyczącą miejsca historii we współczesnym społeczeństwie. Dwa podejścia narodu do kwestii upamiętnienia reprezentować mogą zbudowane w centrum stolicy Muzeum Powstania Warszawskiego i Muzeum Żydów Polskich POLIN, które nie kryją się ze wzajemną niechęcią. Jak pisał Andrzej … Czytaj dalejZapiski zbrodni – recenzja filmu „Kto napisze naszą historię”

Znowu w życiu mi nie wyszło – recenzja filmu „Zabawa zabawa”

zabawa zabawa

O pewnych reżyserach mówi się, że wciąż kręcą ten sam film. Nie jest to obelga, nie jest to wada. Charakterystyczny własny styl i pomysł koncepcyjny jest czymś często pożądanym. Nie ulega wątpliwości, że do tej grupy należy Kinga Dębska, wierna od dekady tym samym konceptom, stylom i wadom. „Zabawa zabawa” wydaje się dla Dębskiej tym, … Czytaj dalejZnowu w życiu mi nie wyszło – recenzja filmu „Zabawa zabawa”

KSW: The Movie – recenzja filmu „Underdog”

Underdog

W ciągu piętnastu lat swojej historii federacja KSW doczekała się statusu marki nie tylko rozpoznawalnej, ale i szczerze uwielbianej przez Polaków. Nic więc dziwnego, że jeden z ojców tego sukcesu – Maciej Kawulski – poczuł potrzebę szukania nowych wyzwań. Działacz postanowił spróbować swoich sił jako reżyser i trzeba przyznać, że poszedł na całość, gdyż już … Czytaj dalejKSW: The Movie – recenzja filmu „Underdog”

Tykalni – recenzja filmu „Green Book”

Green_book

Crowdpleasery, filmy obliczane na zdobywanie nagród publiczności i czołowe miejsca w rankingach Filmwebu. Oglądanie i pisanie o tych obrazach bywa ciężkie, zwłaszcza że często stają się one bardzo słabo przyswajalne po głębszym przemyśleniu. Miło mi donieść, że “Green Book” – tegoroczny zwycięzca festiwalu w Toronto należy do tej chlubnej, godnej uwagi gałęzi gatunku. Tytułowa „Zielona … Czytaj dalejTykalni – recenzja filmu „Green Book”

Limits of Control – recenzja filmu „Czarne lustro: Bandersnatch”

Jednym z niekwestionowanych hitów Netflixa jest serial “Czarne lustro”, będący na dobrą sprawę cyklem, zazwyczaj sześćdziesięciominutowych, filmów science fiction. Opowieści nie łączą się ze sobą fabułą, a ich jedyną wspólną cechą jest sceptyczne podejście do futurystycznych wizji świata oraz zdobyczy techniki. Najnowszy produkt spod tego szyldu nie został jednak przedstawiony jako specjalny odcinek, a jako … Czytaj dalejLimits of Control – recenzja filmu „Czarne lustro: Bandersnatch”

Kochankowie muzyki – rozmyślania o filmie „Narodziny gwiazdy”

Kino powraca wciąż do tych samych historii. Ta prawidłowość jest w jakiś sposób wpisana nie tylko w sztukę narracyjną, ale też w naturę ludzką. Człowiek to istota powtarzalna, opierająca się w pewnej mierze na stabilnej cykliczności procesów i zjawisk, ułatwiającej jej tłumaczenie rzeczywistości. „Ludzie lubią słuchać tego, co już znają” – to nie tylko wymówka … Czytaj dalejKochankowie muzyki – rozmyślania o filmie „Narodziny gwiazdy”

Treasure – recenzja filmu „Mój piękny syn”

Pierwsze co skusi większość na seans “Mojego pięknego syna” to zapewne nazwisko Timothée Chalameta na plakacie. Wschodząca gwiazda Hollywood ma charyzmę, która przyciąga. Mimo tego, że rola Elia w “Tamte dni, tamte noce” Luki Guadagnino jest jedyną znaczącą jaką do tej pory otrzymał, zdążył zjednać sobie rzeszę entuzjastów. Niewątpliwie Amerykanin został obdarzony niezwykłym talentem, wrażliwością … Czytaj dalejTreasure – recenzja filmu „Mój piękny syn”

Tańcz, jak ci zagrają – recenzja filmu „Over the Limit”

over_the_limit_

„Over the Limit” niczym „Whiplash” ukazuje zmuszającą do skrajnego wysiłku relację między apodyktycznym mistrzem i uczniem. Kręceniu dokumentu towarzyszyła niepewność, czy powstanie. Marta Prus jako była gimnastyczka traktowała utrudniony dostęp do zamkniętego świata sportowych celebrytek jako zachętę. Efektem jest wyzwanie, które się opłacało, przy założeniu, że zaakceptujemy formę będącą obserwacją tak precyzyjnej rzeczywistości, w którą … Czytaj dalejTańcz, jak ci zagrają – recenzja filmu „Over the Limit”

Dlaczego? – recenzja filmu „Kursk”

W ostatnim roku minionego stulecia trzydziestojednoletni Thomas Vinterberg wciąż objeżdżał świat, zbierając gdzie się tylko pojawił ciężarówki nagród za swoje „Festen”. W tym samym czasie media na całym świecie żyły dramatem marynarzy uwięzionych w zatopionym Kursku. Być może Duńczyk w hotelowych telewizorach obserwował pokrętne tłumaczenia rosyjskiej wierchuszki, sprzeczne doniesienia ratowników, może właśnie wtedy pomyślał, że … Czytaj dalejDlaczego? – recenzja filmu „Kursk”

Wściekłość i wrzask – recenzja filmu „Peterloo”

Roger Ebert napisał kiedyś o “Ludziach honoru” (1992), że jest to “ten typ filmu, który mówi ci co zrobi, robi to, a następnie tłumaczy ci, co zrobił”. Jakkolwiek trudne jest to do przełknięcia, chyba łatwo się domyślić, do jakiej analogii zmierzam. Tym, co na pewno udaje się “Peterloo”, jest przypomnienie nam, że Mike Leigh nigdy … Czytaj dalejWściekłość i wrzask – recenzja filmu „Peterloo”

Wszyscy jesteśmy Pająkami – recenzja filmu „Spider-Man Uniwersum”

Jeśli zaczytywaliście się kiedyś w komiksach spod znaku Marvela czy DC, a jednocześnie sądzicie, że kino superbohaterskie w ostatnim czasie zaczęło zjadać własny ogon, koniecznie wybierzcie się na “Spider-Man Uniwersum”. Jeśli uważacie że dzisiejsze animacje robione są na jedno kopyto i brak im spójnej wizji artystycznej, koniecznie wybierzcie się na “Spider-Man Uniwersum”. Wreszcie, jeśli z … Czytaj dalejWszyscy jesteśmy Pająkami – recenzja filmu „Spider-Man Uniwersum”

Sz6ść – recenzja filmu „Plagi Breslau”

Dziwnie się myśli o filmie, który na dwa dni przed swoją szeroką premierą traci rację bytu. „Plagi Breslau” powstawały jako symbol mający wprowadzić Showmax, a za nim cały polski rynek VoD, w całkiem nową erę. Teraz stają się tylko i aż pamiątką po targanym problemami i nie zawsze docenianym, ale jednak pięknym i ważnym projekcie. … Czytaj dalejSz6ść – recenzja filmu „Plagi Breslau”

Ludzkie szczenię – recenzja filmu „Mowgli: Legenda dżungli”

Niektóre decyzje producenckie sprawiają, że zastanawiam się, czy osoby za nimi stojące straciły kontakt z rzeczywistością. Jedną z nich jest powstanie kolejnj adaptacjii powieści Rudyarda Kiplinga w niespełna 3 lata po tym, kiedy studio Disneya zrobiło to ze znakomitym efektem kasowym, tworząc przy tym zachwycające efekty specjalne. Za produkcją Jona Favreau stało olbrzymie studio doświadczone … Czytaj dalejLudzkie szczenię – recenzja filmu „Mowgli: Legenda dżungli”

Bez przebaczenia – recenzja filmu “Ballada o Busterze Scruggsie”

Ballada o Busterze Scruggsie

Mogę się mylić, ale premiera najnowszego dzieła braci Coen została nieco zlekceważona, nie zupełnie pominięta, ale właśnie zlekceważona. Po festiwalu w Wenecji, gdzie “Ballada o Busterze Scruggsie” otrzymała całkiem wysokie noty, a od Jury nagrodę za scenariusz, ani widzowie, ani krytycy nie wydawali się spragnieni finalnego produktu. Być może winy za letnie nastroje upatrywać trzeba … Czytaj dalejBez przebaczenia – recenzja filmu “Ballada o Busterze Scruggsie”

Katecheza na wesoło – recenzja filmu „Nadmiar łaski”

Nadmiar łaski

Polscy dystrybutorzy lubią kino włoskie, a ono często odwdzięcza się im dobrymi, jak na relatywnie niskie koszty zakupu, wynikami frekwencyjnymi. Na podobną transakcję wiązaną prawdopodobnie liczono, ściągając do nas “Nadmiar łaski”, włoską komedię uhonorowaną podczas festiwalu w Cannes nagrodą “Europa Cinemas Label”, wręczaną przez Jury złożone z przedstawicieli kin studyjnych. Główną bohaterką filmu jest, grana … Czytaj dalejKatecheza na wesoło – recenzja filmu „Nadmiar łaski”