Jestem Kazik, co po ulicach łazi – recenzja filmu „Kult. Film”

Kult. Film

Filmy dokumentalne o zespołach muzycznych czy wokalistach powstają bardzo często: co roku na ekrany polskich kin kilka tego typu propozycja, a internetowe streamingi dorzucają dziesiątki kolejnych. Pretekstem do stworzenia takiego dzieła zazwyczaj są śmierć artysty lub przejście na zasłużoną emeryturę. Inaczej jest jednak w przypadku zespołu Kult, który nie ma zamiaru schodzić ze sceny, a … Czytaj dalejJestem Kazik, co po ulicach łazi – recenzja filmu „Kult. Film”

35. Warszawski Festiwal Filmowy – redakcyjny top 10

top 10 wff 2019

Po wielu dyskusjach udało na m się w końcu wyłonić najlepsze filmy minionego Warszawskiego Festiwalu 35. edycja obfitowała w wiele niespodzianek, a ostateczny kształt tego zestawienia zaskoczył nas samych Na te tytuły warto polować, czy to na innych festiwalach, VOD, czy też kinowej dystrybucji. Oto top 10 tegorocznego WFF według redakcji Pełnej Sali. PEŁNA RELACJA … Czytaj dalej35. Warszawski Festiwal Filmowy – redakcyjny top 10

Dojrzewanie do umierania – recenzja filmu „Babyteeth” – WFF

babyteeth

Ciepło przyjęty na Festiwalu w Wenecji “Babyteeth” miał niedawno okazję zaprezentować się polskim widzom na Warszawskim Festiwalu Filmowym, gdzie zajął czwarte miejsce w plebiscycie publiczności. Co interesującego ma w sobie historia śmiertelnie chorej nastolatki i jej osobliwego związku z chłopakiem z marginesu? Okazuje się, że debiutująca reżyserka Shannon Murphy nadała tym wytartym kliszom nowej świeżości. … Czytaj dalejDojrzewanie do umierania – recenzja filmu „Babyteeth” – WFF

Ziemia niczyja – recenzja filmu „Atlantyda” – WFF

Atlantyda

Kiedy media całego świata informowały o rozstrzygnięciu tegorocznego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, wiadomością numer jeden stał się oczywiście zaskakujący sukces “Jokera”. W Polsce szerokim echem odbiła się również, co zrozumiałe, wieść o ciepłym przyjęciu “Oficera i szpiega” Romana Polańskiego, który otrzymał aż trzy nagrody. W całym natłoku informacji nawet żywo zainteresowani kinem odbiorcy mogli … Czytaj dalejZiemia niczyja – recenzja filmu „Atlantyda” – WFF

Ten obcy – recenzja filmu „Boja” – WFF

Jedną z największych zalet Warszawskiego Festiwalu Filmowego była zawsze możliwość obejrzenia filmów z najdalszych zakątków świata. Jak zapewnia dyrektor Stefan Laudyn, w tym roku selekcja została dokonana spośród nadesłanych filmów ze 122 krajów. Niemałą gratką była zatem możliwość zobaczenia dzieł z Laosu czy Kostaryki. Spośród produkcji z egzotycznych lokalizacji największe wrażenie zrobił na mnie jednak … Czytaj dalejTen obcy – recenzja filmu „Boja” – WFF

Ostatnia rodzina – recenzja filmu „Przenieść grób” – WFF

przenieść grób

Widzieliśmy to już wiele razy – z pozoru idealne, poukładane relacje między członkami rodziny podczas wspólnej podróży lub uroczystości zaczynają ukazywać swe prawdziwe oblicze. W “Przenieść grób”, jak podpowiada już tytuł, okazją do spotkania i popadnięcia w konflikt dla rodu Baeków będzie ekshumacja zwłok zmarłego krewnego i uroczyste ich pochowanie w innym niż dotychczas miejscu. … Czytaj dalejOstatnia rodzina – recenzja filmu „Przenieść grób” – WFF

Mój przyjaciel twarzołap – recenzja filmu „Wspomnienia: Geneza «Obcego»” – WFF

geneza_obcy

Czterdzieści lat po premierze „Obcego – 8. pasażera „Nostromo” powstał dokument o przełomowym filmie, który odcisnął piętno na kulturze masowej, obejmując zasięgiem kilka generacji w przód. Wiele osób nie wyobraża sobie życia, w którym miałoby nie być zacnego miejsca dla niebezpiecznego pasożyta pozaziemskiego. Początki inspiracji dla historii „Obcego” sięgają 1953 roku, gdy Clifford D. Simak … Czytaj dalejMój przyjaciel twarzołap – recenzja filmu „Wspomnienia: Geneza «Obcego»” – WFF

Potencjalnie dobry film – recenzja filmu „Nasze matki” – WFF

O pewnych zbrodniach pamięta cały świat, inne szybko popadają w zapomnienie. Gdy myślimy o ludobójczej dyktaturze w Ameryce Łacińskiej, do głowy jako pierwsze przychodzą krwawe rządy zbrodniarza Augusto Pinocheta w Chile. Potem gdzieś majaczą bliźniacze, wspierane przez CIA junty w Argentynie, Urugwaju czy Peru. Mało kto pamięta, że jeszcze gorsze rzeczy działy się w malutkiej … Czytaj dalejPotencjalnie dobry film – recenzja filmu „Nasze matki” – WFF

Piękne dzieci pięknie umierają – recenzja filmu „Polityka jednego dziecka” – WFF

Działająca w latach 1977-2015 chińska polityka jednego dziecka była chyba najsłynniejszą akcją demograficzną w historii. Działania wprowadzone przez Pekin miały na celu uratowanie rozwijającego się kraju przed populacyjną katastrofą i wszechobecnym głodem. Cena praw i rozwiązań wprowadzonych w jej ramach była jednak gigantyczna. O niej opowiada amerykański dokument, zwycięzca festiwalu w Sundance „Polityka jednego dziecka”. … Czytaj dalejPiękne dzieci pięknie umierają – recenzja filmu „Polityka jednego dziecka” – WFF

Przetrwać to zbrodnia w afekcie – recenzja filmu „Malowany ptak” – WFF

Malowany Ptak

Stefan Laudyn, dyrektor Warszawskiego Festiwalu Filmowego, zapowiadając pokaz “Malowanego Ptaka” określił go najważniejszym tegorocznym filmem w Europie Środkowo-Wschodniej. I chociaż taką, nie odnoszącą się do jakości dzieła, zapowiedź można uznać za zachowawczy wybieg, to nie sposób odmówić jej trafności. Mamy wszak do czynienia z pierwszą ekranizacją kultowej już powieści, która mimo upływu ponad pół wieku … Czytaj dalejPrzetrwać to zbrodnia w afekcie – recenzja filmu „Malowany ptak” – WFF

Krótkowidzki – recenzja filmu „Winona” – WFF

winona

Opustoszała plaża. Cztery dziewczyny rozbijające nań swój obóz. W tle tylko czyjś samochód i dom na wzgórzu. Nie, to nie podbudowa pod kino grozy, choć wokół unosi się jakaś tajemnica. Młode okularnice będą śpiewać, tańczyć, brykać i przede wszystkim rozmawiać, nim zachód słońca zabierze im dzień. Czy z takiego kina może wyjść coś interesującego? Krótko … Czytaj dalejKrótkowidzki – recenzja filmu „Winona” – WFF

Tamte treningi, tamte balety – recenzja filmu „And Then We Danced” – WFF

Chociaż reżyser Levan Akin urodził się pod Sztokholmem, to gruzińscy rodzice zaszczepili mu miłość do kraju swojego pochodzenia, do dawnej ojczyzny. W związku z tym, gdy w 2013 roku zobaczył krwawe sceny ataku na marsz równości w Tiblilisi, to zapragnął się temu jakoś sprzeciwić. Z tej potrzeby serca powstało „And Then We Danced”. „Wszędzie świecące … Czytaj dalejTamte treningi, tamte balety – recenzja filmu „And Then We Danced” – WFF

Wędrowne rewolucje – recenzja filmu „Wędrowny kucharz” – WFF

W czasach, gdy kuchnia w wielkich restauracjach często przypomina laboratorium chemiczne, a gwiazdkami Michelina obdarowywane są w dużej mierze nowoczesne, bazujące na molekularności restauracje, równie silny głos pobrzmiewający wśród szefów kuchni nawołuje do powrotu do natury. Nasz słynny Wojciech Modest Amaro, autor książki „Natura kuchni polskiej”, pokazuje jak wielki potencjał tkwi w narodowych zapomnianych specjałach … Czytaj dalejWędrowne rewolucje – recenzja filmu „Wędrowny kucharz” – WFF

Wściekły Koń – recenzja filmu „Walka Atbaia” – WFF

Walka Atbaia

Trzeba powiedzieć bez ogródek, że stały bywalec Warszawskiego Festiwalu Filmowego Adilchan Jerżanow nie należy do apologetów obecnego systemu panującego w Kazachstanie. Każdym dotychczasowym dziełem udowadniał, że nie może się pogodzić z faktem, że społeczeństwo przymyka oczy na moralną zgniliznę klasy politycznej, urzędników czy funkcjonariuszy policji, że apatia i rosnąca przemoc idą w parze z panującymi … Czytaj dalejWściekły Koń – recenzja filmu „Walka Atbaia” – WFF

Wywiad z Olgą Bieniek – reżyserką „KULT. Film”

Olga Bieniek

Nieco niespodziewanie jednymi z najbardziej obleganych seansów tegorocznego Warszawskiego Festiwalu Filmowego były pokazy dokumentu „KULT. Film”. Jeśli jednak przyjrzymy się fenomenowi niegasnącej popularności tego zespołu, nie powinniśmy być zdziwieni. Podczas festiwalu, jeden z naszych redaktorów miał przyjemność przeprowadzić wywiad z reżyserką filmu – Olgą Bieniek. Zacznę od struktury filmu. Przyzwyczajeni jesteśmy do tego, że reżyserzy … Czytaj dalejWywiad z Olgą Bieniek – reżyserką „KULT. Film”

Prawdziwy romans – recenzja filmu „Pierwsza miłość” – WFF

Pierwsza miłość

Po premierze w Cannes Takashi Miike zapytany dlaczego zatytułował swój nowy film “Pierwsza miłość”, przewrotnie odpowiedział, że dla pieniędzy. A jednak uczucia w nim nie brakuje, choć przede wszystkim tego do eksploatacji i beztroskiej zabawy gatunkowej. Ten szalony mariaż energetycznego kina akcji i smoliście czarnej komedii był niewątpliwie jedną z największych atrakcji tegorocznego Warszawskiego Festiwalu … Czytaj dalejPrawdziwy romans – recenzja filmu „Pierwsza miłość” – WFF

Lepiej przeżyć jeden dzień jako lew – recenzja filmu „Shindisi” – WFF

shindisi

Najbardziej dramatycznej perspektywy dostarcza zawsze głos świadków wojny. Film „Shindisi” pozwala widzowi wczuć się w skórę szeregowca, dzielić z nim smak i zapach pola bitwy. Obraz ukazuje też, jak kształtuje się doświadczenie okupacji, które ma swój początek na linii starć, skąd wróg wkracza na podwórko, terroryzując cywili. W gruzińskiej wsi Shindisi w 2008 roku, wbrew … Czytaj dalejLepiej przeżyć jeden dzień jako lew – recenzja filmu „Shindisi” – WFF

Nie damy się zamknąć w klatce – recenzja filmu “Lalka” – WFF

Lalka

W ramach pokazów specjalnych Warszawskiego Festiwalu Filmowego można zobaczyć “Lalkę” w reżyserii Mounii Meddour. Reżyserka opowiada w nim z perspektywy kilku studentek jak w latach 90. w ramach radykalizacji stosunków społecznych w jej ojczyźnie zmieniała się na niekorzyść sytuacja kobiet. Wcześniej obraz prezentowano na festiwalu w Cannes w sekcji Un Certain Regard, a niedawno wybrano … Czytaj dalejNie damy się zamknąć w klatce – recenzja filmu “Lalka” – WFF

Siła wyporu – recenzja filmu „Na powierzchni” – WFF

Kraje anglojęzyczne mają utrudnione zadanie w swojej selekcji kandydata do oscarowej rywalizacji. Muszą stawiać na realizowane za granicami koprodukcje, tudzież dokumentalne opowieści. Taki właśnie los spotkał „Na powierzchni”, tegorocznego reprezentanta Australii, który opowiada o losie ubogich mieszkańców Azji-Południowo Wschodniej. Czakra nie ma łatwego życia, pochodzi z ubogiej wielodzietnej rodziny, rządzonej przez jego nieznoszącego sprzeciwu ojca. … Czytaj dalejSiła wyporu – recenzja filmu „Na powierzchni” – WFF

Każda potwora znajdzie swego amatora – recenzja filmu „Biały wąż” – WFF

Dawno temu, za czasów chińskiej dynastii Tang cesarscy medycy wynaleźli lecznicze zastosowanie dla węży. Od tego czasu biedni chłopi polowali na nie w zamian za zwolnienie z podatku, co było dla nich czasami jedyną nadzieją na uniknięcie śmierci głodowej. Mieszkańcem jednej z osad parającej się podobnym zajęciem jest główny bohater filmu Xu Xuan. Z rozkazu … Czytaj dalejKażda potwora znajdzie swego amatora – recenzja filmu „Biały wąż” – WFF

Warszawski Festiwal Filmowy 2019 – nasze oczekiwania

WFF relacja

Do atutów Warszawskiego Festiwalu Filmowego należą różnorodność i bogactwo prezentowanych tytułów. Niekiedy trudno odnaleźć się w tym gąszczu filmów i twórców. My już przedarliśmy się przez programowe zapowiedzi i wybraliśmy te propozycje, które – jak się nam zdaje – mają największy potencjał na kino godne zapamiętania. Oto nasze wybory. „Walka Atbaia” Nieprzypadkowo w zeszłym roku … Czytaj dalejWarszawski Festiwal Filmowy 2019 – nasze oczekiwania

35. Warszawski Festiwal Filmowy – omówienie programu [PODCAST]

WFF PROGRAM

Już jutro rozpoczyna się 35. edycja Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Jeśli nadal nie wiecie na co się wybrać, z pomocą przychodzi Cinema Post Cast. Opowiadamy co sądzimy o tegorocznym repertuarze oraz  spośród bogatego programu wybieramy najciekawiej zapowiadające się dla nas tytuły. Zapraszamy do odsłuchu.

Życie to nie Ale Kino – recenzja filmu „Serce świata”

„Nic nie jest takie jakim się wydaje, so don’t judge the book by its cover” śpiewała w pierwszym singlu swojego ostatniego albumu Maria Peszek. Hasło to świetnie podsumowuje także świeżego zwycięzcę festiwalu „Sputnik nad Polską” – „Serce świata” w reżyserii Natalii Mieszczaninowej. Naszym bohaterem jest Jegor, dwudziestopięcioletni weterynarz od jakiegoś czasu mieszkający w ośrodku tresury … Czytaj dalejŻycie to nie Ale Kino – recenzja filmu „Serce świata”

Złe wychowanie – recenzja filmu „7 uczuć”

7 uczuć

Gdy myślę o rodzimym kinie autorskim, moim pierwszym skojarzeniem jest twórczość Marka Koterskiego. Twórca “Dnia świra” od lat konsekwentnie obnaża przed publicznością swoje neurozy, lęki, pragnienia i słabości. Przypisuje je swojemu alter-ego Adasiowi Miauczyńskiemu, który może być też odbiciem w naszym narodowym zwierciadle. “7 uczuć” to, jak twierdzi reżyser, najtrudniejsze i najbardziej osobiste dzieło w … Czytaj dalejZłe wychowanie – recenzja filmu „7 uczuć”

Cinema Post Cast #64: 34. Warszawski Festiwal Filmowy – relacja

warszawski festiwal filmowy podcast

Zapraszamy do wysłuchania naszego podcastowego podsumowania 34.edycji Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Na jakie atrakcje mogliśmy liczyć przy okazji jednego największych wydarzeń filmowych w Polsce? Tradycyjnie rozłożyliśmy festiwal na czynniki pierwsze; począwszy od spraw organizacyjnych, przez atmosferę, po atrakcje programowe. Przyjemnego odsłuchu! Spis treści: 0:00 Intro 0:52 Powitanie i informacje wstępne 4:05 Miejsce gdzie odbywa się festiwal/Specyfika … Czytaj dalejCinema Post Cast #64: 34. Warszawski Festiwal Filmowy – relacja

34. Warszawski Festiwal Filmowy – redakcyjny top 10

Przez dziesięć dni sala kinowa była nam drugim domem i magicznym wehikułem, dzięki któremu przenosiliśmy się do do innego świata, dotykaliśmy problemów, radości i pragnień tak odległych, a bliskich nam ludzi. Nadszedł więc czas na wyłonienie dziesięciu najlepszych filmów tej niezwykle udanej, 34. edycji Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Możecie wierzyć na słowo, że spory były zacięte, … Czytaj dalej34. Warszawski Festiwal Filmowy – redakcyjny top 10

Krótki Format: „Znikające góry” – WFF

„Znikające góry”, reż. Yuxi Cui Ocena: 3,5/5 Odkąd w latach 80. XX wieku nauka zaczęła zajmować się procesem postępującej globalizacji, zaczęto zauważać coraz to nowe problemy związane ze zwiększającym się znaczeniem korporacji międzynarodowych oraz wzrostem natężenia i tempa komunikacji za pomocą nowych technologii. Tworzący się na naszych oczach jeden zunifikowany świat ze zmniejszającym się znaczeniem … Czytaj dalejKrótki Format: „Znikające góry” – WFF

„Delegacja” – recenzja zwycięzcy Warszawskiego Festiwalu Filmowego 2018

„Delegacja”, reż. Bujar Alimani Ocena: 3/5 Jeśli można powiedzieć, że albańska kinematografia jest z czegoś znana na świecie, to są to polityczne komediodramaty. Kraj o szalonej historii najnowszej, jedyna maoistyczna dyktatura w Europie, państwo miliona bunkrów – nie było możliwości, by żyjąc pod butem Envera Hodży nie bronić się śmiechem przed absurdami rzeczywistości. „Delegacja”, zdobywca … Czytaj dalej„Delegacja” – recenzja zwycięzcy Warszawskiego Festiwalu Filmowego 2018

„Noc przez dwanaście lat” – w drodze na Oscary: Urugwaj

Noc przez dwanaście lat

Álvaro Brechner (“Zły dzień na wędkowanie“, “Mr. Kaplan”) po raz trzeci stara się o nominację do Oscara dla Urugwaju. Być może tym razem jego współprodukowany przez Netflixa “Noc przez dwanaście lat” przełamie dotychczasową niemoc. Byłaby to pierwsza w historii szansa na statuetkę dla filmu z tego kraju. Choćby z uwagi na poruszany przez reżysera temat … Czytaj dalej„Noc przez dwanaście lat” – w drodze na Oscary: Urugwaj

Śmiechoterapia – recenzja filmu „Motyle” – WFF

Motyle

Nie jestem typem widza, który śmieje się w kinie pod byle pretekstem. Często, nawet, gdy filmowi uda się mnie rozbawić, nie uzewnętrzniam swoich reakcji. “Motyle” stanowią jednak ten chlubny wyjątek, kiedy co chwilę razem z publicznością wybuchałem śmiechem. Bynajmniej nie pustym, bo Tolga Karaçelik mimochodem utrwalił we mnie kilka prostych, uniwersalnych życiowych prawd. Film rozpoczyna … Czytaj dalejŚmiechoterapia – recenzja filmu „Motyle” – WFF

Przyjaźń czy kochanie? – recenzja filmu „Koleżanka” – WFF

koleżanka

Korea Południowa często kojarzy się z konserwatyzmem, jako kraj w którym młodzi ludzie pozostają pod silnym wpływem rodziców nawet, kiedy już dawno osiągnął dorosłość. Oczywiście władza rodzicielska jest tam silniejsza niż w bliższym nam zachodnim kręgu kulturowym, jednak w ostatnim czasie i tam obyczaje ulegają złagodzeniu w sposób typowy dla krajów dynamicznie rozwijających się gospodarczo. … Czytaj dalejPrzyjaźń czy kochanie? – recenzja filmu „Koleżanka” – WFF

Zawód: komornik – recenzja filmu „I odpuść nam nasze długi” – WFF

I odpuść nam nasze długi

Wielu reżyserów na pewnym etapie swojej kariery zdecydowało się na działalność producencką. Przypadki Quentina Tarantino czy Zacka Snydera pokazują, że często efektem takiej współpracy są filmy, nad którymi unosi się duch znanego twórcy, ale wykonanie znacząco odbiega od dzieł patrona. Nie inaczej jest z „I odpuść nam nasze długi” będącym producenckim debiutem Paolo Genovese. „I … Czytaj dalejZawód: komornik – recenzja filmu „I odpuść nam nasze długi” – WFF

Odyseja cielesna – recenzja filmu „High Life” – WFF

High Life

Robert Pattinson wyrusza w kosmos rakietą zaprojektowaną przez Claire Denis. Perspektywa eksploracji gwiezdnej przestrzeni to tylko pretekst. Francuska reżyserka zapuszcza się powtórnie w głąb ludzkich potrzeb, pochylając się nad ich producentem – ciałem. Będzie to odyseja pełna żądz, reakcji instynktu i wydzielin. Nie dla wszystkich takie science-fiction, ale do odważnych (wszech)świat należy. „High Life” zaczyna … Czytaj dalejOdyseja cielesna – recenzja filmu „High Life” – WFF

Dziennik pani służącej – recenzja filmu „Jej praca” – WFF

Władze Unii Europejskiej od dłuższego czasu bacznie i z obawą przyglądają się sytuacji ekonomicznej w Grecji, gdzie od 2010 roku trwa kryzys zadłużeniowy, który w mniemaniu wielu ekspertów może doprowadzić nawet do rozpadu zjednoczonej Europy. Kraj będący niegdyś kolebką cywilizacji zachodniej boryka się z tego powodu z wieloma wewnętrznymi problemami takimi jak bezrobocie, unaoczniając zarazem … Czytaj dalejDziennik pani służącej – recenzja filmu „Jej praca” – WFF

Ukryty w mieście krzyk – recenzja filmu „Gorące prochy” – WFF

hot_ashes_2018

Ryôko i jej mąż wychowywali się razem w latach 80., kiedy to powojenny kryzys zmienił się w oszałamiający wzrost gospodarczy. Z początkiem lat 90. nastąpił krach na giełdzie i nastał okres stagnacji. Jednym z tych miejsc, w których ciężej poradzić sobie z upływającymi latami, są senne przedmieścia Fukuoki, gdzie czas niemal zatrzymał się w miejscu, … Czytaj dalejUkryty w mieście krzyk – recenzja filmu „Gorące prochy” – WFF

Czerwona sukienka – recenzja filmu „Łagodna obojętność świata” – WFF

łagodna obojętność świata

Cenię, że Warszawski Festiwal Filmowy wprowadza na kinowy firmament nowe reżyserskie gwiazdy i gwiazdeczki. Przed laty zupełnym przypadkiem znalazłem się na seansie “Właścicieli” Adilchana Jerżanowa. Niepozbawiona brutalności czarna komedia z Kazachstanu podbiła wówczas moje serce, a podobnym uczuciem obdarzyli film także jurorzy konkursu Wolnego Ducha. “Łagodna obojętność świata”, nowy projekt reżysera, to jego triumfalny powrót … Czytaj dalejCzerwona sukienka – recenzja filmu „Łagodna obojętność świata” – WFF

Czterdzieści lat minęło – recenzja filmu „Upadek” – WFF

Niezależnie w jakim kraju żyjemy, są zjawiska, które pozostają niezmienne. Jednym z nich jest bezlitosny upływ czasu. Drugim sytuacja prywatnych przedsiębiorców, próbujących przetrwać w świecie wolnego rynku zdominowanym przez ogromne korporacje. O ile światowa kinematografia, zwłaszcza w Stanach opowiadała wiele historii od zera do milionera, to chiński „Upadek” odbiega od tego utartego szlaku, bo jak … Czytaj dalejCzterdzieści lat minęło – recenzja filmu „Upadek” – WFF

W górach szaleństwa – recenzja filmu „Mrzyj, monstrum, mrzyj” – WFF

Mrzyj monstrum mrzyj

Argentyńczyk Alejandro Fadel wraca na Warszawski Festiwal Filmowy po sześciu latach od swojego debiutu “Dzikusy”. W sekcji Wolny Duch oglądaliśmy jego oniryczny horror o enigmatycznym tytule “Mrzyj, monstrum, mrzyj”. Czy film z długiem zaciągniętym między innymi u Andrzeja Żuławskiego, Davida Lyncha i H.P. Lovecrafta miał prawo się nie udać? Zbliżenie na twarz kobiety z głęboko … Czytaj dalejW górach szaleństwa – recenzja filmu „Mrzyj, monstrum, mrzyj” – WFF

„Wielki Mistyczny Cyrk” – w drodze na Oscary: Brazylia

Wielki mistyczny Cyrk

„Wielki Mistyczny Cyrk”, reż. Carlos Diegues Ocena: 1,5/5 Brazylijski kandydat do Oscara, “Wielki Mistyczny Cyrk” Carlosa Dieguesa, dąży od samego początku do oczarowanie widza. Już sam tytuł obwieszcza coś wspaniałego i tajemniczego. Niestety zamiast zaskakujących sztuczek magicznych prestidigitator odbębnia zgrane numery, których mechanizm znają wszyscy bywalcy. Koncepcja reżysera była jasna – losy jednej rodziny zarządzającej … Czytaj dalej„Wielki Mistyczny Cyrk” – w drodze na Oscary: Brazylia

„Zdecyduj się” – w drodze na Oscary: Estonia

„Zdecyduj się”, reż. Liina Trishkina Ocena: 4/5 Są różne klucze wybierania oscarowego kandydata. Niektóre komisje kierują się rozpoznawalnością twórcy, inne budżetem i fajerwerkami. inne czują, że pomóc im może opowieść o jakimś ważnym momencie z historii. Jakość obrazu często nie jest decydującym czynnikiem. Na szczęście w przypadku tegorocznego estońskiego kandydata jest inaczej. Trzydziestoletni Eric jest … Czytaj dalej„Zdecyduj się” – w drodze na Oscary: Estonia

Gdyby miało nie być jutra – recenzja filmu „Jesteśmy gorączką” – WFF

Jesteśmy gorączką

Jednym Kolumbia kojarzy się z lasami równikowymi, innym z kawą czy narkotykami, a jeszcze innym ze znakomitą reprezentacją piłkarską, która w tym roku pozbawiła naszych rodaków złudzeń na udany mundial. Ciężko jednak znaleźć kogoś, kto pasjonuje się kolumbijską kinematografią. I nic w tym dziwnego, gdyż branża filmowa w tym kraju nie prezentuje się zbyt dobrze, … Czytaj dalejGdyby miało nie być jutra – recenzja filmu „Jesteśmy gorączką” – WFF

Wszystko płynie – recenzja filmu „Rzeka” – WFF

rzeka

“Rzeka” stanowi zwieńczenie „trylogii Aslana”, kazachskiego reżysera Emira Baigazina. Od początku kariery zgłaszał on akces raczej do malarzy kina, niż tych, którzy operują dialogiem czy zgrabną intrygą. W nagrodzonym w Wenecji filmie nie porzuca swojego stylu i tka z obrazów niezapomniany całun. Kiedy Baigazin w 2013 roku przyjechał do Warszawy z debiutanckimi “Lekcjami harmonii”, mimo … Czytaj dalejWszystko płynie – recenzja filmu „Rzeka” – WFF

Miłość ma swoje granice – recenzja filmu „Ederlezi Rising” – WFF

ederlezi_rising

„Człowiek wyruszył na spotkanie innych światów, innych cywilizacji, nie poznawszy do końca własnych zakamarków, ślepych dróg, studni, zabarykadowanych, ciemnych drzwi”. Stanisław Lem w swojej twórczości dostrzegł paradoks tkwiący w postawie człowieka, zuchwale zmierzającego w stronę niezbadanych światów, zanim dobrze pozna siebie i upora się z własnymi demonami. Podobnie jak bohaterowi „Solaris”, tak i Milutinowi przyjdzie … Czytaj dalejMiłość ma swoje granice – recenzja filmu „Ederlezi Rising” – WFF

Manta rhei – recenzja filmu „Diabeł morski” – WFF

Kryzys migracyjny to jeden z największych i najbardziej polaryzujących problemów, z jakimi boryka się obecnie świat. W ciągu ostatnich lat powstało wiele dzieł filmowych próbujących rozliczyć ludzkość z tej ciągle trwającej tragedii. „Imigranci” Jacquesa Audiarda i „Fuocoammare. Ogień na morzu” Gianfranco Rosiego m.in. dzięki aktualności tematu zdobyły kilka sezonów temu najwyższe laury na festiwalach odpowiednio … Czytaj dalejManta rhei – recenzja filmu „Diabeł morski” – WFF

Watching the Wheels – recenzja filmu „Diabelski młyn” – WFF

Pobudka skoro świt, szybkie śniadanie, kawa w biegu, byle zdążyć na autobus. Tłok, korki, docieramy na miejsce w ostatniej chwili. Ekspresowe przypomnienie planu zajęć i do roboty! W międzyczasie może uda się coś przekąsić i wypić drugą kawkę. Godziny pędzą jak szalone – już wieczór, trzeba coś napisać, a my czujemy w kościach, że festiwal … Czytaj dalejWatching the Wheels – recenzja filmu „Diabelski młyn” – WFF

34. Warszawski Festiwal Filmowy – relacja

34. Warszawski Festiwal Filmowy

Poniżej znajdziecie zbiór naszych publikacji związanych z 34. edycją Warszawskiego Festiwalu, odbywającego się w dniach 12 – 21 października 2018 w warszawskiej Kinotece oraz Multikinie w Złotych Tarasach. Konkurs międzynarodowy: Konkurs Wolny Duch: Pokazy specjalne: Odkrycia: Konkurs 1-2: Film otwarcia i zamknięcia:

Pecunia non olet – recenzja filmu „Upadek amerykańskiego imperium” – WFF

upadek amerykańskiego imperium

Tęsknicie za Woodym Allenem i jego błyskotliwym poczuciem humoru? Nie są Wam obce lewicowe satyry społeczne, jakie w ostatnich latach dostarcza Costa-Gavras? A może lubicie niegłupie heist movie spod ręki Stevena Soderbergha? Melanż ich wszystkich znajdziecie w “Upadku amerykańskiego imperium” Denysa Arcanda. Kanadyjski reżyser uraczył nas już “Schyłkiem amerykańskiego imperium” (nagroda FIPRESCI w Cannes) i … Czytaj dalejPecunia non olet – recenzja filmu „Upadek amerykańskiego imperium” – WFF

Native – recenzja filmu „Ziemia” – WFF

Ziemia

Dawno temu w Ameryce, za czasów Pocahontas żyli wolni Indianie, nadeszła jednak wojna secesyjna podczas której porucznik Dunbar ‘tańczył’ z wilkami, a następnie Dziki Zachód gdzie kowboje sprawnie rozprawili się z pozostałością rdzennej ludności kontynentu. Co się dzieje z ostatnimi Mohikanami w XXI wieku? Siedzą w Nowym Meksyku, w utworzonym dla nich specjalnym rezerwacie, z … Czytaj dalejNative – recenzja filmu „Ziemia” – WFF

Krótki Format: Sierpień u Akiko – WFF

Sierpień u Akiko

„Sierpień u Akiko”, reż. Christopher Makoto Yogi Ocena: 3,5/5 “Sierpień u Akiko” to reżyserski debiut Christophera Makoto Yogiego. Urodzony na Hawajach twórca opowiada w nim historię Alexa Zhanga Hungtaia, muzyka znanego jako Dirty Beaches, który gra tu samego siebie. Wprawne oko skojarzy go z zeszłorocznego “Twin Peaks”, gdzie w jednym z odcinków, razem z synem … Czytaj dalejKrótki Format: Sierpień u Akiko – WFF

Asfaltowa dżungla – recenzja filmu „Bambusowe psy” – WFF

bambusowe psy

W roku 1995 na przedmieściach stolicy Filipin, Manili, zamordowano kilkunastu członków syndykatu Kuratong Baleleng, którzy byli współpracownikami miejscowej policji. Śledztwo w sprawie ciągnęło się przez lata, oskarżeni o zbrodnię funkcjonariusze pozostawali bezkarni, a w końcu z braku przekonujących dowodów – uniewinnieni. Na domiar złego jeden z nich został ostatnio senatorem. “Bambusowe psy” będące rekonstrukcją wydarzeń … Czytaj dalejAsfaltowa dżungla – recenzja filmu „Bambusowe psy” – WFF

Evviva l’arte! – recenzja filmu „Ruben Brandt, kolekcjoner” – WFF

Ruben Brandt

Animacja słoweńskiego artysty Milorada Krsticia to prawdziwa uczta nie tylko dla kinomanów, ale przede wszystkim miłośników szeroko pojętej sztuki. Reżyser, także malarz, od podstaw stworzył i tchnął życie w świat, który oddycha sztuką w każdej możliwej formie. Korzysta z całego ogromnego dorobku: od antycznych arcydzieł, przez sztukę współczesną, po popkulturę. To rozpędzony do granic możliwości … Czytaj dalejEvviva l’arte! – recenzja filmu „Ruben Brandt, kolekcjoner” – WFF

Tramwaj Jerozolima – recenzja filmu „Tramwaj w Jerozolimie” – WFF

tramwaj w jerozolimie

Jerozolima, kluczowe miasto dla trzech największych monoteistycznych religii, cel pielgrzymek niezliczonej rzeszy wiernych i destynacja milionów turystów. To również miejsce o bardzo skomplikowanej historii i przynależności politycznej, obszar wielu konfliktów i wojen w niezwykle burzliwej przeszłości. Według prawa żydowskiego ogłoszona stolicą Izraela, lecz przez większość państw świata nieuznawaną na korzyść Tel Awiwu. Podzielona na dzielnice … Czytaj dalejTramwaj Jerozolima – recenzja filmu „Tramwaj w Jerozolimie” – WFF

Pożegnanie z Afryką – recenzja filmu „Rafiki” – WFF

Rafiki

Nairobi, dwaj przeciwnicy polityczni walczą o poparcie lokalnej społeczności. John Mwaura (Jimmy Gathu) to właściciel małego sklepu, a Pater Okemi (Dennis Musyoka) bogaty biznesmen. Kiedy obaj zajęci są na dobre kampanią wyborczą, ich córki Kena (Samantha Mugatsia) i Ziki (Sheila Munyiva) zaprzyjaźniają się. Ich znajomość szybko przeradza się w związek, a one same stają przed … Czytaj dalejPożegnanie z Afryką – recenzja filmu „Rafiki” – WFF

W kręgu natury – recenzja filmu „Trzecia żona” – WFF

Kino w ostatnich latach coraz częściej pozwala nam spojrzeć na rzeczywistość oczyma kobiet. Reżyserki nie boją się sięgać po kostium historyczny, by opowiedzieć o ponadczasowych prawidłowościach funkcjonowania świata. Tę drogę obrała także Ash Mayfair w „Trzeciej żonie”, swym pełnometrażowym debiucie, którego akcja rozgrywa się w XIX-wiecznym Wietnamie. Czternastoletnia May zostaje tytułową trzecią żoną Hunga, bogatego … Czytaj dalejW kręgu natury – recenzja filmu „Trzecia żona” – WFF

Dziennik CPC: Warszawski Festiwal Filmowy 2018 – omówienie programu

Nowe Horyzonty 2019

Warszawski Festiwal Filmowy tuż, tuż. Adrian i Krystian zobaczywszy program festiwalu, czym prędzej sięgnęli po mikrofon i nagrali podcast. Oczywiście musiało minąć sporo czasu, nim ten pierwszy to zmontował, ale oto efekt. Niniejsza audycja zawiera wgląd w najbardziej interesujące nas filmy i wydarzenia. Nie wiecie, na co się wybrać? Służymy pomocą. Spis treści: 0:00 Intro … Czytaj dalejDziennik CPC: Warszawski Festiwal Filmowy 2018 – omówienie programu

Warszawski Festiwal Filmowy 2018 – oczekiwania

wff_2018

Warszawski Festiwal Filmowy, podobnie jak inne duże imprezy, pozostaje czymś na kształt mieszanki wedlowskiej. Wyselekcjonowane filmy: fabularne, animacje, dokumenty, krótkie metraże, ze wszystkich kontynentów, stworzone przez kobiety i mężczyzn, różnych orientacji, ras, światopoglądów – przypominają zbiór galaretek, orzechowych ciągutek i czekoladowych mini-batonów. Rzadko kiedy filmowe łasuchy decydują się na sięgnięcie do każdej sekcji, a skupienie … Czytaj dalejWarszawski Festiwal Filmowy 2018 – oczekiwania

„Piękni przegrani: inny świat” – w drodze na Oscary: Litwa

Piękni przegrani: inny świat

„Piękni przegrani: inny świat”, reż. Arūnas Matelis Ocena: 3,5/5 Filmy poświęcone kolarstwu popadają zwykle ze skrajności w skrajność. Albo pokazują herosów albo oszustów. Ostatnie lata przesłoniły afery dopingowe, które przyniosły całe pasmo dzieł o ciemnej stronie tego sportu („Kłamstwa Armstronga„, „Strategia mistrza„, „Ikar„). Zwycięzca zeszłorocznego konkursu filmów dokumentalnych Warszawskiego Festiwalu Filmowego, a także świeżo wybrany … Czytaj dalej„Piękni przegrani: inny świat” – w drodze na Oscary: Litwa

Warszawski Festiwal Filmowy – top 10

djam

powrót do strony głównej WFF Z dumą prezentujemy naszą listę 10 najlepszych filmów Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Liczymy po cichu, że choć część pozycji z tego dość eklektycznego zestawu trafi do polskich kin i uraduje szerszą widownię. 10. Znajdźcie tę głupią sukę i wrzućcie ją do rzeki (reż. Ben Brand) Czego spodziewać się po filmie o tak … Czytaj dalejWarszawski Festiwal Filmowy – top 10

Cinema Post Cast #45: 33. Warszawski Festiwal Filmowy – relacja

Warszawski Festiwal Filmowy

W dzisiejszym odcinku podsumowujemy 33. Warszawski Festiwal Filmowy. Razem z weteranami tego wydarzenia, Marcinem i Krystianem rozmawiamy o tym, dlaczego warto w nim uczestniczyć. Dzielimy się też wrażeniami z naszych seansów z tegorocznej edycji. Miłego słuchania.

W objęciach fatum – recenzja filmu „Zabicie świętego jelenia”

Zabicie świętego jelenia

Bez wątpienia najnowszy film Yorgosa Lanthimosa jest jednym z najbardziej wyczekiwanych tytułów tego roku. Czy „Zabicie świętego jelenia” okaże się kolejnym triumfem greckiego reżysera? Źle się dzieje u państwa Murphy. Z pozoru ich losy odzwierciedlają mieszczańskie fantazje o dobrze sytuowanej rodzinie, w której każdy z członków może się w pełni realizować. Steven (Colin Farrell) jest … Czytaj dalejW objęciach fatum – recenzja filmu „Zabicie świętego jelenia”

W domach ze szkła nie ma wolnej miłości – recenzja filmu „Człowiek z magicznym pudełkiem”

Czlowiek z magicznym pudelkiem

Science-fiction jest w polskim kinie zdecydowanie towarem deficytowym. Bodo Kox, który zjadł zęby na filmach offowych, postanowił zmienić ten stan rzeczy. Swoim drugim pełnym metrażem próbuje udowodnić, że Warszawa A.D. 2030 to wielce nieprzyjazne miejsce, w którym miłość to zbrodnia, a prywatność nie istnieje. Nic nowego? Taka wizja niedalekiej przyszłości nosi znamiona orwellowskiej dystopii, zawieszonej … Czytaj dalejW domach ze szkła nie ma wolnej miłości – recenzja filmu „Człowiek z magicznym pudełkiem”

Warszawski Festiwal Filmowy – relacja

wff

  Piątek trzynastego, chociaż kojarzy się nie najlepiej, może być początkiem wspaniałej przygody i z pewnością był dniem, na który czekało wielu kinomanów. Rozpoczęła się 33. edycja Warsaw Film Festival. Październikowe święto kina jak co roku gwarantuje bogaty program, pełen nowości z całego świata, z których większość prawdopodobnie nie znajdzie się w szerokiej dystrybucji. Nie … Czytaj dalejWarszawski Festiwal Filmowy – relacja

Homo viator – recenzja filmu „Pomiędzy słowami”

Pomiędzy słowami

Samotność w wielkim mieście. Emigracja. Powrót ojca marnotrawnego. Problemy z tożsamością narodową. A to wszystko skąpane w czarno-białych kadrach. Brzmi nieciekawie? Nic z tych rzeczy! Proszę Państwa, oto „Pomiędzy słowami” Urszuli Antoniak. Najnowszy film reżyserki, na stałe mieszkającej poza granicami Polski, opowiada historię młodego adwokata Michaela (Jakub Gierszał), który tuż po maturze wyjechał ze swojego … Czytaj dalejHomo viator – recenzja filmu „Pomiędzy słowami”

Warszawski Festiwal Filmowy – nasze oczekiwania

Warszawski Festiwal Filmowy

  Wielkimi krokami zbliża się kolejna, 33. edycja Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Od ogłoszenia programu minęło już wystarczająco dużo czasu, by każdy z członków naszej redakcji wyłowił interesujące go perełki, poukrywane w festiwalowych sekcjach. Mamy nadzieję że nasz tekst pomoże wam w układaniu własnych festiwalowych planów, lub chociaż zachęci do tego by wejść na naszą stronę … Czytaj dalejWarszawski Festiwal Filmowy – nasze oczekiwania